çalışanlar tarafından haftaiçi bazen sırf poğaçayla geçiştirilince çok üzendir, özletendir.
ben de istemez miyim şöyle yağlı beyaz peynirli, salamlı, yeşil zeytinli, salamlı güzel bir kahvaltı etmek? ama işte olmuyor napalım. en büyük lüksüm arada yediğim cornflakes. *
ofisin karşısındaki büfeci beni görünce "bir peynirli bir sade poğaça" uzatmaya bıktı, ben de sabah sabah o yağlı poğaçayı yemekten bıktım. ama sonuç değişmiyor sözlük.
ben güzel kahvaltı etmek istiyorum artık, ekmeğime nutella sürüp üstüne reçel döküp yemek istiyorum. poğaça yemek istemiyorum.
düzenli kahvaltı yapanların iş hayatında daha başarılı olduğu uzmanlarca söyleniyor. zaten stres ve yoğunlukla mücadelede, kahvaltıyı atlamamanın önemi büyük.
"yemek yemek üstüne ne düşünürsünüz bilmem
ama kahvaltının mutlulukla bir ilgisi olmalı. " *
kahvaltısız başladığım günden hayır beklemem ben, beklesem de hayır gelmez zaten. mutlulukla özdeştir benim için. bir de yanımda sevdiklerim varsa, değmeyin keyfime!
türk gelenekleri doğrultusunda en önemli öğün olarak kabul edilse de aslında yapmasan da olur diyebileceğin ne zaman yemek istersen o zaman kendine hazırlayabileceğin bir öğün.
Günün en önemli öğünü olduğu kabul edilen öğün. Bir Türk olarak Avrupa'da bu öğünü bir türlü hakkıyla yapamadım. Efendim, kahvaltıda domates yoksa, zeytin yoksa, efendim peynir çeşitli değilse, hele hele de hıyar bulunmazsa ben nasıl kahvaltı diyecem buna? Varsa yoksa çörekler, garip renkli marmelatlar * , kızarmış ekmek üzeri tereyağdan başka bişe yok efendim. Aç kaldık resmen. Öğle yemeğine kadar mide kazıntısı. Avrupa'da kahvaltı bizimkine göre zayıf bence. Haa, öğleden sonra bir nebze olaylar eşitleniyor. Açlıktan ölmezseniz!
evde yalnızken tadı olmayan ve çoğunlukla yapılmayandır. size eşlik edecek birinin olması güzel bir şey. siz yemek yerken çayı karıştırılan bardak tıkırtısının olması insanı mutlu ediyor. diğer öğünlerde yalnız yemekte sorun olmaz ama bu tek başına iken çok zor.
kişinin yanında sevdiği biri olduğunda, hazırlaması ayrı, yemesi ayrı ve hatta toplaması bile ayrı zevk olan. peynir ve ekmekle basit olarak yapılabilen, aynı zamanda serpme versiyonları da bulunan en sıcak öğündür. asla tek başına yenilmemesi gereken öğündür.
ülkeler arası çok büyük farklılıkların olduğu öğündür.
bir türk bir tabak dolusu tarhanayla, bir fransız bir kavanoz reçelle, bir portekiz çiğ soğanla, bir yunan frappeyle, bir eston bir kase yulaf lapasıyla (porridge), bir ispanyol kruvanasanla başlayabilir mesela güne. ama yumurta genelde ortak kahvaltı yiyeceğidir. böyle ortaklıklar da yok değil. kahve de ortak bak.
ardından çay keyfi yapmanıza eşlik edebilecek muhabbeti hoş birileri varsa insana çok tatlı gelen, bir, iki, belki de üç saat sürmesi mümkün, günün en keyifli öğünü.
