bugünkü yağmuru şiirlere konu olabilecek güzellikte şehir.
Çok küçüktüm, Yaş en fazla on veya on iki
Yağmur yağmıştı
Pencerenin önünde sanki birine bakar gibi
Saatlerce izledim yağmuru, Her damlasını...
Sonuna kadar takip etmek isterdim hep yağmur damlalarını
Ama tam yere düşecekken
Kafamı sağa veya sola çevirirdim
Görmek istemezdim
Yağmur damlasının o son yolculuğundaki darbesini..
o biçim özlediğim hometown... insan uzun süre ayrı kalınca hayatta kendini yalnız hissediyor. oraya bi gidiyorsun annen baban var, abin falan var. garip bir şey...
havasına güvenilmemesi gereken güzel bir ilimiz. izmir o kadar çok özelliği var ki hangisini anlatsam bilemedim. ama bu şehirde yaşamayı isterim gerçekten. özellikler bornova oldukça uygun. ulaşım konusunda sıkıntın olmaz her taraf eğlenceli cıvıl cıvıl, deniz hemen kenarında. daha ne olsun.
izmir'den yaşamak için (bakınız yaşamak için diyorum gezmek için değil, zira gezmek için gidildiğinde çoğu şehir güzel gelir, ama orda yaşamaya başladığınızda işler değişir) hiç çıkmamış olanların kıymetini bilemediği, izmir dışında yaşamış olan izmir'lilerin ise izmir'de olmayı hiç birşeye değişmediği güzel ve farklı şehir.
az önce yağan ve çok büyük bir gürültü çıkmasına sebep olan kocaman dolusuyla ve şu anda çakan gök gürüldemesinden çok bomba patlamasını andıran şimşekleriyle şu an bizi korkutan şehir.
lan yoksa 2012?
an itibariyle gökyüzünün delindigi sehirdir. arka arkaya bu kadar şiddetli gökgürültüsü ömrü hayatımda gördügümü duydugumu hatırlamıoyrum, inanılmaz bir hızla yagmur yagıyor.
izmir kaşlarını almayan, saçına başına önem vermeyen, giydiği kıyafete özen göstermeyen ama bunlara rağmen güzel olduğu belli olan bir kız gibidir. Bide bu güzelliğini işleyebilse herkesin gözünü kamaştıracaktır.
gündüzleri parfüm, geceleri alkol kokusunun yoğun olduğu bir semtinde yaşadığım, azıcık uzak kalsam özlediğim ve gereksiz bir şekilde sahiplendiğim şehir.
Bu gece yine pek mi pek güzel. öperim gerdanından.
ayrıca; benim için fakültedeki en hava kızdır izmir. asla binemediğim lüks otomobildir. peşinden koştuğum ancak bana yüz vermeyen kızdır izmir. yaşantımın her döneminde izmirli arkadaşlarım oldu. anlattıkça anlattılar. ben sadece izmir hatırası havlularla yetindim. efsanevi hikayleri ile büyüdüm. dönem dönem nefret bile ettim. sokucam ne izmirmiş arkadaş dedim kendi kendime. sikseler gitmem diyordum. sonra gitmem gerektiğini görmem gerektiğine inandırdım kendimi. balıkesre falan gittim hatta sırf o yüzden. 31 çekmek gibi bir şeydi yani. neyse gidiyorum yüksek ihtimalle haziran başı. görecez bakalım.
bilen bilir yurt dışından türkiye'ye gelindiğinde insanların memnuniyetsizliği göze çarpar. izmir de işte bu açıdan türkiye içinde yurt dışı gibidir. memnuniyetsizlik arasında güneş gibidir.
