küçüklükten beri yaşamak istediğim, bu sene yerleştiğim, ikinci memleketim yerine koyduğum, gerçekten çok sevdiğim güzel şehir. babadan dededen beri izmirli olup da sevmediğim bir izmirli tanımıyorum. hatta bir çoğu hayatımdaki en değerli insanlar arasında...
şehir psikolojisi var bende kesinlikle, ne kadar kötü durumda olursam olayım izmirde huzurluyum. sanki buraya aitim gibi. bir ankarada bu ruhu, bu psikolojiyi yakalayamıyorum. sanki izmir yıllardır tanıdığım dostummuş da ankara yoldan geçen bir yabancıymış gibi... ne kadar kaçarsam kaçayım bi şekilde dönüp geldiğim, soluğu aldığım şehir...
Rivayet odur ki kant güzellik felsefesini ortaya koymazdan önce gelip şöyle bir izmir turu yapmış. Sonra demiş ki "evet bütün herkesin ortak bir 'güzel'i olabilir" sonra ortaya, o hepimizin bildiği felsefesini çıkartmış.
Bazı göt kılları annelerini de peşkeş çekse ak belediyecilik zırvasıyla tanışmayacak şehir.
her seçimde gelip burda izmirliye methiyeler düzen iktidarın seçim sonucunda uğradığı hezimet akabinde trollerinin izmirlilere bok atması da ayrı bi olay.
kudurun amın evlatları, siz bu kültüre ait değilsiniz, olamayacaksınız da.
Aktif okuma görünselliği oldukça düşük, eski Yunan medeniyetini arkalarına güç alarak sanki o medeniuyeti kendilerinin kurduğunu söyleyen, medeniyet kurmanın gidip o medeniyetin topraklarında oturmak olmadığını daha anlamamış, SOL un kalesi denilip, yıllarca Kadifekale'de Romanlara altyapı sağlamayarak evsiz yurtsuz kalmalarına sebep olmuş, yağmur yağdığında Alsancak semtinin sular altında kaldığı; ancak aynı semtte emlak ücretlerinin dudak uçuklattığı, aktarmalı sistem yüzünden 30 dakikalık yolculuğun 75 dakikaya çıktığı bir şehirdir.
izmir'in dağlarında çiçekler açmaz, ne siyasetti kavramıştır, ne de kendi millet vekilini doğru dürüst tanır.
Hiçbir estetik güzelliği olmayan toprak parçası.insanları sanıldığı kadar iyi,canayakın değiller. Gelişmişlik açısından zerre adim atmayan bir belediyecilik anlayışları var.Karadeniz deki her şehir her açıdan izmire fark atar.
