ortama girmek isteyip giremeyen, kendisine yavşıcak kız bulmaya gelen ama bulamayan genç şakirtlerin memleketlerine döndüklerinde yerden yere vurduğu şehir. *
Karşıyaka'da aşık olmanın, Kordon'da demlenmenin, Menemen'de testi yapmanın, Harmandalı Zeybeği'ni Harmandalı'da oynamanın, Foça'da fokları izlemenin, Çanakkale'ye doğru giderken Çiğli'de yada Koyundere'de durup soluklanmanın, Çeşme'de denize girmenin, Bornova'da ders çıkışı sevgiliyi beklemenin, Göztepe'den Üçkuyular'a yada Konağa doğru sahilde yürüyüş yapmanın, Asansör'de Dario Moreno dinleyerek Körfez'i izlemenin, sevgilinle okey veya tavla oynabilmenin, sokaklarda hala Metin Oktay'ı, Ayhan Işık'ı, Gönül Yazar'ı, Sezen Aksu'yu görebilmenin, Atatürkçülüğün, Laikliğin dilde değil gönülde olduğunu hissedebilmenin kısaltılmış adıdır. Yani izmir aslında bir o kadar basit bir o kadar zordur. izmir'li olmak kolay izmir'i anlamak zordur.
izmir! Benim güzel şehrim.. Genelde izmirli olmayanlar, başka şehirlerde yaşayanlar izmirlilerin izmir'i niye bu kadar çok sevdiğini anlayamıyorlar. Zaman zaman ben de soruyorum kendime ama bulamıyorum cevabını. izmir tutkudur , aşktır! Muhteşem deniz manzarasına dalıp saatlerce düşünülen, sokakta özgürce yürüyebildiğiniz bana hangi yaftayı yapıştırırlar ne gözle bakarlar diye düşünmek zorunda olmadığınız bir yerdir. izmir bir tanedir.
türkiyenin en güzel en sessiz insanı candan ve özelliklede üzüm kokulu semtin cocukları buca ile izmire renk katarlar, atatürkçü milliyetçi devletçi koministlerdir. sosyalist devrimin, devrimcilerin vatanı kavgamın şehri izmir.
2012 öğretmen atamalarında "rehber öğretmen" için sadece 4, yazıyla dört, kadro açmış, güzeller güzeli, ama hayali bile o 4 ile bana çok uzak olan memleketim.
gideceğim kardeşim izmire orda yaşayacağım seviyorum hem eski kız arkadaşım da orda belki onu da görürüm, mutludur belki de ancak orda yaşayacağim hemde genel müdürlükte çalışacğım
not: bekar yay burcu erkeği
