Onca şehir gezdim insanların neşeli olduğu, suratlarının güldüğü, samimiyet ve sıcaklığın olduğu tek türkiye şehri diyebilirim. 2 örnek vereyim
1. izmirde parkta oturuyordum elimdede yurtkur ile ilgili kredi dökümanları vardı, bitane teyze geçiyordu önümden evrakları görünce durdu aa öğrencimisin diye muhabbete girdi, bende emekli öğretmenim dedi, nerde okuyosun falan sordu- BURSA dedim, benimde bi evim var öğrencilere verdim dedi sık sık yemek götürürm v.s v.s muhabbet sürdü, bu arada izmirde okuyan antalyadan gelme kuzenimde komşuların sürekli yemek getirdiklerini söylerdi.
2. Bursada arkadaşla apartmana girecez , arkadaş bizim gibi çakma değil harbi izmirli köken olarakda , kapıdaki kadın grubuna iyi akşamlar dedi, karılar depar atıp kaçtı, arkadaşında morali bozuldu-"ben ne dedimki" dedi- bende oğlum buralar izmire benzemez dedim , apartmanda denk gelince zaten kapıyı güm diye suratımıza vururlardı. Bursa ile bu kadar farklı ise izmir, Konyayı yozgatı elazığı v.s siz düşünün.
birde izmirde farkettiğim diğer bir özellikde haksızlığa karşı kimsenin sesiz kalmadığıydı sırada önünüze biri kaynasa adamı teyzeler bağıra çağıra kovalarlar valla ama gittiğim diğer şehirlerde çok insanın görmezlikten gelirdi bu tarz üç kağıtçılıklara , kadın kısmısı zaten gık çıkarmıyor. Bundan mütevellit olsa gerek "Apo apo" diye bağırıp içinde oturduğu BMW X5 den eşitlik istiyoz diye bağıran kekolara karşı "in o zaman ulan o arabadanda eşit olalım " diyerek gerekeni yapmalarını takdir etmek lazım. Bu arada izmirde lise3 de sınıf başkanıydım ve öss için herkesin kimliklerini toplamıştım 40 kişilik sınıftaki 3-5 kişinin kütüğü izmirdeydi onarında çoğu bulgar göçmeniydi, anlıyacağınız izmirli diye yaftaladığınız adamların çoğu anadolunun her yerinden toplanmış ama izmirlilik potasında erimiştir oyüzden gavur derken dikkat etmek lazım, izmirde oturupda izmirliyim diyen adamların çoğuda zaten merkez dışındaki ilçelerdendir o ilçelerde bildiğin türkmen yörük kökenlidirler.
neredeyse bütün araçların arka camında MUSTAFA KEMAL ATATÜRK'ün imzasını gördüğüm, bu tablodan çok gurur duyduğum ve hayran olduğum güzel yurdumun nadide şehirlerinden bir tanesidir. izmir .
türkiye'nin en yaşanabilir şehridir bence izmir. her türlü güzelliğe sahiptir. ege denizi en büyük avantajıdır. çeşme, izmir'in bonusudur; bostanlı izmir'in incisidir; sahilevleri en güzel evlere sahip yeridir; bornova öğrenci semtidir, alsancak ise izmir sosyetesinin baş semti; göztepe upuzun sahiliyle sabah yürüyüşlerinin, gece sohbetlerinin yeridir. sözün özü: izmir'de herkese, her zevke hitap edebilecek bir yığın güzellik ve yapılacak şey vardır. hayatınızın kısa bir bölümünü bile izmir'de geçirmişseniz; emin olun izmir'i özlersiniz. izmir, aşktır!
dışarıdan üniversite okumak amacı ile gelen veletler cennet zannederler izmir' i. hurileriyle falan.
evet, izmir cennettir. ama yok öyle huriler filan buralarda.
izmir' e dışarıdan öğrenci istemiyoruz.
gelirler izmir' e. ilk akıllara gelen hatunlar ya, veriyo ya bu hatunlar, deli dana turları ile dolaşırlar,dışarıya çıkılmaz hale getirirler izmir' i.
hadi len, gidin bu şehirden.
izmir' e okumaya gelecek güzellerime önerim var bu konuda:
- ege üniversitesi veya dokuz eylül' de okuduğunuzda hayatınız amerikan pastası filmindeki gibi geçmiyor. sakın bu ümitlerle gelmeyin. sağımda solumda ağlayanlardan farkınız olsun.
- böggggggggggg! istemiyorlar bizi.
+ sus be götelek, ağlayıp durma. tamam kabul ettim, gelin. ama geldiğiniz gibi gidin. yumurta topuk ile geldiysen, yumurta topuk git. göt olma öyle, delikanlılığını bozma.
gelirken yanınıza aldığınız bavula, amerikan pastası düşüncelerinizi de koymayın. garajda komik duruyosunuz. ciddiyim.
- hani nerde bu cıbırlar? hergün çatı çatır sikişece idim. öyle deyiverdiler bana.
kim demiş izmir gavurdur diye?
ömrü upuzun ve alabildigine renkli bir şehirdir.
neden bozkır kasabaları gibi tek bir hikâyesi olsun!
hatta bu renkli yelpazede neden izmirli ismail hakkıdan kestane pazarına kadar onca şey unutulsun!
hayır, izmir gavur değildir ama 72 milletle dosttur.
ben de biraz uzaktan, biraz yakından gözleye gözleye anladım ki...
izmir'in özel ve güzel özelliklerine bakarak onu "solun kalesi" olarak değerlendirip yan gelip yatan sosyal demokratlar da, yakışıksız yakıştırmalara gönderme yaparak oy isteyen muhafazakârlar da şu konuda yanılıyor.
bu şehirden aslında her partiye oy ve iktidar çıkar.
ama içinde sevinç barındırmayan sevgilere; dostluk kisvesi altında hesapçı alışverişlere "iş" çıkmaz...
şimdi istanbul mecidiyeköy'de oturmuş, soğuk, puslu bir istanbul öğle sonrasında bunları yazıyorum.
önümdeki ekrana başbakan'ın dünkü gafı üzerine izmir'deki diğer partilerin temsilcierinin tepki konuşmaları düşüyor sürekli...
onların lafları da nasıl cafcaflı!
hepsi fırsat bu fırsat "malı götürme" hevesiyle öyle tepkisel laflar ediyorlar ki, her biri ayrı ayrı gaf sayılabilir.
halbuki kulağıma uzaktan uzağa kordon'dan bir kahkaha geliveriyor sanki!
karşıyaka iskelesinin oralarda biri, içine limon sıktığı midye dolmasını bir çırpıda ağzına attıktan sonra bıyıkaltı gülümsüyor.
bornova'da üniversiteye yakın bir kahvenin garsonu bir yandan televizyondaki haberlere bakıyor bir yandan da yamuk duran sandalyeleri gacırdatarak düzeltiyor.
hepsinin de içinden tek bir laf geçiyor, eminim: "atma be recep, din kardeşiyiz!"
istanbul'da bir yâr sevdim
insanı günaha sokar
savaştepe köprüsünden geçen trenler
sel olur izmir'e akar
izmir'in denizi kız, kızı deniz
sokakları hem kız hem deniz kokar
kökleri anadolu'nun boz topraklarında olan biri olarak bu şehri görüp beğenmiş fakat en iğrendiğim yaşlı teyze tipini bünyesinde fazlasıyla barındırmasından dolayı, ki bu durum benim için bir sosyo-kültürel veridir, her daim insanına soğukluk hissetmiş olduğum türkiye'nin incisidir.
elbette konu sadece 'yaşlı teyze tipi'nde değil. chp'nin kendini beğinmişliği, kendine aydın diyen aydınları, o anadolu insanını küçümseyen hali bu şehre ve insanına sinmiş gibidir. tüm bunlara rağmen ve bugüne kadar doğu insanını bir izmirliden kendime daha yakın görürken son bir kaç gündür insanıyla dahi sempatimi kazanmış şehirdir.
doğurmuştur bu şehir sizi,yaşatmıştır,büyütmüştür.bir gün gözleri önünde bir çocuk gibi usulca,sessizce terk edileceğini bile bile takınır en masum bakışlarını.gel de şimdi bırak beni dercesine...ama zaman sınır tanımaz olur,başka kollarda hayatını sürdürmeyi öğrenecektir çocuk bundan böyle...
Kesinlikle Türkiye'nin en yaşamaya uygun şehridir.
Sebebi ise, insanların anlayışlı ve modern olmaları, genellikle pozitif bir havaya sahip olması, iklimininin yumuşak olması, insana yaşadığını hissettirip umut vermesidir.
(bkz: seferihisar) (bkz: karaburun) (bkz: mordoğan) (bkz: urla)* gibi havasıyla deniziyle insanlarıyla mükemmel yerleri içinde barındıran bir cennettir. böyle yerlere yarım saat uzaklıkta bulunmak ve denizin ötesinde ki yunanistan ve adalarıyla komşu olmak insana ister istemez huzur verir.
(bkz: gavur) memleketim diye söylemiyorum izmir kandır candır. her sokağında denizin kokusu vardır. hele ki birde 35 1/2 vardır ki izmir'i daha da değerli yapandır.
bir rehabilte merkezidir. alsancaktan feribotla karşıya geçmek. agora çaycısında sevgili ile bir çay içip bir sonraki feribotla geri dönmek. sarılmak, kordonda yürümek demektir izmir. *
