izmir dışında yaşayıp da hiç bir bilgisi olmadığı halde popüler kültürün etkisiyle bu şehri ballandıra ballandıra varyantlaşmış efsaneler haline getirenleri gülünç buluyorum. gecekondu koleksiyonuna sahip trafiği eziyet, kornası çok, kekosu bol, sahili temiz olmayan kokan bir şehir. izmir'in nezih bir yerinde yaşamama rağmen artık her an bir olay duyabiliyorum.
son 30 yılda acayip göç alıp kültürel değerinin bozulduğu şehir.
buna rağmen en medeni şehirler arasında benim gözümde. insanı saygılı, efendi, herkes işinde gücünde, anadolunun o buram buram cahilliği, yobazlığı, ayılığı yok. hatta denk gelip 70 yaşlarında bir amca veya teyze görürseniz on numara sohbet döner o diksiyon, jest mimik saygı duya duya dinlersiniz çınarları.
medeniyetten kastım abuk subuk tiktok çekip dudağını büzen tipler değil ha. izmir genel haliyle medeni şehirdir 50 yaş üstü insanlarla sohbet edin anlayacaksınız şimdiki milenyum bebelerine bakıp izmiri kötülemeyin. bu tiktok bebeleri zıçmık z kuşağı her yeri sardı.
izmir'den başka batı şehirlerinde bulunmayanların medeni sandığı şehir. bu şehirde biriyle aynı görüşte değilsen o zaman gör medeniliği... izmir'de yaşamayanları aldatmak kolay tabi uzaktan.
Pek bir numarası kalmamış şehir. Suriye nüfus yoğunluğu, trafik, bol su kesintisi, sokak hayvanlarının içler acısı hali, betonlaşma ilk aklıma gelen sorunlar.
binali yıldırım gibi şaheseri ellerinden kaçırıp yeni kendilerinden olan birilerine oy verip kıç yıkamaya bile su bulamayan susuzluktan kırılan kozmopolit yapıya sahip islam dinini hiç sevmeyen illerin başında gelen yerdir...
Doğduğum günden bu yana ne zaman mutsuz olsam, ne zaman yaşamaktan soğusam, bir dost gibi beni sarıp sarmalayan, yaralarımı nazikçe iyileştiren şehrim; yanıbaşımda kıyametler koparken keşke bir yolu olsa da şimdi ben sana sarılabilsem, ben seni iyileştirsem. Senin bana her zaman fısıldadığın gibi, “geçecek”.
