Memleketim.
Çocukluğum,gençliğim.
Hayallerim ve hayal kırıklıklarım.
Umutlarım,özlemlerim,kavgalarım...
Evet sonunda evimdeyim. "Baba ocağı"mdayım. Hayatın götürdükleri ve bana getirdikleriyle birlikte.
Huzurla uyuyorum. Huzurla uyanıyorum. Kendimi en güvende hissettiğim yerdeyim.
Özlemişim!!! Sokaklarını adım adım bildiğim yerde olmak güven veriyor. Sokaktaki köpek bile tanıdık: "Arap"
Yaşlanmış ama... Bugün eskisi gibi hızlı koşamadığını farkettim. Artık mahalleye giren arabalarıda kovalamıyor.
Geçen her gün hepimizden bişiler alıp götürmüş. Arap bile değişmiş. O bile büyümüş sanırım.
Hoşbuldum izmir!!!
Ne yaşarsam yaşayım bir gün sana döneceğimi biliyorum.
Çingenin, arabın, kürdün el birliğiyle anasını ağlattıkları şehir. Eskiden çingenler vardı her yerde. Bi rahat vermezlerdi. Şimdi voltran oluşturmuş namussuzlar.
Bugün konaktan alsancağa yürüyüm dedim. Hay demez olaydım. Konak bildiğin mahrumiyet bölgesi olmuş. çeşitli milletlerden oluşan kara kafa republik. Şam- erbil- delhi arası seyahate çıkmış gibi oldum.
yahu izmir gece hayatı olarak türkiye'nin en vasat şehridir, bırakın istanbul kıyaslamasını...
14 ülke görmüş biri olarak söyleyebilirim ki bazı ülkelerin köylerinde bile izmir'den daha güzel gece hayatı var. ( ukrayna, rusya ve çek cumhuriyeti ne bağlı köyler )
izmir'in güzel tek bir yanı kalmamıştır. her geçen gün köykent projesine aday görünümünü tazelemektedir.
üzülüyoruz, içimiz yanıyor hometown'ımız için.
seneler sonra tekrar görüştüğümüz güzel ve özel şehir. merhaba izmir. yarın ilk işim yıllar öncesinde bir gün üzerine uzanıp bir kaç metre ileride süzülen martıları ve maviliği seyrettiğim o yemyeşil çimlere uğrayıp aynı eylemi gerçekleştirmek. neresi olduğunu tam hatırlamıyorum ama bulabileceğime eminim. akşama da aynı yerde uzanıp gökyüzüne bakarak biramı yudumlayacağım. şimdiden şerefe izmir.
