Doğma büyüme izmirli biri olarak sevmediğim memleketim. Yazlık ilçeleri dışında kendisi hiç güzel değil. Mavişehir, bostanlı gibi yerler dışında şehir planı hemen hemen yok. Boş bulunan yerlere anında bina dikilir. Sahil tarafları dışında yeşile hasret kalırsınız. Belediyeyenin yaptığı tek çalışma 2-3 tane yeşillik alanın bakımını yapar sabahlarıda çöpleri toplarlar. Önceleri izmir gibi bir büyükşehirde yaşamayı marifet sanardım. Şimdi tek istediğim tası tarağı toplayıp ufak, herkesin birbirini tanıdığı bir şehirde müstakil bir eve yerleşmek. 18 yaşında emekli zihniyetine girdim hadi hayırlısı.
Çok özgüvenli hatunlara ev sahipliği yaptığı doğruymuş. 25 yıllık hayatımda hiçbir tanımadığım kız otobüste benimle konuşmadı. Hatta yanına oturdum, oturmak zorunda kaldım kalktı gitti, fazla ego Kartı olan var mı diye kalabalığa sordum, oralı bile olmadı, camı kapatabilir misiniz Klima çalışıyor dedim cevab bile veremedi...
Tam katıksız, iflah olmaz, Orospu çocuğu bir sapık olduğuma kendim de -en sonunda- inanıyordum ki imdadıma burada, Narlıdere'de tanıştığım kız yetişti.
Ulan ben ne güzel, böyle efendi, sessiz, şeker gibi adammışım ya lan, niye hep sapıkmışım gibi davrandınız la bana, ölümün kıyısından döndüm amk, şu kızla tanışmasam dönüşte kuğulu park'ta intihar etmeyi düşünüyordum.
ulu sözlük'te dalga geçilme konusunda yozgat'ı tahtından indiren şehir. bir bozoklu olarak mutlu muyum? evet mutluyum. elleşmen lan yozgat'a. bak ne güzel yer izmir; gevrek var çiğdem var...*
