en ara, en dip sokaklarına varana kadar
fare gibi girip girip çıkmanın müthiş keyifli olduğu caddedir.
kendimle beraber yürüyorum ben bu yollarda.
denk gelirsek üstüme atlamaya kalkmayın, keyfimizi bozmayın
benim canımı sıkmayın.
Artık bitmiş olan cadde.
Eski güzelliği neşesi kesinlikle yok.
Sağdan bir suriyeli gelir önüne para ister.
Ara sokaktan bir maganda gelir laf atar.
Suriyede bir cadde gibi resmen can güvenliğin bile yok artık istiklalde.
Akp belediyesi olduğunda mı öyle bilinmez ama tek bildiğim artık hiç elit olmadığı. Hatta 3.sınıf insan yeri olmuş.
muhafazakar olmanın m si olmayan cadde. ramazan da sigara içerek sokaklarda yürüyorlar ya da restaurantlar dolu. işin ilginç yanı araplar başı çekiyor... dünya çok garip
Selahattin demirtaş taksim bizim kabemiz demiş ve bu başlık altında taksim,gezi parkı,sulukule ve galata etrafında neler döndüğünü yazmıştım.burası acilen temizlenmesi gereken bir yer.özgürlük adı altında otopark mafyası,uyuşturucu,insan ticareti ve aklınıza gelebilecek birçok şey burada dönmektedir.geceyarısına kaldıysanız siz bela değilseniz bile bela gelip sizi bulabilir.
her türden insanı barındıran bir yer. incil dağıtan, müzik çalan ateistler, darbukacı çingenler, ünlüler, ünlü olmayanlar, ünlü olmaya çalışanlar, sevgililer, aileler, yalnızlar, yalnızlıktan sıkılanlar ...
en son gidişimde * arap dilenci kaynıyordu. hatırı sayılır miktarda da arapça tabela vardı. istanbul''un en sevdiğim yerlerinden birinin arap çarşısına dönmesine çok bozulmuştum. düzeltin amk şurayı.
bir günde 4 milyon insanın geçtiği söylenen türkiye'nin en ünlü caddelerinden biri , cuma akşamları çok hareketli olur , hele o sokak müzisyenleri eğlencelidir .
istanbul ekonomisinin sosyal hayatının en verimli Dünya tarafından bilinen nadir caddelerinden olan her daim kalabalık her daim kaos her zaman potansiyeli yüksek ilgi çekici caddedir.
malesef son olaylardan ciddi etkilenmiş vasat bir hale gelmiştir.
düzelir lakin zamanla.
istiklal caddesinde en çok sabah yürümeyi severim. 6.45 otobüsüne binip giderim hep. boydan boya yürürüm, sokakların temizlenmesini izlerim, binalara bakarım, o serinlikte derin derin nefes alır güzelce kahvaltımı yapar sonra da gider kahvemi içerim istiklale karşı.
Sabah istiklalde olan insanları izlerim. işe yetişmeye çalışan insanları, işe gitmek için daha vakti olan bu yüzden kahve içmeye gelmiş olanları ve okula giden gençleri, çocukları.
Bugünkü patlamayla benim içimde bugüne kadar erken saatte istiklalde dikkatle incelemiş olduğum herkes ölmüş gibi bir sızı oldu. Daha azı olduğu için sevinmedim. Tanımadığım ama gözümün önünde canlandırabildiğim tüm o insanlar için kendimi tutamadan ağladım. Onlardan biri ben olmadığım için utandım.
istiklalin bir kere tüm karşıt görüşleriyle, sloganıyla, tarlabaşılısı, avrupalısıyla demokrat bir duruşu vardır. Bir bakıma özgürlüklerin caddesidir. Ne yazık ki bugün yeniden vuruldu.
