Baharatlı yemek gibi bir şey, alışılınca diğerleri böyle bir tatsız tuzsuz hep bir şeyler eksik gelir.
Neden gecenin bir vaktinde böyle bir örnekleme yaptım bilmiyorum hayır yani aç da değilim.
13 sene sonra tekrar gittiğim tuzla pendik ümraniye kartal ve bir gram ataşehir yaptığım megakent. insan bu şehre gittiğinde gerçekten dünyada değersiz bir nokta olduğunu anlıyor.. milyonlarca insan milyonlarca farklı karakterde insan..
Bilen bilir(kim nereden bilecek), neresi olduğu önemli değil, bir yere gidiyorsam ilk bilmek isteyeceğim yer oranın tuvaletidir.
Gözüm ilk tuvaleti arar, kendi hislerim, yerleşim planı anlayışımla çözemediysem mutlaka destek ister sorarım.
Bunca yıldır istanbuldayım (24), henüz bağımsız bir tuvaletin ücretsiz olduğunu görmedim. Camiilerde bile parayla.
Lakin kiii, dün tophanede bütün tabularım yıkıldı, camii nin ilerisinde tuvalet var bildin mi?
Heh girdim kapıdan. Eşek kadar ücretsiz yazıyor. Içeriye gir sanırsın annem beş dk önce temizlemiş.
Kağıt havlusundan sabununa bir eksik yok, her yer pırıl pırıl.
Leş gibi de olsa ben gider çişimi yapardım o ayrı tabii.
Sonuç olarak, çok mutlu oldum.
Ciddi memlekette devrim niteliği taşıyor. Bak tuvalet var, ücretsiz ve tertemiz.
Gidin annem, yolunuz düşerse mutlaka uğrayıp bir ziyaret edin.
Edit: ulan şu kadar övgüyü camiiye yapmadım ha. Allah da beni kahretsin.
Kendinden uzaklaştıkça huzur veren yegane kent. Haberleri dahi takip etmiyorum eve geldiğimden beri.sırf ıstanbul a dair bir sey gormeyim diye. Gitme vakti yaklaştıkça geriliyorum davul gibi.Ben ne büyük konusmusum sozluk. Nefretimi tarif etmem mümkün değil. Gitmek istemiyorum memleketimden, akrabalarimdan. Herşeye her yere Bi daha hiç goremeyecek misim gibi doya doya bakmaya çalışıyorum.zihnime kaziyorum. Sevmiyorum bu kenti.sevmeyecegim de. Dillere destan tüm güzelliğiyle cirkinligiyle herşeyiyle benden uzak olsun.öyle bi ayrilayim ki bi daha tabelası dahi gorunmesin gözüme. Nasıl bir kabussa artık yarattığı travma kelimelerle ifade edilecek gibi değil...
Tek kelimeyle anası sikilmiştir.
Kürt nüfusun yoğunluğu, çarpık kentleşme ve üzerine suriyelilerin hunharca doluşması şehri dev bir garabet haline getirmiştir.
Kürt düşmanı olduğum sanılmasın ancak şehir hayatına uyum sağlamayıp bulunduğu yeri zihniyetine benzeten her kesim tepkiyi hakediyor.
çomarlar da dahil.
içinde yaşadığım zaman hep başka bir yerde olsaydım özlerdim deyip başka bir yerde olunca da gerçekten özlediğim şehir. televizyonda dizilerde falan görünce içim gidiyor hep. olsaydım akşam gün batımında moda sahilinde bir çay içseydim boğaza karşı bir yemek yeseydim bebekte oturup arkadaşlarla kahveli sohbetli takılsaydım diye iç geçiriyorum. bambaşkasın istanbul...
Bomboş, mis gibi. Sabiha'dan taksime 50 dakikada geldik, Okmeydanı taraflarında dandik yollar yüzünden yavaş yavaş yol almamıza rağmen. Hep böyle kal istanbul.
