günübirlik bir izmir arasından sonra gereksiz kalabalığıyla, güvensizliğiyle, suriyelisiyle ve yeşilsiz sokaklarıyla beni yorduğunu fark ettiğim şehir.
en kısa zamanda terk edilirse ömre bir 10 yıl katılabilir.
Anlatmakla bitmez rüya gibi şehrim. iki yakası bir araya gelmeyen sehir. Köprüleriyle, tarihi camileriyle, cesmeleriyle herşeyiyle güzel. Yeter ki bakmasını bilin.
Aşık olduğum şehir. Insallah ilerde hayirlisiyla orda yasamak nasip olur. Istanbulda yasayip sevemeyen varsa buyursun gelsin ankaraya sehirleri degistirelim. 1 hafta sonra beni arayip ne olur ben istanbula donmek istiyorum diye yalvaracaktir.
an itibari ile kapkaranlık bir havaya bürünmüş olan şehrimizdir. yukarıdan korkunçlu sesler geliyor avrupa yakasında. her an patlayabilir hava mesai saatinin sonlarında olanlar dikkat etsin kendine feci vuracak sağanak yağmur..
kekolardan arındırılması gereken şehirdir.
allahım yeter vallahi. gözlerim kanıyor amk. devletin şu insan görünümlü mutantlara el atması lazım.
metro duraklarında kızlara iş atan mı dersin, yoldan geçen pısırık görüntülü insanlardan haraç kesmek mi dersin, tek kişiye elli kişi vurmak mı dersin..
ananız babanız yok mu sizin olm ya.
Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu istanbul diye toprağa kondurmuşlar.
içimde tüten bir şey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki istanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.
istanbul benim canım;
Vatanım da vatanım...
istanbul,
istanbul...
Tarihin gözleri var, surlarda delik delik;
Servi, endamlı servi, ahirete perdelik...
Bulutta şaha kalkmış Fatih'ten kalma kır at;
Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat...
Şahadet parmağıdır göğe doğru minare;
Her nakışta o mana: Öleceğiz ne çare? ..
Hayattan canlı ölüm, günahtan baskın rahmet;
Beyoğlu tepinirken ağlar Karacaahmet...
O manayı bul da bul!
ille istanbul'da bul!
istanbul,
istanbul...
Boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği;
Çamlıca'da, yerdedir göklerin derinliği.
Oynak sular yalının alt katına misafir;
Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir.
Her akşam camlarında yangın çıkan Üsküdar,
Perili ahşap konak, koca bir şehir kadar...
Bir ses, bilemem tanbur gibi mi, ud gibi mi?
Cumbalı odalarda inletir ' Katibim'i...
Kadını keskin bıçak,
Taze kan gibi sıcak.
istanbul,
istanbul...
Yedi tepe üstünde zaman bir gergef işler!
Yedi renk, yedi sesten sayısız belirişler...
Eyüp öksüz, Kadıköy süslü, Moda kurumlu,
Adada rüzgar, uçan eteklerden sorumlu.
Her şafak Hisarlarda oklar çıkar yayından
Hala çığlıklar gelir Topkapı Sarayından.
Ana gibi yar olmaz, istanbul gibi diyar;
Güleni şöyle dursun, ağlayanı bahtiyar...
