birbirlerinden nefret eden iki topluluğu ortak bir paydada toplama başarısını ve hikmetini gösteren büyük din.
şöyle ki seküler türkler de seküler araplar da aynı ölçüde bu dinden nefret ederler ve bu nefret onları birbirlerine yakınlaştırır. hey güzel allahım!
seküler türkler ; "ulan bu millete illa ki bir inanç lazım olacaksa da orta asya'ya dönelim oradan bir şeyler uyduralım şaman-maman, tengri falan ortaya bir karışık yaparız olur biter gerekirse türkler gitsin ineğe tapsın ama islama mensup olmasınlar" vs. diye diretirler. bu diretmede argüman olarak "islam'ın bir arap dini olması" gibi bir saçmalığı öne sürerler. halbuki islam'ın cihanşümül yapısından maddeci- batıcı arap milliyetçileri de rahatsızdır. zira arap toplumunun özünde , kökeninde yani tarihinde şirk vardır, putperestlik , paganlık vardır. (o devirdeki hanif araplar tabi ki müstesna) islam gelip bu eski arap adetlerini yıkmış, arabın putlarını, lat-menat-uzza'sını kırıp yerle bir etmiştir.
seküler araplar islamın evrenselliğinin araplığa baskın gelmesinden , araplığı ikinci plana atmasından rahatsız olup ırkçı bir tutuma girerler. özellikle seküler arap aydınları kendi dindar halklarından nefret ederler. zaten o meşhur "araplar arkadan furdu aabii" geyiğine sebep olan tarihi ihanetin mimarları da bu seküler, milliyetçi,batıcı arap aydınlarıdır. (#8872674)
bir de batıcı-maddeci-seküler arap aydınlarının kendi dindar , islama bağlı halklarından nefret eden bu yukarıdan bakan , kibirli ve kompleksi tutumu bana pkk-bdp-dtp çizgisindeki kürtçü "aydınları" anımsatmaktadır ister istemez. onlar da "kürtçülük" yapmaktadırlar ama savundukları kesimin dinine yani islama zerre tahammül edemeyen tiplerdir bu tipler de. o da ayrı ilginç bir meseledir. görünüşte birbirleriyle bu kadar farklı ve düşman gözüken kesimlerin söz konusu islam düşmanlığı ve islama husumet beslemek olunca nasıl da bir anda aynı cephede toplandığını gözler önüne seren misallerdir bunlar. "küfür tek millettir" vecizini de doğrular ve pekiştirir niteliktedir.
türklerin milli hislerini uyuşturmuş, kültürünü buldozer gibi ezip geçmiş, mensupları dışında hemen hemen herkesin nefret ettiği din. bu konu da tektir. mesela ateistlerin en fazla islam üzerine gitmesi bunun en büyük kanıtlarından bir tanesidir.
türkler islam ile şereflendi diyenlere de gül gül ölüyorum gerçekten. türkler şerefi şanı arapların dininden mi alacaktı.
4 kadın ile evlenmek, 2 kadının oyunun bir erkeğe eşit olması gibi son derece modern uygulamaları vardır.
ama fantastik macera tadında bir kitabı var. severek okuyorum onu.
(bkz: arap mitolojisi)
islam dışı bir din müritleri kendi dinini yaymak istese islam müritleri şiddete başvurmayı kendinde görür. söz konusu kendi dini olunca da "hak din islamı seçtiler" diye eğlenirler. mutlu oluyorsanız devam edin.
inanamayarak, zihinsel imkansızlıklarıyla beraber kirli akılsızlığla yola çıkarak -inanları rencide etmek maksadıyla bile olsa- aciziyetini ancak helada iki büklüm vaziyette gösterebilen, dinin ne olduğundan bihaber çürümüş, kokuşmuş, esfelessafilinin ilk başka sövme ve küfretme gereksinimini duyduğu; mutlak ilahi son din'dir.
ilginçtir, bilmem sorup sorgulayan bir din adamı ya da akademisyen var mı ama normalde kendi hallerinde yaşayan, hayvancılıkla uğraşan, ufak tefek kabile kavgaları dışında pek sesi çıkmayan, edebiyat ve şiirle ilgilenen, kendi bölgesinde kervan ticareti ile iştigal eden arap toplumu islam'dan sonra doğuya ve batıya sürekli olarak saldıran, orta asya ve kuzey afrika'da ciddi katliamlar yapan, komşu ülkeleri işgal eden, yüzbinlerce insanın canına ve malına kasteden cani ve ganimet delisi bir topluma dönüşmüştür.
ve fakat öğretilen nedir? islam öncesi arap topluma "cahiliye"dir, rezildir, canidir. islam'dan sonra topluca aydınlanmışlardır!!!
barış ve medeniyet getirdiği iddia edilen bir din için cevaplanması imkansız sorular var. mümkünse bu sorulara "araplar dini yaymak için vs." saçmalığıyla ya da "ehe araplar islam'dan önce kız çocukları diri diri gömüyordu" yalanıyla yaklaşmaya kalkmayın!
etimolojik olarak teslim kelimesiyle ilişkili kelimedir. diğer dinlerden biraz farklı olarak teslimiyet nispeten daha ön plandadır islam dininde. tasavvuf, nefis, zikir gibi kavramlar hep teslimiyetle alakalıdır.
Köpekler kurtlardan nasıl nefret ederse,
işte öyle nefret eder halk da özgür ruhlu kişiden;
zincirlerin düşmanından,
tapınmayandan,
ormanı mesken edinenden.
türklerin kendi dinine benzediği için isteyerek geçtikleri din. tabi bunu yerseniz.
uygurlar din değiştirmişlerdi. çin casusları uygur hakanlarının beynini yıkayıp ona kendi dinlerini anlattılar, uygur hakanıda halkına. böylece uygurlar din değiştirdi.
10. asrın başlarında şamanist uygur kalmamıştı. yani uygurlar 1000 yıllık dinlerini 70-100 yılda bıraktılar.
peki diğer türkler hangi zaman aralığında müslüman oldu. 751 islam ile tanışmalar oldu, ama 13. yüzyılda arap halifesi türklerin katli vaciptir diye fetva verebiliyordu. arada tam 500 yıl var. yani bu 500 yıl içinde türkler göktanrıdan islama geçti. oysaki kendi istekleri ile budizme geçen uygurlar 100 yılda geçmişlerdi.
görüldüğü gibi isteyerek falan olmadığı çok açık. ayrıca türkler ve araplar arasında 200 yılda tam 50'ye yakın savaş vardır. arapların cihat ve gaza anlayışı, türklerin o dönemde birlik olmaması sebebi ile türkler bu savaşların birçoğunu kaybettiler, ve birçoğu baskılara dayanamayarak hoşgörü dini islama geçtiler.
yine bu din tamamı ile türkler sayesinde yükselirken, bu dinin türklere kattığı zerre birşey yoktur. ama buna da şükür. binlerce yıllık mısır ve iran medeniyetini yerle bir etmiş, iz bırakmamış. biz onlara göre daha şanslıyız.
