kapıdan girince sigara dumanından monitörü görmek için önce gözlerin alışmasını beklediğin mekan. bir köşede quake'da birbirine bağıran ekip, diğeri köşede half-life atanlar, arka tarafta sessiz sedasız icq veya mirc'de yazışan model, kasada da her şeyi gören ama hiçbir şey söylemeyen işletmeci. normalde 12-1'de kapanan cafeyi sabahın 7'sine kadar açık tutmuşluğumuz var diye işletmeci bizimle muhatap olmaz o yüzden sessiz kalmayı tercih ederdi. cd'den film izleyenleri unutmadık.
