insan sinirlenir. insan kırıp dökmek ister. Uğraşıp emek verdiği halde, gerçekleşmeyen hayalleri gelir aklına. Kaybettiklerini, başaramadıklarını düşünür ve kahreder yaşamına. Kimi sessiz, Kimi haykırarak. Bazıları ise, boş vermeyi tercih eder. Yansa dünya umurunda değildir. Ne gam ne keder vardır hayatında.
insan gözyaşı döker; bazen sevinçten bazen hüzünden. Bazıları bilmez ağlamayı; öylesine derinden hissettiği hisleri yoktur çünkü.
insan yorulur; hayatın yükünü üstlendiğinde. Nefes almak için kısa bir mola ister hayatından. Kimisi ise, yaşamını hızla tamamlamak ister dur durak bilmeden.
Kalabalıklar içinde olmak ister insan; yalnızlığını unutmak için.
Kimisi ise, kendisiyle baş başa kalmak ister; ya da sevdiği birkaç kişiyle.
Kimisi aşkla yaşar kimisi nefretle.
Kimisi korkularıyla uyur, kimisi huzurla.
Kimisi yerde arar mutluluğu kimisi gökte.
Benzemez ki kimse kimseye.
Kibarı da var kabası da, yalancısı da var dürüstü de, zengini de var fakiri de, duygusalı da var hissizi de, cahili de var bilgini de, miskini de var çalışkanı da, oralısı da var buralısı da.
Insanlar acayip yaratiklar herkes kendini dogru dürüst iyi vicdanli birer birey saniyor. Herkes yalniz herkes ask acisi çekiyor. Ne oluyo mk anlamiyorum.
insanlar oruspu çocuğu doğru düzgün davranıp konuşmayı tercih ediyorsun, insan olduğunu için saygılı davranmayı tercih ediyorsun. Ama oruspu çocukları seni saf sanıyorlar. Daha da kötüsü bu durumu düzeltmekte bir hayli zor.
diğer insanların ancak hiçbir şeyi olabilirler.
ölmeden önce yapmak istedikleri ve pişman olacakları işler vardır her birinin.
ve yapmakta olduğumuz her şey şimdiki anı kotarmak için.
bir amaç yok.
pislik içinde yaşayan domuzlar gibiyiz... yalanlar...
eğer herkes başına bir silah dayayıp arkasındaki duvarı kanıyla boyarsa, emin olmalı ki her şey daha güzel olacak insanlardan sonra.
onlardan uzaklaşmak için her şeyimi verebilirim.
değer vermeye çalıştıkça bir yerden patlak veriyor. ben mi çok salağım siz mi çok zekisiniz anlayamadım.
insanlar, tabi ya. hepsinin türlü türlü huyu var. bazen çok sıkıyorlar. bazen çok ayıp ediyorlar. Ama genelde yüreğinin en derin yerinde yaralar açıp gidiyorlar..
her biri ayrı ayrı..insanları anlamaya çalı$tıkça gördüğün muamele "ne haliniz varsa görün lan!" boyutuna getiriyor..bencillik sınırları dahilinde kendi dertlerinle boğu$urken, yaptıkları $eylerin dert eklemekten öteye gitmeyen güruh olması, tecrit denen $eyin aslında bazen ne kadar da sağlıklı bir yöntem olduğunu hatırlatıyor insana.."iyi niyet" ile yakla$ınca "belanı" bulduğun bir organizmadan ba$ka bir $ey değil insanlar..yoruyorlar, hem de kendi yorgunluklarını da ekleyerek..
sevgiyi anlamayacak kadar kör, anlayı$ı suistimal edecek kadar nankörler..kendi ya$antılarını, kendi doğrularını, kendi kararlarını empoze etmeye çalı$ıyorlar kar$ı tarafın fikrini sormadan..anla$ılması zor, çözülmeleri imkansız ve ne yazık ki çok zaman katlanılmaları güç oluyorlar..sevildiklerini anlamıyor veya anlamamazlıktan geliyor olmaları ise hiçbir hatalarının telafisi olmayacak olanlardır insanlar..müsamahaların ve anlayı$lı olmaların bittiği yerde huzuru bulmanın müsebbi olacak olanlardır..hayatıma "olumsuzluk" katacak olan bu gruba dahil her insan, $iddetle kendi yollarına doğru yönlendirileceklerdir..sabır güzel bir $eydir, hak eden için..
"beni kaybetmeyi göze alan birini kazanmak için kılımı kıpırdatmam" demi$ biri kim demi$ ne bileyim ama güzel demi$..
