aklını kullanıp fikir yürüten. hisseden, hissettiklerini ifadelerle tasvir edip. Birbiri ile ses ve görüntü işaretleşmeleri ile anlaşabilen maymunlarla ortak akraba olmasına rağmen daha zeki sayılabilecek, nev-i şahsına münhasır canlı türü.
"insan, binlerce yıl boyunca Aristoteles için neyse o olmuştur, yani yaşayan ve buna ek olarak siyasal bir varlık olma yeteneğine sahip olan bir hayvan; modern insan, bir canlı varlık olarak yaşamını kendi siyaseti dahilinde söz konusu eden bir hayvandır."
- foucault
Yuvarlak bir kürenin içine hapsolmuş sefil bir yaratık.
içlerinden biri var ki kendi hayatını dahi kontrol edemeyen ve gerçek varlığını tanıyamayan bir insana dönüşmüş.
Duygu durumu onu parmaklarında oynatmaya başlamış ve ne zaman nerede, nasıl davranacağını unutturmuş.
ilaçlara mahkum etmiş bir süre sonra.
Kürenin içinde hapsolduğu yetmezmiş gibi bir de boynuna hayatı boyunca taşıyacağı bir ilaç zinciri bağlanmış.
Bu insan artık ne bekleyebilir ki hayattan?
Hayatının daha ilk yıllarında üzerine yapışan bu lanetten nasıl kurtulabilir ki?
Cevap acı verici: Hiçbir zaman.
Yaratıcısı onu yanına kabul edene kadar bu lanetle ve umutsuzluk içinde yaşayacak.
insan, hayatında olmazlıklar karşına hep çıktığı zaman, bunları nerede ve nasıl hata yaptığını suçu olduğunu bilir, buna göre düzeltmek için zorlanır. hata yapmadığını, daha ne yapmalıyım ki, istediğimin olması için diyorsa, olmaması daha iyi olacağı için olmuyordur. gerçekten büyüyünce anlıyor bunu insan. hani bir çocuğun isteği ile kendi isteğinin anlam farkı gibi.
insan kelime olarak büyük bir anlam ifade eder ki yazmaya kalksak sözlük çöker yine de biz bir kaç cümle ile derdimizi anlatmaya çalışalım. Her insan suretinde olanı insan saymamak lazım, insan olmak ağır ve zordur herkes insan doğar, ama herkes insan olarak kalamıyor maalesef . insan kalmak dileğiyle.
insan düşünebilme kabiliyeti ile yaratılmıştır. Sorgulariz,sorular sorarız daha en başından. Ama büyüdükçe başkalarının fikirlerini benimser düşünmekten yoksun kılarız kendimizi. Bir başkası bizim yerimize düşünmüş olsun,bir başkası bizim yerimize çözmüş, bir başkası ekmiş olsun isteriz.
Insan kendi fikirleriyle var olmalidir bu hayatta, fikri yoksa bir baska fikrin gölgesi olmaktan öteye geçemez.
Her insan ayrı bir alemdir. Dünyanın en aciz insanının hayatı bile dünya ve içindeki hazinelerden daha değerlidir ve en mühim olanı Tüm insanlar Rabbın fikrinde ve huzurunda eşittir ten renkleri ırkları ve dilleri mühim değildir sadece inançları mühimdir. Eylemleri ile doğduğunda nötr olan insan iyi veya kötü bir yol izler fani ömründe bu yol onun değerini arttırır veya azaltır...
'' bir aslan konuşsaydı onu asla anlayamazdık '' diyor wittgenstein. çokta doğru söylüyor. ben de buna ilave olarak ve haddim olmayarak ama mevcudiyetimin gereği olarak belirtmek isterim ki ''insan ne söylerse söylesin yalan söylemiş olmaz ve ne yaparsa yapsın insan olmaktan uzaklaşamaz. ''
Gün gelir ailesini taniyamaz olur, en güvendiğini anlayamaz olur.
Gün gelir kalabaliklar icinde ıssız bir ada.
Kendine bile kendini anlatamaz olur.
Hislerden kaçıp kurtulası gelir, düşüncelerde boğulurken kaçası.
Kimsenin bilmedigi,tanımadığı ıssız yerlerde yaşayası.
Hayat yalniz olan insanin kalabalıklaşamaması sürecidir belki.
Öyle anlamsız, öyle sıradan,öylesine boş
