Hepsinin mutlaka zaafı olan canlılar. Çok farklı, bazen çekiliyorum köşeme düşünüyorum acaba Freud'un dediği gibi zayıflıklarımızı kabullenerek, benimseyerek yaşarsak daha mı rahat savunuruz kendimizi.
Her insanın bir zaafı vardır, kimi kabullenmek istemez, kimisi korur kendini. Bana kalırsa en iyisi Freud'un lafını dinlemek.
kaotik. iyi ya da kötü olması salt kendisiyle ilgili değil. çevresi, yaşadıkları, ailesi, toplum ne kadar kaçarsa kaçsın etkili. bir de düşünceleriyle başbaşa, hapis. onlarla başedemeyince sanata, ilime, bilime sarıyor ( en güzel ihtimalle). oyalanması için bir şeylere ihtiyacı var. yoksa delirir. hoş çoğu da deliriyor.
düşünebilen, uygulayabilen, duyguları barındıran, eylemleri barındıran, zekayı barındıran en önemli canlı. bütün bunlar varken, dünyayı güzelleştirmekte, çirkinleştirip, yaşanmaz hale getiren, utandıran türden olmakta , insanın kendi elindedir. ama maalesef ikinci türden, sözde insan adı verilen canlı olmak için elinden geleni yapanlar daha çok. ondan sonra diyorlar, ama hayvanlara, insandan daha çok önem veriyorsunuz, insan olsa dönüp bakmazsınız da bik bikte bik bik. evet, insan olsa dönüp bakarız, ama insan olamayanlar var işte.
