tanım olarak doğrudan iyilik, güzellik değildir. hümanizm, bir evrensel akıl ve duyu oluşturma çabasıdır.
dinler ekseninde insanın konumu ve sosyal düzeni, yaratıcının vahyettiği, dogmatik ve hikmetli olduğu kabul edilen bilgiler ya da kurallarla belirlenir. tam da bu noktada hümanizm, yaşanan pek çok farklı dinin, hatta dinlere inanmayanların da varolması nedeniyle, hem bireysel hem de sosyal alanda, insan için ortak aklı, ortak iyiyi bulmakla ilgilenir. dolayısıyla beraberinde insancıl olmayı; hümaniterliği getirir.
orta asya ülkelerinde bu olguyu kendine düstur edinen insanların çok başı ağrır; ağrımaması için benimsenmesi gereken felsefe ''adamına göre muamele''dir.
Günümüzde kuruluşundaki düşünceden sapmış bir vaziyettedir ve insanı araç edinir.
Pragmatizm ile dirsek temasındadır, kapitalizm de sever onu.
insanlık ve toplum hümanizm maskesi altında denekleştirilir.
Örneğin; "change.org" çoğunlukla hümanist bir felsefe ile hareket ettiği ve kampanyaları buna göre oluşturduğu düşünülür; ancak denek olan toplumları inceler. Toplumların duygu durumlarını ortaya çıkarır, analiz eder; Türk toplumu neye duyarlı, neyi umursamıyor? irlanda toplumu şu düşüncede ve şu şekilde yönlendirilebilir. Vs. Vs.
hümanizm, bilindiğinin aksine insan sevgisi, insan sevmek demek değildir, sevgi duygusunu hatta herhangi bir duyguyu içermez. rönesans'ta tanrı-merkezcilik yerine geliştirilmiş bir teori ve yaşam biçimi olarak insan-merkezcilik'e dayanır, sekülaristtir. yani ahiret, ölüm sonrası yaşam, tanrıya inanmak, günah gibi teolojik, metafizik kavramları geri plana atar ve yaşam, yaşamın tadını çıkarmak, özgürleşmek gibi ben-merkezli bir homo sapiens teoriyi benimser.
aklın, insanın değerine ve onuruna, insanlığa olan inancı olarak tanımlayabileceğimiz hümanizm, insanı evrenin merkezine yerleştirir, eğitimini, erdemlerinin mükemmelleşmesini, özgürleşmesini, bilgi ve becerilerini arttırmasını, hedefler. insanın yalnızca bireysel gelişimini ve mutluluğunu gözetmek yerine toplumsal gelişme ve evrimleşme için yön göstericilik işlevini de insana yükler. doğanın içinde aklın temsilcisi ve en erdemli varlığı insandır ancak bir koşulun sağlanması gerekir; insancılık.
kürtçülerin çok güzel kullandığı akımdır.
bakın savunduğu demiyorum. kullandığı.
genellikle pkk-pyd-ypg saldırılarında hümanist takılmazlar. sırası ile önce ''kürt halkının hakkı, kürtler hak ettiği yerleri alacak, türkler işgalci'' olur; daha sonra ''insanlık adına tüm bunlara dur diyorum, kürtlere zulme kardeş halklar dur demeli, insanlık ağlıyor, ölenler sivil, faşist devlet'' gibi söylemler edilir.
ikiyüzlülük nedir, nasıl yapılır konusunun giriş, gelişme, sonuç kısımlarını kendi konuşmalarında detaylarıyla inceleyebilirsiniz.
afrin'de, cizre'de kürt güneşi.
nüfus binasını, orayı burayı yaktık ama sor bi neden?
türkler de, araplar da işgalci ondan.
biz size çiçek verirken neden saldırıyorsunuz?
ve kapanış, faşist tc.
herkes haksız, bir sen haklısın at kılıklı.
ha tabi bölge dışında abd, avrupa seni haklı buluyor.
çünkü onlar ortadoğu'nun iyiliğini isteyen barış kelebekleri. değil mi?
Terörist kürtlere ve suriyelilere ''terörist'' değil de ''cahil insanlar'' demektir.
Almanyadaki humanist kız geldi aklıma. Sığınmacı merkezinde yardım ettiği Suriyeli kürtler tarafından tecavüze uğrayıp öldürülmüştü.
inananlarına küfür niyetine kullanılan sözcük. bu kadar naif bir görüşü savunan, hayatının merkezine hümanizmi koyan insanlara " hümanist sevgi kelebekleri" diye hakaret edilen bir çağda yaşıyoruz. bence iyilikten nefret edilen bir dünya iyi bir yer değildir.
insan merkezcilik anlamı ile türkçemize giren bir akım. ama halk arasında insan sevgisi gibi abuk subuk anlamıyla ifade edilir olmuştur.
hümanizme girersek çıkamayız. Türkiye'ye has bir akım değildir vesselam.
