Türkiye'nin susturulmuş düşünen beyinlerinden biridir. * ne ilktir ne de son olacaktır maalesef. doğru söyleyeni dokuz köyden kovmak da neymiş. bu ülkede doğruyu söyleyenleri öldürüyorlar.
...aşkale'de kel bir dağ vardı
nefesimi keserdi tıkanırdım
beni varlık vergisi yıktı
üç sefer askerlik ettim
gözüme kargalar konardı
elimde değildi ne yapayım
marsilya uzakta duruyordu
macera beni çekiyordu
istanbul'u sevmiyordum
alıp başımı gidecektim
hatırası önünde saygıyla eğildiğim, ermeni cemaati olarak acısını ilk günki gibi kalbimizde hissettiğimiz büyük adam. halkların kardeşliğine inananlar olarak, türk, ermeni, müslüman, hristiyan ayrımı olmadan, 2 yıl önce bugün hepimizin yüreğini kanatanlara inat bağırmaya devam edeceğiz: yaşasın halkların kardeşliği!
Bedellerin ödendiği gelecekler Hrantları severek, Hrantlara inanarak olur. Nefretle, hakaretle, kanı kandan üstün tutarak olmaz. Bu yükseliş karşısındakini kendin gibi görerek, kendin gibi sayarak olur.
Ah kardeşler, Hisus'un (isa'nın) yardımıyla yarattığı ev cennetinden ayırdılar. Göksel ve ebedi cennete kanat açtırdılar. Gözleri daha yorulmadan, bedeni daha yaşlanmadan, daha hasta olmadan, sevdiklerine doymadan kanat açtırdılar göksel cennete. Biz de geleceğiz sevgilim. Biz de geleceğiz o eşsiz cennete. Oraya yalnız ve yalnız sevgi girer. insanların ve meleklerin dillerinden üstün olan, peygamberlikten üstün olan, bütün sırları bilmekten üstün olan, dağları yerinden oynatacak imandan üstün olan, varını yoğunu sadaka vermekten üstün olan, bedenini yakılmaya teslim etmekten üstün olan, yalnız ve yalnız sevgi girecek o cennete.
Orada gerçek sevgi ile bir arada ebedice yaşayacağız. Kimseyi kıskanmayan sevgi, kimsenin malında gözü olmayan sevgi, kimseyi öldürmeyen, kimseyi aşağılamayan sevgi, kardeşini kendinden üstün tutan sevgi, kendi hakkından vazgeçen sevgi, kin tutmayan sevgi, bağışlayan sevgi, kardeşinin hakkını savunan sevgi, Mesih'te bulunan sevgi, bize dökülmüş olan sevgi...
2 yıl önce 24 ocak 2007'de, izmirizmir net, hrant'ın cenazesinin kalktığı gün, sıcağı sıcağına cenazeden çekilmiş fotoğraflarla açılmıştı ...
"hepimiz hrant'ız"... iki yıl bu sloganı konuştuk durduk. bir şeyler öğrendik mi bilmiyorum. bazı yazıları okuyunca insanın yüreği kararıyor, umudu kayboluyor. hrant'ın cenazesinden kimi ilginç fotoğraflar için bakınız lütfen:
2 yıl önce öldürülen insandır; hrant'ımızdır; hrant'ızdır...
---alıntı---
dostumuz, canımız, hakikat anlatıcımız
sevgili hrant'ımızdan ayrılalı tam iki yıl oldu.
bu upuzun iki yıl, hrant'ın gidişiyle
hayatımızdan eksilen renklerin yasını tutmakla geçti.
bizler bu ülkenin vatandaşları olarak,
güvercin tedirginliğinde,
gerçek failleri bulunmamış suikastlarla
bir arada yaşamak istemiyoruz.
bu akıl almaz cinayetten nefret üretmeyen
onurlu kalabalıklar olarak,
bebeklerden katil yaratan karanlığa ışık düşürmek için,
ülkemizin aydınlıkk geleceğine sahip çıkmak için,
büyük acımızın yükünü birlikte taşımak için,
adalet için, barış için, kardeşlik için,
hrant dink davasının mağdurları ve takipçileri olarak
19 ocak pazartesi günü bir kez daha buluşuyoruz.
din, dil, ırk, cinsiyet, siyasi görüş farkı gözetmeden,
halkların kardeşliğine inanan tüm yurttaşlar
yan yana geliyoruz.
agos gazetesinin önünde buluşuyoruz. saat: 14.30 - 15.30
19 ocak pazartesi akşamı (yani yarın akşam) harbiye lutfi kirdar kongre ve sergi sarayi'nda geniş bir program eşliğinde anılacak olan merhum gazeteci yazar.*
gazeteci yazar hrant dink, ilginç bir ifade kullandı ve 'ben soykırım derken bunu türklerin yaptığını söylemedim. asıl kürtler çok sayıda ermeni öldürdü' dedi.
elif şafak davasının dumanı hala tüterken geçen hafta yeni bir haber duyduk. ermeni asıllı gazeteci-yazar hrant dink yine yargılanacaktı. konu ermeni meselesiydi. sebep ise dink'in reuters'a verdiği bir demeçten yola çıkarak agos gazetesinde yapılan haber. dink demecinde 'elbette bu bir soykırımdır diyorum, çünkü sonuç kendisini zaten tanımlıyor' diyordu. yargılama kararının üzerine cuma günü dink'in kapısını çaldık. şişli'deki, zamanın 1950'lerde asılı kaldığı agos gazetesi binasında dink'in eski davalarını, yenisinin sebeplerini, ermenilerin hissiyatını, kısacası son dönemde yaratılmaya çalışılan 'azınlık problemi'ni konuştuk.
...
siz soykırım yerine daha yumuşak ifadeler kullanıyordunuz. reuters´a verdiğiniz demeç bir üslup değişikliği mi?
- hayır! her zaman konuya yumuşak yaklaşmak gerektiğini söylerim ama karşımdaki 'sizce bu soykırım mıydı?' diye net bir şekilde sorarsa kendi bildiğimi inkar etmem.
yaşamı boyunca her türlü faşistliği reddeden, asala gibi bir örgütle uzaktan yakından alakası olmayan, tanımadan hakkında konuşulmaması gereken rahmetli gazeteci.
Kendi bildiğini cesurca ve yekten savundu, maskesizdi. hangi cepheden olursa olsun maskesizlerin başına gelen hep budur... çünkü maskesizler karşılarindakilerin maskeli olduğunu bir türlü göremezler, kendileri gibi sanırlar maskelileri, dokunur onlara, anlayamazlar...
Ama maskesizler başı dik ölürler, arkalarında bıraktıkları insanların da başı diktir...
Ölümünden sonra pek çok şey yazıldı, çizildi, söylendi. ama beni en çok sinir eden bir laf vardı ki o da; "komsuluk ettigimiz halklar".. komşuluk ettiğimiz halklar kim ya?... "Biz" kimiz?... "türkler ve müslümanlar" mıyız? Hala "Türkler", "gayrimüslimler", "yüzde doksanı müslüman memleket", "tam bizim gibi olmayan bizden değildir" durumlarına, saçma milliyetciliğe (Türk kanı, saf Türk var sanki ortamda) onay verme durumları...
TV'de konuşan bir sürü lavuğun "Hrant'ı biz öldürdük" lafları... Eğer o "biz"in içinde ben de varsam; deaasstriin ordan... Hayatım boyunca ne "onlar" dedim benimle aynı kökenden gelmeyenlere ne de aynı etnik kökenden geliyoruz (ki orası da şüpheli) diye ya da nüfus cüzdanımda yazan dine göre "biz" saydım birilerini... azınlığa dahil olmayan herkes çoğunluğun üyesi değildir...
Resmen katili onaylamaktır bu, "Evet, sen bunu Türklüğün (müslümanlığın) için yapmış olabilirsin ama Türklük (müslümanlık) bu değildir" saçmalamasına davettir, yol açmadır...
kalleşçe öldürülmüş, şimdi sezen aksu'nun ona ithafen yazdığı şarkıyı dinlerken beni ağlatan adam.
geriye ona özlem duyan, onu hala çok seven bir eş bıraktı. öldürüldükten sonra çekilmiş olan şu resme bakınca insan diyecek söz bulamıyor yemin ediyorum. ermeni olarak bakmayın, insandı o. eşi, çocukları vardı. babaydı o her şeyden önce. o kurşunu atan pislik, umarım hiç mutlu olamazsın. umarım seninde hayatın yarım kalır, tıpkı ona ve onu sevenlere yaptığın gibi. allah belanı versin.
bu ulkeye gonul vermis, baris, kardeslik, demokrasiden yana olan fakat bunlari savunan bircok kisinin basina geldigi gibi tetikci bir cakal tarafindan katledilmis turkiyeli aydin.
sezen aksu kendisi için sağlam sözleri olan güvercin adında bir şarkı yazmıştır.
sözleri şöyledir;
bir daha açar mı karanfil korkusuz
bir daha uçar mı güvercin şehirde
yalancı güneşli bir ocak
mübarek cuma gününde
gitti cancağızım gitti
bitti son istanbul
kaldırımlar zabıt tuttu
şahidiz hepimiz
her yer tetikti
sen de çekip gitme
dayan be umudum
dön gel
meydan okur hayat
pabuç bırakmaz ölüme
dön gel...
bir daha yazar mı kalem kanaya kanaya?
kağıdı da kan tutar ağaç değil mi soyu?
ağla doyasıya ağla aynı denizde çoğalır yüreğin öz suyu.
Arkadaşımız Hrant Dink 19 Ocak 2007 Cuma günü öldürüldü.
Adalet istedik.
Hrant'ın öldürülmesinin üstünden 535,
Katilin yakalanmasının üstünden 534 gün,
ilk duruşmadan bugüne 1 yıl geçti.
535 gün, beş duruşmada bir adım yol alınmadı.
Er ya da geç ortaya çıkacağını umduğumuz gerçeklerin
adalet tarafından da görülüp, anlaşılması ve değerlendirilmesi için
ne kadar daha beklemek zorundayız?
Aklımızda canımızı acıtan birçok soruyla, ilk kez kamuya açık gerçekleşecek olan
Hrant Dink'i katledenlerin yargılandığı davayı izlemeye gideceğiz.
Hrant için, adalet için yine mahkemede olacağız.
Biz susalım istediler. Susmadık. Vazgeçmedik.
Susmuyoruz, vazgeçmiyoruz.
Adalet istedik.
Adaletin tecelli edeceğine şahit olmak istiyoruz.
Hrant için, adalet için toplanıyoruz.
mükemmel bir insan olup olmadığı hakkında bir bilgim yok çünkü kendisini tanımıyordum. ölmeden önce hakkında bildiklerim malum 301 davasında yargılanması, agos adlı bir gazetesi olması, birgün de yazması, mahkum olursam türkiye yi terkederim diyerek ekranda ağlaması ve en en son hatırladığım can dündar ın ntv de yayınlanan neden programında yaptığı konuşmalarıydı. sonra öldürüldü adam. ismini duyanı, bu adam ne diyo ya bi dinleyelim diyeni çok çok azdı ölmeden. ölüncede kör öldü badem gözlü oldu tabi. sadece bizim için de değil ermeniler ve hatta tüm dünya içinde. ölmeden bir süre önce bir yazısını okumuş çok beyenmiş internette hrant dink ile ilgili arama yapmıştım. wikipedia da hakkında sayfayı bırakın tek bir satır bile yoktu. şimdi hrant dink altında destanlar yazılı. youtube da da öyle tek bir videosu yoktu. şimdi ermeniler hrant dink in 'ermeni soykırımı tarihi bir gerçektir' dediği videoları bulup koyuyor, türkler ise 'ermeniler de suçluydu ama' dediği videoları. değişen bir şey yok yani savaş hrant dink üzerinden de davam ediyor.
ölümünden sonra daha da çok okudum yazılarını acıdım adama, yetimhanede geçen çocukluğuna en çok. malum toplum olarak bayılırız böyle hikayelere. karısıyla olan aşkı da çok hoşuma gitmişti. iyi bir aile babası olduğu da belliydi,tam anlamıyla yazık oldu adama. ancak her yazdığı her dediği uymuyor bana, bunu ifade edince de nedense çakma hrant dinkçiler tarafından faşist ilan ediliyorsunuz. bence adam her ne kadar ermenistan ve türk halklarının yakınlaşması için çaba sarfetse ve her ne kadar türkiyede bir ermeni olmak olmak zor olsa da bariz bir ermeni milliyetçisi. evet öyle kusura bakmayın. engellenemez bir biçimde ermeniğini ön plana çıkaran, ermeni olmanın ayrı bir konumu olduğundan bağseden ve gerçek anadolul insanlarının sadece ermeniler olduğundan bahseden pek çok yazısı var. bu bakımdan benim için hrant dink sadece iyi bir ermeni aydını. enternasyonel bir aydın olmaktan çok uzak. tıpkı diğer türk aydınları gibi.
