alıntı bir hikaye:
Hindistan’da çok ünlü bir ressam varmış.Herkes bu ressamın yaptıklarını kusursuz kabul edecek kadar beğenirmiş. ve onu;
''Renklerin ustası''anlamına gelen “RANGA ÇELERi” olarak bilirlermiş. kısaca RANGA GURU derlermiş. Onun yetiştirdiği bir ressam olan raciçi ise artık eğitimini tamamlamış ve son resmini yaparak RANGA GURU’ya götürmüş ve ondan resmini değerlendirmesini istemiş. RANGA GURU ise “sen artık ressam sayılırsın racaçi.artık senin resmini halk değerlendirecek.” diyerek resmi şehrin en kalabalık meydanına götürmesini ve en görünen yerine koymasını istemiş. Yanına da kırmızı bir kalem koyarak halktan beğenmedikleri yerlere çarpı koymalarını rica eden bir yazı koymasını söylemiş. Raçiçi denileni yapmış ve bir kaç gün sonra resmine bakmaya gitmiş. resmi çarpılardan nerdeyse gözükmüyormuş. Çok üzülmüş tabi. emeğini ve yüreğini koyarak yaptığı tablo kırmızıdan bir duvar gibiymiş sanki.
Alıp resmi götürmüş RANGA GURUYA ve ne kadar üzgün olduğunu belirtmiş.
RANGA GURU üzülmemesini ve yeniden resme devam etmesini önermiş. raciçi yeniden yapmış resmini ve yine RANGA GURUYA götürmüş. Yine resmi şehrin en kalabalık yerine koymasını istemiş ranga guru. Ama bu defa yanına bir palet dolusu çeşitli renklerde yağlı boya,bir kaç fırça ile birlikte ve yanına insanlardan beğenmedikleri yerleri düzeltmelerini rica eden bir yazı koymasını söylemiş. Raciçi denileni yapmış .Birkaç gün sonra gittiği meydanda görmüş ki resmine hiç dokunulmamış.
Çok sevinmiş ve koşarak RANGA GURUya gitmiş ve resme dokunulmadığını söylemiş.
RANGA GURU ise; “ sevgili raciçi sen birinci konumda insanlara fırsat verildiğinde ne kadar acımasız bir eleştiri sağanağı ile karşılaşabileceğini gördün.
Hayatında resim yapmamış insanlar dahi gelip senin resmini karaladı.
Oysa ikinci konumda onlardan hatalarını düzeltmelerini istedin ,yapıcı olmalarını istedin .Yapıcı olmak eğitim gerektirir... Hiç kimse bilmediği bir konuyu düzeltmeye kalkmadı,cesaret edemedi...
sevgili raçici mesleğinde usta olman yetmez, bilge de olmalısın. emeğinin karşılığını, ne yaptığını haberi olmayan insanlardan alamazsın.Onlara göre senin emeğinin hiç bir değeri yoktur.Sakın emeğini bilmeyenlere sunma ve asla bilmeyenlerle tartışma.
neden varolduğumuzun bazen bilinmediği, bunca acının ve ızdırabın neden varolduğunun sorgulandığı bir yer. mesela şu an hava güzel ve birileri dışarı çıkamıyor.
kitaplarda yazdığı gibi değildir, sadece yaşanarak öğrenilir.
bir sınavdır aslında ama alıştığımız testlere benzemez; bazen bir yanlış tüm doğruları, bazen de bir doğru tüm yanlışları götürür. her an dikkat gerekir; pes ettiğinde ya da artık oldu dediğinde kaybedersin.
güzel bir şeydir. yaşamayı bilirsen, biraz da şanslıysan tabi. zamanın, paran, sağlığın da varsa. var da var maşallah be. güzelliği epey fazla şey gerektirir aslında. belki başka bir zamanda başka koşullarda olsaydık bizim için de güzel olurdu . tabi ya.
'Önce günaydın, sonra biraz haz, biraz acı, biraz aşk, biraz hayal kırıklığı, biraz sıcaklık, biraz yalnızlık, biraz boyun eğme, biraz başkaldırı ve ardından iyi geceler.'
Bizi nereye sürükleyeceğini bilmeden yaşıyoruz.Üzüntüler,mutluluklar ya da pek çok şey.Nefes aldıkça umut etmeye devam.Cemal Süreyya’nın dediği gibi ‘Hayat kısa,kuşlar uçuyor.’
Şu başlığa biraz içimi dökmek için girdim. Yazdım yazdım sildim. Gerçekten her şey çok boş geliyo. Annemle babam geçen hafta boşandı 3 yıllık bi sürecin sonuydu, benim sikimde değil de çocuğu ağlatmışlar bu gece evde en sonunda ona tav oldum daha 14 yaşında.
Kendim desem nasıl bi bokun içindeyim bilmiyorum. Son 1 senedir net şekilde ayrılmaya çalıştığım 4 senelik ilişkimi bitirdim bugün. Kendi adıma zor olanı seçtim ama içinde bulunduğum ailevi durum kişisel hayatımla baş etmemi zorlaştırıyor.
Daha da kötüsü benim için eğitim hayatı ve kariyer adına önemli bi dönem başlıyor pazartesi. En ufak bir motivasyonum yok ve Her şeyi siktir edip uyuşturucuya alkole kafayı gömme gibi bir lüksüm de yok, sorumluluk almam lazım.
Şuan 6 tanesine 58 lira verdiğim biranın yanında ekşili yeşil zeytin yiyerek bu entry yi yazıyorum. Arkadaşlar hayat niye bu kadar zor. Pozitif olmak niye bu kadar zor.
