günün ardından akılda kalanları bir yerlere bırakma alışkanlığı.
benimki biraz daha dijital. bilgisayarımda yıllardır duran bir not defteri var; düşünceler, cümleler, yarım kalmış fikirler, o an komik gelen bir ayrıntı, bazen de yalnızca gecenin bir vakti aklıma düşen saçma bir mesele. çoğunun bir daha yüzüne bakmıyorum.
bazılarını ise yıllar sonra yeniden açıyorum. bir kısmı hala kendime ait geliyor, bir kısmına bakıp “bunu da mı ben yazmışım?” diyorum. arada birkaç tanesi de yolunu buraya düşürüyor.
galiba günlük dediğimiz şey, insanın kendisiyle baş başa kaldığında geriye bıraktığı küçük tortu.
