birde apartlar bolumu vardır orada eski ogrenciler komple isgal etmistir koyu yenilere pek yer kalmaz kızlarla ozellikle tanısma sansın yoktur fazla mekanların gediklileri vardır cunku 12 den sonra keyif alamazsın ramazan dısında cunku salak benzinlik dısında acık yer yoktur yerlesim civarındaysan mutlusun biras oda yoneticinin kalorifer aidatına mahkumsun biraz daha koyun icindeysen tezek calarsın bir tek meyhane vardır sahibi de oglancılıgıyla un salmıstır eskiler zindandan bahseder zindanın oldugu bina amerikan filmlerindeki harleme benzer altıncı aydan sonra herkes sehire hucum etmeye calısır marpuc die bi mekanı vardır ama aynen askerdeki gibi devrecilik uygulanır eger torpillin yoksa imkanında yoktur goruklede son sınıfa gelene yada okulu uzatana dek.
yaşamaya başladığımda ilk düşündüğüm şey görükle'de neden kitapevi yok olmuştu. bu kadar üniversite öğrencisinin yaşadığı bir yerde, her öğrenci ayda en azından 1 kitap okursa, çok güzel satış rakamları da elde edilebilirdi. sonradan anladım, burdaki çoğu insan yılda 1 kitap bile okumuyordu. bu kadar çok üniversite öğrencisinin yaşadığı bir yerde; camlardan kalitesiz müzikler fışkırıyor, erkekler bütün gün bilgisayar oynuyor ve nargile içiyor, kızlar ise televizyon dizilerinden bahsediyor, ya da komşuları hakkında dedikodular yapıyordu.
görükle aslında öğrencilerin yaşadıkları bir yer olması, etrafının yeşillik olması, üniversiteye yakınlığı ve şehrin gürültüsünden izolasyonuyla çok pastoral, yaşamak için ideal bir yer. Fakat öyle bir ortam oluşmuş ki, kültürel açıdan kendini geliştirmek, dünyasını büyütmek isteyen insanları hapsetmiş. kurallarıyla, dedikodu ortamıyla, sohbetleriyle, jargonuyla, yaşam tarzlarıyla kapalı küçük bir köy atmosferini yıkamamış. umarım bir gün üniversite öğrencilerine yakışan bir hal alır.
sakinlerinin yılda 2 ya da 3 kez şehir merkezine indiği, bütün yıl ufacık yerde ne yapıyor bu insanlar dedirten , üstelik te kampüse bu kadar yakın olmasına rağman okula gidenlerinde sayısının çok fazla olmadığı yerleşim birimi...
sabahın ilk ışıkları..
bir büyük devrilmiş,
kafalar beton gibi olmuşken
taksim'den dikilitaş'a dönmek üzre binilen takside
açılan muhabbet sonrasında,
bursalı olduğunu anladığımız şoför abimizin
muhabbete kayıtsız kalmayıp da
gaza gelerek,
yaldır yaldır anlatmaya başladığı
sonra da 'değerini bilin ulan' şeklinde
çemkirmekten kendini alamadığı,
öğrenci memleketi,
güzide köy'üm,evimin barkımın olduğu yer..
yaz okulunun son haftasinda bol bol kavgaya sahne olan, hemen girisinde devam eden cevre yolu insaatı sebebiyle geceleri bile gürültülü olan içinde her eşit insanı bulunduran, her sene daha da kalabalıklasan köy.
köy diye geçen ama köyle alakası olmayan her tarafta öğrencilerin dolaştığı yeter artık bi aile görmeyi özledim dedirten akşamları gidilecek bol yeri olan 3 senedir yaşadığım yer.
benim zamanımda yerleşim sitesi , lezzet restaurant'ı ,uludağ kız yurdu , hasan'ın kahvesi , reis'in yeri ve zindan bar'ından başka bişeyi olmayan ama bu sene gidip gördüğümde kaldığım yerleşimin etrafına son model binaların yapıldığını ve bizim zamanımızda sosyete mekanı olan yerleşimin varoş kaldığını gördüğüm 1999'dan sonra acaip büyüdüğüne dumur olduğum ama bütün küçüklüğüne rağmen öğrencilik hayatımın en çılgın günlerinin geçtiği mekan.
saçmasal yapılaşmanın yaşayan örneği, sokağa çıkan her hatunun bir süre sonra aynıymış gibi geldiği, öğrenimsel hapishane. keşke altıparmakta ev tutsaydım dedirten, metalciye göre olmayan yerleşke.
2003 2004 dönemini geçirmek zorunda kaldığım köyden bozma dowsons creek dizi seti,yoksa sex and the city'mi
demeli.her taraf duvarları incecik,dıştan güzel görünen ama beş para etmez,apaçık ticari amaçlarla çarpık
çurpuk yapılmış apartmanlarla doludur.bir gün ev arkadaşımın babası gelmişti de,bütün gece sağdan soldan,
aşağıdan yukarıdan neredeyse tüm apartmandan gelen sevişme seslerinden uyuyamamıştı sabaha kadar.adam apar
topar öğlene varmadan ayrılmıştı güzelim görüklemizden..
nasıl oldu da bu zamana kadar bişe yazmadım dediğim başlıktır.uludağ üniversitesinde okuyup oyun oynamak yemek yemek muhabbet etmek için gidilen en önemli ve en yakın yerleşim birimi olması sebebiyle küçük bir eskişehir olduğu yorumu yapılan,salim abisiyle * ali abisiyle *rent a carlarıyla * her mekanda öğrenci olmanıza rağmen güzel güzel ağırlandığınız ilçe.
MiNiBÜSÇÜLERiNiN HERKESE HOCAM DEDiĞi,AiLELERiN SUSTUĞU ÖĞRENCiLERiN KONUŞTUĞU,GIRGIRI ŞAMATASI BOL,BAKKALLARININ BAŞKA ALTERNATiF OLMADIĞI iÇiN ÖĞRENCiLERi KAZIKLADIĞI,
KiRALARIN ATEŞ PAHASI OLDUĞU BUNA RAĞMEN YAŞANASI ÖĞRENCi CENNETi.
çoğunluğunu öğrencilerin oluşturduğu,yerleşim dışında heryerinin ıssız olduğu,gece 12den sonra dışarda bulunmanın biraz ürkütücü olduğu ve diğer yüzünde ineklerin tavukların koşuşturduğu köy.uzak kalınan yaz dönemimde özlenir ama kışın da sıkar sizi boğar orası ayrı..
dünyada eşşi benzeri olmayan bir öğrenci cennetidir.sosyal hayatın sıfır ,ahlaki çöküntünün fazla olması bile bu düşünceleri değiştirememektedir.bahar gelince hemen hemen her akşam sevgili ile yapılan mangalların tadı başka hiç bir şeyde yoktur.
4 yıllık üniversite hayatımın 3 yılını geçirdiğim pek bi heyecanı, güzelliği olmayan sıradan bir öğrenci kasabası.görüklede, seray internet cafeye gitmekten başka dışarıda yapabileceğiniz hiç bir şey yoktur o yüzden ev ortamları vazgeçilmezlerindendir üniversite gençliğinin.ilginçtir ki görüklede yeri gelir çok sıkılırsınız bunalırsınız boğulursunuz ama görükleden ayrılıncada özlersiniz o sakinliği...
2 sene kaldım yanlışlıkla..yerleşimde umduğunu bulamayanlar içerilere gittikçe tavuklarla falan takılır.inek b.kuyla oynarlar(sıkıntıdan evet oynadım bi ara)..nargile kafelerde gençler şuursuzca eylenir kendilerinden geçerler rüya gibi geceler geçirirler aman yarebbim.yılbaşında yıkılır ortalık;neredeyse atv filmi izlemiş kadar eylenirsin..abi ama öyle deme şimdi bi haller oldu diyolar pizzacı gumrucu açıldı,ahırlar kokmuo artık diyolar ..ya bigit diyorum.lan git!
15 yıllık sure zarfında emlak fiyatlarının katettiği hayvan mesafenin beni gordugum her domates tarlasını alma planları yapmaya sevkettigi eski domates tarlası yeni ruya kasabası.
(bkz: gorukleli evsahipleri)
