Gökhan Semiz'in kurucusu olduğu grup 90'lı yıllara bomba gibi düştü.Şarkılarıyla kendilerini 90'lı yılların geençliğine sevdirmiş bir gruptur.Gökhan Semiz'in ölümünden sonra son şarkıları olan Istanbul'u yaparak müziğe veda etmişlerdir.
çocukluğumda babama ait walkman ile her gün kasetlerini baştan sona dinlediğim pil bitmesin diyede kasetini elimle veya kalem kullanarak geri sardığım gruptur. gökhan semiz in ölümü diğer tüm ölümler gibi yersiz ve zamansız olmuştur.gökhan'ın ölümünden sonra grup eski havasını maalesef yakalayamamıştır.
(bkz: bu sabah yağmur var istanbulda)
bu sabah yine her sabah ki gibi sıkıldım istanbul' dan, moralim bozuk, ceryan kesik, hele bir de sen yoksun ya çok yazık... şarkısını gökhan semiz öldükten sonra her dinlediğimde ağlatan şarkıya sahip gruptur.
hangi şarkısını dinlesem beni farklı bir ruh haline sokan, kendimi kotu hissetsemde yuzumu gulduren sarkıları olan grup.Çok erken gitti (bkz: gokhan semiz).
Abi hadi be abi be, Gebertelim şu şarkıyı, telefon sesi duyunca dellenirim, ismail mutfakta biri mi var(ki bu sarkının butun sozlerini buraya yazabilirim) ve daha niceleri...
çocukluğumun efsne gruplarından ne acıdır ki kötü bir kaza sonucu solistini kaybetti, ağlamıştın o gün belki tanıdığım ölse o kadar üzülmezdim.bildiğim kadarıyla özlerinde tiyatrocu olmaları.
(bkz: aşığın şiiri)
çocukluğumun eğlenceli ve bir o kadar komik parçalarına sahip grubu.
dünden bu yana gökhan semiz anısına, facebook da yer alan 90's grubu sayesinde parçalarını yeniden dinleme sanşı buldum.
90 lı yıllar dendiğinde akla ilk gelen en farklı grup.
Üç kişiden oluşan bu neşeli grup ,en dikkat çeken grup üyesi Gökhan semizin zamansız ve acı bir şekilde aralarından ayrılması ile neşesini kaybetmiş, direnmeye çalışmış ama başaramamıştır.
Şarkıların sözlerinde hep ironi vardır.
'burdan çekmez diyorlar
arayamam ki
şarjı evde unuttum
dolduramam ki
kartlı telefon bize
yakışmaz ki güzelim
hattı düşürsem bile görüşmeyelim
gavur yapmış icad etmiş
kahrını ben çekerim
pin kodunu unuttum
isyan ederim!
kapsama alanındasın
yollasam mesaj gider
elim uzun ömürlü
bu şarj toprakta biter
hattım açık hep sana
numaram hafızanda
bir not bırak insafsız
sinyal sesinden sonra
sinyal sesinden sonra'
milletin "absürd müzik yapıyo la bunlar" değerlendirmesiden öte bir değerlendirme yapamadığı zeki insanlardan oluşan,yetişemediğim bir döneme imzasını atıp, damgasını vurmuş olan harika müzik grubu. müzik olmasa bile şiirleri başka lezzetler vermektedir.
90'lar popun ortalığı kasıp kavurduğu, her klip başına 6 kıvrak, yarı çıplak zencinin düştüğü, bu 6 zencinin mütamadiyen saçma sapan ve uyumsuz danslar yaptıkları mükemmel yıllardı. sokak oyunları kavramı yerini koruyor, akşam ezanından önce eve gelmemiz telkinleniyor. bu her zaman unuttuğumuz için bütün mahalleler çocuğunun ismini avazı çıktığı kadar bağıran annelerin sesleriyle inliyordu. ben bilmiyordum. daha çok futbol ve diğer süpersonik oyunlarla meşguldüm. müzik zevkim kral tv'den ibaretti. ayna'yı daha doğrusu gurbette yorgun düşmüş ceylan'ı bilirdik. makerana candı. o zamnlar mp3'üm olaydı. bu ikisi olacaktı muhtemelen. türkiye bu iki şarkı hariç neredeyse bütünüyle 90'lar popa tutunmuştu. tarkan kıl, yonca evcimik abone oluyordu. şimdi herkesin toz kondurmadığı candan erçetin bile vitamine ithaf edilen absürd müzik olgusunu gerçekleştiriyordu. burada yazsam sözlüğün enuzun entarisi olacak olan bu liste uzatılır. çünkü büyük bir boşluk doğmuştu. 70'li ve 80'li yılları esir alan orhan,müslüm, ferdi,ibo babalar yerini daha hareketli olan popa bırakmıştı. riçhard albert'in türkiye versiyonu hakan peker yeni çıkıyor, doğuş bir türlü olmuyor, hande yener, sinan özen, pınar aylin, serdar ortaç (sünnet çocuğu kiyafetli klip), kenan doğulu, burak kut, mirkelam (mirkelam koş) ve daha bir sürü popçu tam olarak saçma müzik yapıyor, dalga geçmeye ortam hazırlıyordu. ben ve arkadaş çevrem o zamnlar fıdıl olduğumuz için bu şarkıların hayranı olmuştuk. ama şimdi dalga geçiyoruz değil mi bu şarkılarla ve kliplerle? işte bizim şimdi geçtiğimiz bu dalgaları grup vitamin yıllar öncesinden geçmişti. belki de ondan çok sevilmişti. çağınıçağında eleştirmişti. kendileri de yaptılar bazen pop ve saçma şarkı ama. uf-er kurulduktan sonraki süreçte -yani gökhan semiz'in ipleri eline iyice aldığı dönemlerde- bu durum oldukça azaldı ve şarkılar fatoş'tan acaba bu ne baba be'ye döndü. her şey eleştirildi. televizyon programları, yabancı şarkılar, klipler, özgün müzik, siyasi ortam, magandalık...
her şarkıları bu kadar 90'lar pop'a gönderme içeriyorken onları da bu gruba dahil etmek insafsızlıktır. anlamamaktır. ayrıca sadece ismail'e indirgemek de ayrı bir aymazlıktır.
kısacası grup vitamin çok sağlam bir dönem eleştirisidir ve türk müzik tarihi'nde yeri doldurulamayacak bir boşluktur.
