gidiyorum işte,
bak ne gelmeyişin öksüz ne de yoklugun
gidiyorum işte
hep beklediğin yere
gelecegin varsa da artik gelme
sakin gelme, hiç gelme
ben sana gelene kadar sen kimseye gitme..
duydum ki çok pişmanmışsın
gecen gözyaşıyla dolmuş
sana deli gibi aşıkken
tükettiğin bu kalbe yan
seni çok sevmiştim inan
sana gözü gibi bakarken
kaybettiğin aşkına yan
seni canım bilmiştim inan
gelme
bunca yılın ardından
dönme
yeniden başlayamam
son sözün hala rüyalarımda
kalbim yorgun artık
dayanamam yeniden başlamaya
dönüşü yok ki her hatadan
gözlerde bitmişse yürekte aranmaz inan
sana deli gibi aşıkken
kaybettiğin aşkına yan
seni canım bilmiştim inan
baktığın yerde karanlık bir tomurcuk bırakıyorum
çarşılar avuçlarında aykırı
sokakların lisanı adımlarında
gelme, geldiğinde her şey yitiriyor kendini
vurgun: ölümlerin en kostağı
vurgun ölümlerden kaçgun yanımız
konaklarda boğulmuş eski bir ana
şöyle buyurur:
sen seç kendine bir hayat
ve öylesine yaşa, nasılsa
kaldığın yerden vurgun sürdürür
ve hep bak kendine
birörnek aynalara asi bir suret bırak
baktıkça gözlerin
kendini öldürür...
Gelme
Bu vakitler sevmeyi cagristirmaz bana,
Gelisinin izi bile olmaz bu civarda
Ben simdi usak bir fasildayim
Gelme elin elime degmez bir zamandayim
Gelme
Benim gel demem kendime aliskanliktir,
Sevda adam gibiyse,mutlak uzaklik vardir
Yalandir sevginin uzagi yakin ettigi
Gelme bogazimda bir suskunluk kalmistir.
Gelme
Gel-irsen benim damagimda bir parmak bal
Me- yalnizliga burunmus bir dal
Bak bu heceler bazen cok ....tur!
Yuzunde kocaman bir hal,sen iyisi mi orda kal!
"gelmesen önemli değil, gelsen önemli olurdu.."
"bekle dedi gitti
ben beklemedim,
o da gelmedi...
ölüm gibi bir şey oldu
ama kimse ölmedi... "
özdemır asaf
