bu sene fazla birşey beklenmemesi gereken takımdır. şahsım adına en fazla lig şampiyonluğu beklemekteyim. avrupa' da en fazla çeyrek final... yeni bir oluşum, yeni oyuncular, yeni teknik direktör ve yeni teknik direktörün getirdiği yeni sistem... bu sene olmasa bile ilerki senelerde destan bekliyorum. şampiyonlar liginde yarı final oynar bu takım. en kötü uefa avrupa ligi' ni kazanır.
kolay kolay formu alt seviyelere inmeyecek takımdır. sebebi ise sahip olduğu kadro derinliğidir. gerek savunma hattı olsun gerek hücum hattı olsun yetenekli ve kaliteli yedeklere sahiptir. bir oyuncunun herhangi bir form düşüklüğünde yerine alternatif oyuncu bulmak o kadar zor değildir. baros batırsa yerine nonda oynar. orta sahadan hiç söz etmiyorum bile. bunun mehmet topal'ı var, kewell'ı var, var da var. savunmada da emre güngör olsun emre aşık olsun görev alabilecek durumda. e daha ne olsun dedirtir bu takım.
bu sezon; kendine güvenen, yüzü her daim gülen adamların emek verdiği futbol takımı.
istatistikler, maçlardaki performanslar, demeçler vs.. hepsi çok olumlu sinyaller veriyor ,evet. ama değinmek istediğim bu değil.
galatasaray, benim için, ailemden incecik farklarla ayrılan hayattaki dayanağımdır. galatasaray da üzer beni, moralimi bozar, zaman zaman hayatımdan soğutur. ama yine o; yüzümde açtırır gülleri, beş yaşımda olduğum zamanlardaki gibi sevincimi nasıl dışa vuracağımı bilemeyip anlamsızca hoplayıp zıplatır kahkahalarla. tıpkı ailem gibi. ama mesela, ailem bana farkında olarak, koşulsuz emek verir. galatasaray'ın da çok emeği vardır da onun haberi yoktur.
galatasaray; şerefli tarihine, muhteşem renklerine, bir başka benzeri bulunmayan asaletine ve beni küçücük de olsa tebessüm ettirebilen her güzelliğine aşık olduğumdur.
insanlar her "aman ne buluyorsun, futbolmuş, galatasaraymış, peh" dediğinde, tıpkı şiirde* dediği gibi "benim bir gizli bildiğim var" diye düşünüp, daha da çok sevdiğimdir.
ve yıllardır belki de ilk kez bu sezon, hiç bir tedirginlik hissetmeksizin, kalbinin en derininden güvenebildiğim, gözlerimi kapatıp birkaç saniye olsun gelecekle ilgili düşündüğümde sırıtmama engel olamadığım, çok şey beklediğim sevgilimdir.
utandırma bizi galatasaray. hiç vazgeçmedik, vazgeçmeyeceğiz.
bu sezon hatta gelecek sezon şampiyonluk kaçsa, avrupa'da erken havlu atılsa bile sabredilmesi gereken takımdır. iyi olacak her şey, bir sistem bu kadar çabuk oturmaz, şanslı başladık, iyi başladık, kolay gol buluyoruz, geçiş süreci kolay geçiyor şimdilik ama yarın bu takım tökezleyecektir, formundan düşecektir, kötü futbol oynadığı maçlar olacaktır. o maçların altından taraftar olarak kalkıp, takımımıza destek olabilirsek gerçekten etrafı titreten bir takıma sahip olacağız demektir.
sezon başından beri oynadığı 5 avrupa + 3 lig toplam 8 maçın ilkinde berabere kalıp son yedisini kazanmış takım. 8 maçta yediği 6 gole karşılık rakip kalelere 29 atmıştır.
2 teknik direktör tarafından yönetilen kulüp. rijkaard ve neeskens.
keza bunu "neden bazı maçlardan sonra siz değil de yardımcınız neeskens basın toplantısı düzenliyor" diye soran gazeteciye "o benim yardımcım değil, galatasaray'ın 2 teknik direktöründen biri" cevabıyla frank rijkaard demiştir.
koyu fenerbahçeli olan babamın, galatasaray kombinesi almamı eleştirmesine rağmen - paranı harcama boş işlere vs.-, bu sene "afferin lan. bu sene her maçına gidilir bu takımın. gözün bayram etsin." diyerek beni desteklemesini sağlamış takımdır.
31 yıllık ahir ömrümün son 24 yılındaki herşeyim. son iki yıldan fazladır sevgilim olan kız bu gece ettiğimiz acaip kavgadan sonra belki beni terketmek üzere belki terketti. babamı 3,5 ay önce akciğer kanserinden kaybettim. annem ve abimle ilişkiler fazlasıyla pamuk ipliğine bağlı. işte bu şartlarda yanımda olan ve yanında olduğum tek gerçek galatasaray. ben seni bırakmıyorum, sen de beni bırakma galatasaray olmaz mı? benim seni sahiplendiğim gibi sen de beni sahiplen. görüyorsun ki başka hiç bir şeyim kalmadı şu sefil hayatımda.
edit: dün gerçekten kötü bir geceydi. bu entry o yoğun duygularla girilmiştir. en azından sevgiliyle durumar tekrar düzeltilmiş olup aynısı en kısa sürede anne için de yapılacaktır.
kewell yedek kalırken oynayanlar da büyüktür, anelka yedekken oynayanların adını fenerliler bile hatırlayamayacağı için bu kadro gerçekten ofansif anlamda harika bir kadrodur. düşün ya kewell ve nonda yedek kardeşim. kime versen ilk 11e koyar. feneri beşiktaşı sırtlar. böyle kadro oluşturan yöneticileri kutlarken, keşke defansta da böyle bir zenginlik olsaydı diyorum. güvenebileceğimiz adamlar olsaydı tam anlamıyla. gökhan servet ikilisi çok iyi ama kolay maçlarda. zor maçlarda aksayacaklarını düşünüyorum. umarım yanılırız.
bazıları tarafından sidik yarışına zorlanmaya çalışılan takım. "bizde anelka yedek kaldı sizde kewell demek ki biz daha büyüyüz heheh. anne çişim geldi" gibilerinden çocukça kıyaslamara maruz kalır arada.
ayrıca, avrupa kupalarında en çok galibiyeti olan türk futbol takımı ve avrupa kupalarında galibiyet sayısı mağlubiyet sayısından fazla olan tek türk takımıdır. aradaki fark açılması dileğiyle...
büyüklüğü yedek kulübesinden anlaşılıyorsa anelka'nın yedek kaldığı takıma göre birkaç numara küçük kulüp. yoksa kewell da anelkada mı büyük? carrusca alex'ten?
uefa yolunda bir adım daha atmış kulübümüz, tüm takımı ve galatasaraylıları tebrik ediyorum, bir fenerbahçeli olarak, geçen yıl hayal edileni bu sene yapabilmek ve uefa finalini birlikte oynayabilmek ümidiyle...
