ölümünün on dokuzuncu yıldönümünde müzikte sürekli aranan queen'in mükemmel sesli vokalisti.sanırım onu anmanın en iyi yolu şarkılarını dinleyip mest olmaktır.
ayrıca: (bkz: the show must go on)
idolümdür. liseye başladığım sene dinlemeye başladığım ve asla dinlemeyi bırakamadığım queen grubunun müthiş sesli solistidir.
öldüğünde cumhuriyet gazetesi manşetlerinden birine "genç erkeklere düşkündü" yazmıştır, ki bu da çok sinir bozucudur. size ne adamın cinsel tercihinden?
is this the world we created diyerek insanın ağzına sıçma potansiyeli olan sesin sahibidir. daha neler neler der ama bunu demesi hiç yaramıyor insan psikolojisine...
"yaşlı bir adam olmak istemiyorum. 70 yaşına kadar yaşamak sıkıcı olsa gerek.."
"dopdolu bir yaşamım oldu.yarın ölsem hiç gam yemem. ben hayatta her şeyi başardım."
"para mutluluk alamaz ama kesinlikle onu verebilir!"
"bir gitar kahramanı olmak için hiçbir zaman bir çaba göstermedim çünkü o kahrolası gitarı çalamıyorum!"
"merhaba, ben kim basinger..! aaa freddie mercury..."
"bazen hayatın bir yerden bir yere koşuşturarak sıkılmaktan daha fazla bir şey olması gerektiğini düşünüyorum."
"sadece benim biliyor musun, sadece ben..herkes kadar iyi..yada bir o kadar kötü"
"müzik aynen resim çizmeye benzer..resmi çizerken arada neye benzediğini görmek için bir adım geri çekilmek zorundasındır..ben de queen den bir adım geri çekiliyorum..sevenlerimin,müziğimi ebediyete kadar hayatta tutmalarını istiyorum"
"sahnede o kadar güçlüyüm ki sanki bir canavar yarattım. şarkı söylerken çok dışa dönüğüm, ama aslında içimde çok farklı biriyim."
"queen'in konsepti kral ve kraliçelerle ilgili. göz kamaştırıcılık bizim bir parçamız ve biz beyefendi olmak istiyoruz."
"devasa olacağımı düşünmüştüm - ve olduk."
"insanların bir queen gösterisinden tamamiyle eğlenip gitmesine çok seviniyorum. bence queen şarkıları saf kaçışlar, güzel bir filmi görmek gibi."
"ben sadece müzik orospusuyum, canım!"
"daha büyük, daha iyi - herşeyde."
"aynen gerçek kraliçe gibi yanımda hiç para taşımam. eğer bir mağazada bir şey beğenirsem, hep bizim ekipten birinin almasını istiyorum."
"dişlek olmamdan hoşlanmıyorum. onları yaptıracağım ama daha vaktim olmadı. onun dışında...mükemmelim."
"bir muz ağacı olduğumu düşünüyorum."
"kahrolası ölene kadar beraber olacağız, bundan eminim. hep gitmek istiyorum ama izin vermiyorlar!"
"ben yaşlı bir orospuyum. sabah kalkıp başımı kaşıyıp o gün kimle seks yapmak istediğimi merak ediyorum."
"şu bu anlama mı geliyor, bu şu anlama mı geliyor, tek bilmek istedikleri şey bunlar. boşver onları tatlım. bence eğer bir şaire kendi yapıtını analiz etmesini sormayı göze alırsan sana şu cevabı verecektir: eğer orda var diyorsan tatlım, ordadır."
"bir kaltak olmak hoşuma gidiyor. kaltaklar tarafından çevrelenmek de hoşuma gidiyor. sıkıntı dünyadaki en büyük hastalık tatlım. bazen hayatın bir yerden bir yere koşuşturarak sıkılmaktan daha fazla bir şey olması gerektiğini düşünüyorum."
"ben çok duygusal biriyim, çok uçlarda yaşayan biriyim ve bu genellikle beni ve çevremdekileri mahvediyor."
"bugünü boşver, önemli olan yarın."
"her halde konuştuğum en son insan olduğun için en iyi röpörtajı elde edeceksin tatlım. dünyayı değiştirmeye çalışmıyorum. benim için mutluluk en önemli şey ve eğer mutluysam bunu işlerimde görebilirsin. sonuç olarak en sonunda tüm yanlışlar ve bahaneler benim üstüme oluyor. dürüst olmayı seviyorum ve ilgilendiğim kadarıyla yıllara sığdırabileceğim kadar eğlence ve güzel zaman sığdırmaya çalışıyorum. işte gördün mü, artık bunu kaydettin. kullan bunu. bir röpörtajda çok tutkulu olmaya en fazla bu kadar yaklaşabildim. ne kadar kaldı? hadi ama, ben sıkılıyorum."
"kendimi hiçbir zaman bir lider olarak görmedim. ama en önemli insan olarak belki görmüşümdür."
"bu kadar başarılı olmamızın nedeni tabi ki benim genel karizmam."
"dilerim ki hepiniz kahvaltıda şampanya içersiniz."
"eğer planlandıysa, sıkıcıdır."
"sadece benim biliyor musun, sadece benim. bazen çok düzensizim, bazen çok düzenliyim ve...sadece benim."
"hayatı tamamıyla yaşıyorum. benim için hergün bir fashing."
"birkaç arkadaşım var, büyük bir evim ve de istediğim zaman istediğim yere gidebiliyorum...ama ne kadar çok paran olursa o kadar da üzüntün oluyor. benim de bir şekilde çok param var."
"eğer anlamıyorlarsa, boşver tatlım."
"ben star olmayacağım, ben efsane olacağım
sesi en güzel olan varlıktır desek yanlış olmaz herhalde.''these are the day of our lives'' şarkısında ''i still love you'' derken ekrandan ve hayattan yavaşça süzülüp gider.
gelmiş geçmiş en büyük yeteneklerden biridir. belki de hayranı olduğum tek ünlü şahsiyet, keşke yaşasaydı da bir konserine gitmek queen in nasip olsaydı denilesi büyük sanatçı.
ingiliz queen grubunun kurucusu, söz yazarı, halen dünyanın en büyük vokalistlerinden biri olarak gösterilen, opera ve rock müziği sahne şovlarıyla destekleyerek sergileyen farsi ve güney azeri kökenli rock yıldızıdır. en bilindik parçaları "we are the champions" "crazy little thing called love" ve "the show must go on" dur.1980 yıllarında gay olduğunu açıklamıştır. 1991 yılında aids nedeniyle hayatı son bulmuştur.
asıl ismi frederic pluto bulsara olan, rock tarihinde kimseyle kıyaslamaya insanın gönlü el vermeyen benzersiz sesli insan. ömrü boyunca her dönemin müzik trendlerine herkesten çabuk uyum sağlamış, çoğu zamanda o trendleri belirleyen insan olmuştur. yaşasaydı daha nasıl şarkılar yapardı insan düşünmeden edemiyor.
bad trip'in #6623899 nolu entry'sini gülümseyerek okudum. çok benziyordu benim öyküme. bir farkla; freddie yaşıyordu ben onu tanıdığımda. ve ben onun öldüğü günü anımsıyorum.
queen eğlenceyi simgeleyen her şeydi ben ve benim gibi hissedenler için. freddie de bunu amaçlamıştı; eğlenmeyi, dostlarla ve huzur içinde...
yıllar geçti. hala unutulmadı freddie. queen de yaşıyor. demirbaş şarkılar yapmışlar hep; bunu anladıkça ve anımsadıkça gurur duyduğumuz...
üniversitedeyken, bu kült gruba türkçe isimler yakıştırmıştık; #6623920 nolu entry'yi görünce aklıma geldi birden. kayın grubu demiştik gruba; vokal ferdi yerküre, gitar bayram ney, bas can diken ve bateri; raşit telli!
eğlenmeyi amaçlamıştı freddie; biz de eğlenmeyi amaçlayıp böyle isimlendirmiştik.
çok çocukça bir yazı olacak. ama çok da umrumda değil. yıllar sonra aklıma gelmiş, kimin ne düşüneceğini mi umursayacağım kendimi dahi umursamıyorken?
10 yaşındaydım. bir araba reklamı çıktı, bir kadın "şov başlıyor" diyordu, ardından arabalar falan. çok beğenmişti herkes şarkıyı. ingilizce dersinde öğretmenden istemişlerdi "bulun, getirin, dinleyelim". ben pek umursamamıştım. şarkı güzeldi. ama o kadar.
öğretmenimiz bir sonraki derse getirdi şarkıyı. bu sefer daha iyi dinlemiştim. harikaydı. the show must go on'du adı. sonra hemen evimize en yakın kasetçiye gittim. yeni aldığımız teypte cd özelliği de vardı, onu da kullanasım geldi. biriktirdiğim bütün parayla bu şarkının olduğu bir queen cd'si aldım: greatest hits 2.
sonra yavaş yavaş, o albümde beğendiğim şarkıların olduğu albümleri almaya başlamıştım. o yaşlarda elime geçen bütün parayı buna yatırarak, ancak 3 yılda tamamlayabilmiştim bütün albümlerini queen'in, freddie mercury'nin solo albümlerini de alıyordum.
o zaman şarkıları internetten indirmek gibi imkanlarımız kısıtlıydı. öyle bir olay vardıysa da, bizim yaşımız küçüktü, bilgisayarımız yoktu evimizde. şimdiki gibi değildi ne de olsa. o yüzden bunu dinlemek istiyorsak, albümleri almak zorundaydık.
ailem, yemekhanede yemek yediğim için yanıma sadece dolmuş paramı verirdi, o da servisi falan kaçırırsam diye. o paraları biriktirerek queen albümlerini alırdım. haliyle iki albüm arası baya uzun zaman demekti benim için. arada bir cebime para girsin de albümü daha çabuk alayım diye yemekhane fişlerimi satardım çocuklara.
güçbela paralar birikirdi. albümleri bu şekilde tamamlarken, bir yandan da video kasetlere merak sarmıştım. dinlediğim adamları izlemek de istiyordum. o zamanlar youtube gibi bir imkanımız yoktu tabii. yine aynı şekilde, aynı güçlükle paraları biriktirir, alırdım kasetleri. ama bir sorun vardı, kasetler vhs idi, bizim kasetçalarımız betamax. sonra biraz daha para biriktirirdim betamax kaset almak için. sonra biraz daha para, vhs'yi betamax'a çektirebilmek için.
bir arkadaşımı daha alıştırmıştım queen'e. elimize ne geçerse hemen birbirimizle paylaşırdık. onun teyzesinin evinde internet vardı. "kingmercury" diye bir siteden freddie mercury, queen resimleri çıkartıyordu siyah beyaz. getiriyordu okula, fotokopiyle büyüttüğümüz fotoğrafları poster yaptırıyorduk. sabit boyutta kalanlarla da bir dosya hazırlamıştık kendimize. ne biri, ikişer dosyamız vardı. internetten bulduğumuz her dökümanı düzenlice klasörlüyor, bir albüm oluşturuyorduk. yıllar sonra bunları gören insanların, bunları alabilmek için bize yüzlerce lira teklif edeceğini bilemezdik. o kadar güzellerdi, o kadar özenmiştik onlara.
bu arada büyüyorduk da tabii, içsel çekişmelerimiz vardı. hayranlıklarımız, aşklarımız, arkadaşlıklarımız.
o zamanlarda jose mauro de vasconcelos'un bir kitabını okuyordum: güneşi uyandıralım. kitapta zeze, maurice chevalier ile özel, gizli bir bağ kuruyordu. tam bu dönemlerime denk gelmişti, çocuktum. çok çocuktum. böyle böyle, freddie de benim arkadaşım olmaya başladı. fotokopiyle yaptırmadığım sadece 1 posterim vardı, onu da blue jean vermişti. kendi odam yoktu o zamanlar, annem ve babamla aynı odada uyuyordum. tam yattığım zaman göz hizama gelecek şekilde yapıştırmıştım posteri.
ne zaman sevinsem, ne zaman üzülsem gidip ona anlatıyordum. kimseye anlatamadıklarımı ona söylüyordum, kendimle yüzleşmek istediğim zaman onunla konuşuyordum. anormal bir durum olabilir, ama bu çocuk da bu şekilde atlatmaya çalışmış onu işte. birçoklarınınkinden daha güzel bir yol bence.
onun öldüğü arada bir aklıma gelirdi. kendime kızardım, "hayır ölmedi" diye. ama olayı o kadar içselleştirmiştim ki, her 24 kasım'da bunu kendime itiraf etmek zorunda kalmam beni kendime karşı hırslandırıyor, hırçınlaştırıyordu.
zaman geçti, ben büyüdüm. onu unutmadım, ama onu biraz ihmal ettim. ama o aynısını yapmadı. duvar başka olsa da, o poster hala benim gözlerimin içine bakıyor, ben ona baktığım zaman. ne zaman istersem sesini esirgemiyor benden. ne zaman istersem yine düşüncelerimde. (bkz: friends will be friends)
sanırım o yaratılanı, ben iyice içime soktum. o kadar içimdeydi ki, asla bana hayır demiyordu işte. gittiğim zaman yüz çevirmeyen tek arkadaşımdı. bir poster, bir ses, veya freddie mercury.
piyanoyu onun için çalmıştım. şarkılarımı onun için söylemiştim. resimlerimi onun için çizmiştim. o ne yapıyorsa, hepsini aynı iyilikte yapmak için gayret etmiş, onun sayesinde şuanki gibi bir insan olmuştum işte. hatta parayı da, tutumu da ama en önemlisi emeği de onun sayesinde öğrenmiştim dolaylı olarak.
borçluyum ona. herkesten çok borçluyum. ya da borçluyum çocukluktaki içselliğime.
birkaç yıl önce mesela, albümlerimi karıştırırken "greatest hits 1" albümünün kapağına düştüğüm bir notu hatırlıyorum, "ikinci queen albümümü aldım, çok mutluyum. tarih 25 şubat, 1997. böyle böyle geçti işte zaman, böyle böyle büyüdü bir çocuk.
sonuç ne olursa olsun. ben çocukluğumu ona yükledim belki de. aradan kaç yıl geçtiği önemli değil, kaç yıl geçeceği de. ben kulaklarımda hala freddie'nin sesiyle yaşıyorum, hala queen'in büyüsüyle, çocukluğumu hatırlayarak, özleyerek, tekrar yaşayarak... anormalce mi? deli miyim? en güzel delilik bu olsa gerek.
ne yapsam da borcumu ödeyemem. sesini duyduğum zaman hiç edinmediğim bir arkadaşa mı ağlıyorum, yoksa o sesteki duru güzelliğe mi bilmiyorum.
"who wants to live forever?" diye hayıflanmış olmasan, sonsuza kadar yaşatmak isterdim seni...
