çocukken fransız olmadığını öğrenince ufkumu beş bin katına çıkaran muhteşem yazar.
bu arada prag'da nehrin hemen kıyısındaki evi de görülmeye değerdir.
Dönüşüm adlı kitabı psikolojimi derinden sarsmıştır. Ertesi gün uyandığımda vücudumu kontrol etmiştim hatta bu alışkanlık haline gelmişti tabii bir hafta kadar sürdü.
Bir keresinde bana korkuyla, mile , max yazacakdım , milena yazdım ,
sonra üzerini çizdim , bana bunun için beddua etme , gerçekten inanılmaz üzgünüm .
Seninle çıktığım kısa bir yürüyüşten sonra : (yazması nekadar kolay: seninle kısa bir yürüyüş.
Bu kadar kolay olduğu için insan utanıp yazzmayı bırakmalı.)
Mektubu bir kez daha zarfından çıkarıyorum ,
işte burada yer var : Ne olur bana bir kez daha -
herzaman değil , zaten bunu istemem-
bir kez olsun ''SEN'' de ..
(bkz: milenaya mektuplar)
iki mektup birden geldi öğleyin ;
okunmak için değil , insanın önüne serilmek için ,
insan yüzünü onlara gömsün ve aklını kaçırsın diye ...
(bkz: milenaya mektuplar)
Yardım edin bana Milena! Söylediğimden fazlasını anlayın!
istemiyorum; istemiyorum (bu bir kekeleme değil),
Çünkü bu zorluğa ruhen dayanamam.
Ben ruhen hastayım ..
