kesinlikle türkiye'de baş yapıtlara adının yazılması gereken bir film.
ibrahim çelikkol'un çok iyi oyunculuğu bir yana, kılıçlı ve kılıçsız dövüş sahneleri çok başarılıydı. devrim evin de birkaç sahne dışında rolünün altından kalktığını düşünüyorum. altından kalktı derken "başarılı" demek yanlış olmaz. savaş sahnelerinde grafiklerin yetersiz kaldığı yerlerde oldu ama çok üst düzey karelerde vardı.
en büyük eksiklikler:
1.senaryo falan yok adamlar istanbul un fethi ile ilgili herkesin günlük hayatta bildiği olaylar üzerinde yoğunlaşmış.
2.oyunculuklar berbat ötesi artık bütçeden tasarruf için mi niye anlamadım.doğaçlama tavırlar yok denecek kadar az.
3.bol bol gürültü bağırma çağırma ses abartılı olmuş.gereksiz.
artıları:
1 başrolü oynayan arkadaş bekletimin üstünde performans göstermiş
not:ulan an itibariyle leyla ile mecnunda iskender in hareketleri yarmakta daha sonra eleştirime devam edecemğim.
tarihi tarafsız anlatıp anlatmadığı bir yana, görüntü efektleri olsun, harcanan paralar olsun, reklamı olsun, aynı anda vizyona giren diğer filmler arasında ciddi bir izlenme sayısı elde etmesi olsun... takdir edilmesi gereken bir filmdir.
osmanlı torunuyuz, fatih'e ve askerlerine saygımız sonsuz. bu film de izlensin izlettirilsin eyvallah da; bu film olmamış
beyler.
baştan sona yapmacık oyunculuk, saçma sapan geçişler, fatih'in zekasıyla ilgili hiçbir ayrıntının olmaması(film boyunca istanbulu alıcam evet alırız bence yani alırız gibime geliyo tarzı konuşmalar), ulubatlı hasanın bayrağı dikerken sevgilisiyle bakışması (ne kadar mesafe vardı aralarında nasıl bakıştı lan bunlar), final sahnesinin berbat ötesi olması (sembolik bi final beklemiyodum şahsen) vb. baştan sona vasat film. emeğe saygı, içeriğe saygı da niye böyle oldu bu arkadaş. osmanlı hayranı olduğum halde niye tek bi sahnede bile etkilenmedim ben yahu.
Devrim evin' e ve ibrahim çelikkol'a hayran kaldığım, her sahnesiyle tüylerimin ürperdiği, insanı o döneme alıp götüren muhteşem bir Türk yapıtı. Bir kılıç sahnesi var ki; en sevdiğim sahnelerden biridir.
püskevit yeyip bir yandan da amerika'nın saçma sapan savaş filmlerini izlerken, "anne biz de niye yok?" diye isyan eden bir çocuktum. büyüdüm ve işte bu nedenle filmi kötü de olsa beğenmek için izledim. film de gayet güzeldi. daha güzeli olabilir miydi elbette olurdu. olacak da... ve bundan sonra bizim bu tarz bir savaş filmimiz yok demeyeceğiz. mübarek olsun! fakat diğer yandan filmi hata bulmak için izleyen tahammülsüz ve ruhsuz osmanlı düşmanları hortlayıverdi. "biz bir boku beceremeyiz anca her şeyin en iyisini yapan batılılardan çalarız" mantığıyla bu film hakkında yıkıcı eleştiri yapan aşağılık kompleksli adamlardı bunlar. tarih konusundaki bilgisizlikleri her hallerinden belli oldu. gülüp geçtik. tadımızı kaçıramadıkları gibi eğlence kaynağımız oluverdiler.
"ulubatlı hasan diye biri var mı yok mu o bile belli değil ama adamlar resmen bu filmi ona adamış!" diyenler oldu.
istanbul'un fethinde o burca osmanlı sancağını diken bir asker olmadı mı? oldu. peki bu askerin ulubatlı hasan veya hüseyin olmasının ne önemi var? işin garibi bize ulubatlı hasan'ı çok görenler ecnebilerin yarattığı hayali kahramanları çabucak benimseyip bizden biri haline getiren adamlar...
"her filmde de aşk var. ulan bunda olmasın bari be!" diyenler oldu.
her filmde aşk olması beni de rahatsız ediyor. belki de aşkı sadece filmlerden gören biri olduğum içindir. ama burada şöyle bir durum var ki çekilen film sadece türkler'in izleyeceği belgesel tarzında bir şey değil. sen ulubatlı hasan'ı yalnız allah inancıyla, şehadet aşkıyla onca oka rağmen yıkılmayıp o bayrağı dik tutmuş şekilde gösterirsen o sahneden senin aldığın tadı bir kemalist veya ecnebi alamaz. ama aşk evrenseldir ve filmdeki gibi güzel bir aşk hikayesi işlersen hasan'ı okları yerken sevgilisiyle göz göze getirirsen herkese izlettirirsin.
öncelikle bu filmin 17 milyon dolarlık bir yatırım olduğuna inanmak zor. grafiğe para harcamışlar diyeceğim, atlar havada uçuşmaz, insanların ayakları yere basardı heralde.
giysi kaftan takı parası diyeceğim, muhteşem yüzyıl dizisi bile bundan daha özenliydi. kadın oyuncu zaten azdı, iç mekan yok denecek kadar azdı, peki nereye yapıldı bu masraf?
oyunculara mı pay edildi? kaleler mi inşa edildi? gerçekten top mu döktürüldü? yapımcılara bir uyarı benden, kazık yemişiniz gardaş!
filmin kurgusunda, olay istanbulun fethi ve ulubatlı hasanın aşkı şeklinde dönüyor. arada istanbulun fethi veya ulubatlı hasan oluyor, ama korkmayın sonunda Hasan ölünce olay çözülüyor. istanbul fetih ediliyor.
diyeceksiniz ki nerde fatih sultan mehmet? ben mehmet han yerine, bizim lisede pes turnavalarında galip gelemeyen
mehmeti gördüm. Aciz. Biz, Top döktüren, ve bunun mühendisliğini bizzat kendisi yaptı diye bilirken, bir başka ustanın varlığından haberdar etti bizi. bu film bize, ulubatlı hasan olmasa istanbul feth edilemeyecekmiş onu gösterdi. sen git bizansın stratejik mektubunu al getir, sonra git top ustasını kadrona kat bonservissiz, sonra git bayrağa dik.
fatihe sormazlar mı kardeş sen ne yaptın diye? anca çadırda sağa sola vur kendini..
kurguda kopuk yerler vardı, ama mazur görülebilir bir durum. çünkü gişe kaygın var. ne yazık ki gene türkler yüzünü batıya dönmüşler, milliyetçilik duygularını yıkılmadık ayaktayızla vermeye çalışsalarda, benim gibi enternasyonalisti bile tatmin edemediler. fetih için iyi değildi.
ayasofyada namaz kıldırmamaları ulubatlının aşkından daha önemsizmiş bunu da öğrendik.
saçını kesiyor esas kız, erkeklerin içinde belli olmayayım diye, ama atolyede cilveleşebiliyor. dert değil toplum bunu kaldırabilir.
muratın toplarının yıkamadığı o surların tepesinde duran komutanı bir mızrakla kafadan vurulacağını, ve sıkıntısız oradan ayrılabilineceğini gördük. sonra ben inandım zaten, istanbulu fethederiz biz.
20 figüranın kopyala yapıştır mantığını bir kaç yerde defalarca yakaladım. nasılsa birileri gösterir film hatalarında.
he bi de akşemsettin var, leyla ile mecnun dedesi gibi geldi elinde asasıyla. adam ilim irfan sahibi değil, aforizma psikopatı olarak karşımıza çıktı.
hadi fatih yaparsın olum fatih ha gayret fatih dedi. fatih sen ne güzel kumandasın, istanbulu fethettin. yahu bırakın. kim inanır buna?
ortodoks ve katolikler arasında bu denli büyük uçurumlar olduğunu bilmezdik biz,haçlı çıkarları sırasında komutanları papa emrine fatihden onlarca yıl önce
verildiğini biliyoruz. nasıl olurda pazarlığa oturur bizans kralı papayla? zaten satılmamış mıydı? macar kralının bizzat fatih düşmanı olduğunu, fetihten önce aşağılayıcı ifadelerde bulunduğu mektuplarını yolladığını biliriz. ama bizanscıklardan haber gelene kadar bir haberler dünyada olanlardan. neyse tarih konuşmayalım, kaynaklar farklı belli ki.
diplomasi ayağına gelince, çok basit tek cümleyle bir kaç saniyede açıklandı. '' bunu demiş padişahım''. la ne zaman okudun, ne zaman anladın da padişaha anlatıyorsun? huyumuzdur bizim, birisi iyiyse muhakkak karşısındaki kötü olmalı, ve kötü olan onun iyi olduğunu vurgulamalıdır senaryoyla. bunu da yaptık. '' fatih hep bir adım önde'' hadi ya? valla mı? sanat niye var? bunu bırakta ben düşüneyim.
oyuncu seçimine gelelim; fatih çok tıfıl kalmış. ulubatlı reis tecavüzcülüğü unutturacak bir sıfat kazanmış. ama aşil modunda, saçlarını savuruşu..türk-batı ayrımı değil
olana eleştiri. kadın oyuncular için, gül bahar hatun tıfıl mehmete layıktı, ulubatlının erası gögüsleriyle bir adım öndeydi. pardon gözleriyle. bizanslı dostlarım akasya durağı castına girebilmek için yetenekliler. üstlerinde eğreti duran o kelamlar keşke kendi dillerinde olsaydı,belki inanırdım karagümrük
çocuğu olmadıklarına.
müziklere gelelim; doğuyu bulamadım. cesur yürek işi, spartacus işi olmuş. zaten allahu ekberi bi kaç sefer duymanın yanı sıra, allah allah nidalarının çok net olmayışı,mehter takımının fetih sırasında mak simde sahne aldığını öğrenmiş olduk.
bu ağır eleştirelere maruz kalmalarının sebebi 17 milyon harcadık ha ona göre gelin! mottosuyla ortaya çıkmalarıdır. beklentim arttı, ve hayal kırıklığı olunca sonuç bu.
malkoçoğullarına nazaran evet umut verici. ama bir fetih hikayesi değil.
elin oğlu barbar atasını bir anlatıyor, tapıyorsun, haklı bulmak için sebepler arıyorsun. bizse fatih yetmemiş gibi, bir de ulubatlı aşkı sokuşturuyoruz. gel de sinirlenme.
son uyarım ve talebimdir, bu filmin ismi fetih 1453 değil de, bir istanbul masalı olmalıymış. +7 tabiri yanlış olmuş, +13 olmalıydı.
bazıları tarafından -nasıl bir mantık var bilmiyorum - yerli malı yurdun malı herkes onu beğenmeli diretmesiyle sırf bizden çıkmış olduğu için filmi eleştirenlere dayanamayıp çemkiren bir zihniyet var. yok şimdi siz filmi beğenmezseniz bizansın kahpesi, dölü bozuk ecnebi filan olabilirsiniz yani. hiç utanmadan bu etiketi alnızın ortasına yapıştırırlar. bunlar yaptıkları işle ülkeye faydalı olacaklarını düşünedursun, aynı yerde saymamıza ve gerilememize neden olurlar. bak osmanlı'ya nasıl çöktü? ama yok sen hep en parlak en güzel günlerini hatırla.
film olduğundan daha uzun olması gerekirdi. bir çok gereksiz detayın film de yer aldığı gibi birçok sahnenin gereksiz uzatıldığı gibi birçok önemli sahne de kesilmiş örneğin o gemilerin karadan yürütüldüğü sahne ve ulubatlının sancağı dikme sahnesi direk işlenmiş neyse gereksiz yorumları birçok entryde okuduk zaten film gayet güzel alışılmışın dışında bana en çok koyanda filmin recep ivedik ve çılgın dershane gibi saçmalıklardan kazanılan parayla çekilmiş olmasıdır. olsun buna da şükür bence herkesin cebinden 10 lirasını ayırıp sinemaya gidip filmin hakkını vermesi gerekir ki yönetmenlere feyz olsun daha cesaretli olsunlar bu tarz filmleri çekerken diye düşünmekteyim. saygılar.
Dikkatli bir biçimde izler iken savaş meydanında gaza gelip hem kendi askerini hem de karşı askeri ard ardına öldüren askerlerin olduğuna rastladığım filmdir. Bu ne coşkudur arkadaş?
edit: Bunca zamandır yapılması gereken bir filmdi. Bundan sonraki tarih içerikli filmler için önemli bir basamak olacağını düşünüyorum. Benim tek derdim filmin arkasında o kadar potansiyel olmasına rağmen içinde çok basit denecek bir iki hatanın bulunmasıdır. Gerçi 17 milyonluk bir bütçe ile bundan daha fazlasını beklemek biraz insafsızlık olur zaten.
geçen gün gittik izledik efenim.
arkadaşlar ısrar etmeseydi gidermiydim? zor.
neyse izledik bari yazalım.
bir türk filmi için genel olarak geçerli not alabilir bu film.
fakat.
abiciğim iyi güzel uğraşmışsınız ama olmamış.
onlar nasıl animasyonlar öyle?
dizi çeksen, belki bir yere kadar olur diyecem ama sen sinema filmi çekiyorsun be abi.
fatih sultan mehmet bi ara depresyona giriyor ve akşemsettin geliyor ve onu bu durumdan çıkarıyor.
iyi güzel ama akşemsettin neden bu kadar geç giriyor bu filme?
neden topu topu 5dk gösteriliyor bu filmde?
bide şu bizanslıların, italyanların türkçe konuşma klişesini bi bırakın arkadaş be.
bırakın kendi dillerinde konuşsunlar, inanın daha orjinal olur.
sonuç olarak truva,yüzüklerin efendisi, matrix karışımı bir film olmuş.
zamanında yazılan tarih alınan zafere lafımız yok konuya film olarak bakarak konuşursak sonunu hiç beğenmediğimdir. koca film oğluna dahi gülümsemeyen padişahın ecneblere gülümsemesi samimiyetsizdir. ayrıca sonunda bi marş bi müzik bi bişey koysaydınız. direk isimler geliyor çok kısık bir müzikle. genel olaraksa başarılı. kıyafetlerdeki detaylar ve saygı konusu çok iyi işlenmiş. gidin.
ilk olarak fatih aksoya teşekkürü bir borç biliyorum bize recep ivedik mantığında bir fetih izlettiği için. Bize göre ortaçağı kapatıp yeniçağı açan bir olayı anlatırken bir aşk üçgeni oluşturmak gerçekten üstün bir meziyet. ikinci olarak da bu filmden sonra anladımki bizden 500 sene önce yaşayanlar memeye doymuş nedir abi bu tarihi filmlerdeki büyük meme fantezisi.
Bir yüzüklerin efendisi beklemiyorduk. Bunu bekleyip eleştirmek de zira acımasızca olacaktır. Lakin savaş sahneleri de yüzüklerin efendisinden aşağı kalır değildi. Neyse asıl değinmek istediğim nokta bu film ile türkiyede korsan film sektöründeki farklı tutumlara yol açtı. Bir çok film indirme sitesi bu filmi paylaşmayacağını açıkladı. Sebebi ise hakikaten emek ve para harcanmış olmasına inanmaları ve ziyadesi ile bizden olması. Bugün bu insanlar bu film için bu tavrı sergiliyorsa artık korsandan şikayet eden zat-ı muhteremler de şapkalarını alıp önlerine koyup biz neyiz de 3 kuruşluk malzeme için 15 kuruş istiyoruz demeliler. iyisini yapın hakkınızı alın. Buı kadar basit.
ilk olduğu için itin götüne sokulmaması gereken film. ileride çok daha iyisi muhakkak çekilecektir. filmin setini ziyarete gittiğim gün ulubatlı ile Giustinianinin kapışma sahnesinin çekimlerine denk gelmiştim bu sahneyi perde de görmek ayrı keyif oldu.
Kimsenin dediğine kulak asılmamalı ve gidilmeli. He eksikleri yok mudur? Tabii ki olacak. Ama herşeye rağmen görülmesi gereken bir film diye düşünüyorum.
