yabancı bir ülkeye gitme isteği.
almanca bir kelimedir. heimweh'in tersidir.
yaşadığım yeri kesinlikle seviyorum.
ama yaşadığım yerdeki insanlarla geçecek bir ömrün, boşa gideceğini düşünüyorum. bunu ille şehir bazında söylemiyorum, toplumsal anlamda.
keşke yurtdışındaki koşullar, refah seviyesi, kültürel birikim anadolu'da da olsaydı.
adana'nın, balıkesir'in, tokat'ın insanları da berlin'deki bir insanla eşit koşullarda yaşasaydı, stresten olabildiğine uzak..
ama şunu gördüm, insanların bir kısmı o noktaya gelmek istemiyor dahi.
bilime düşman, refaha düşman.. körlüğü had safhada olan insanlar var. ve bu insanlar kendileri refahtan uzak yaşadıkları halde, diğer insanlar da böyle yaşasın istiyor.
burası düzelmiyorsa, en azından ben gideyim isteği..
geride kalanlar napıyorsa yapsınlar, ama bir kez geldiğimiz şu hayatta ''aman komşum ne demiş, aman şu harcamayı yaparsam bu ay sıkışır mıyım, aman kendimi geliştirmek istediğimde çevremdekiler ne gerek var der mi'' gibi saçma sıkıntılar olmadan daha rahat, daha huzur içinde yaşamak istiyorum.
