bu ülkenin teknik adamlarının en ileri futbol görüşü, "öne geçersek hemen savunma yapalım ki en azından beraberlik alalımdan" öteye geçmez.
işte hoca bu mantığı değiştirdi. "biz kazanabiliriz" diyebilen ilk türk hocadır sanırım.
şimdi bir anektod var:
yıl 1999, chelsea ile istanbul'da oynayacağımız maç öncesi, ingiltere'de taffarel kırmızı görmüş ve cezalı. muhabir soruyor, hoca cevaplıyor:
- hocam bu maçta taffarel'in kalede olmaması bizim için sorun olur mu?
+ kalemize geleceklerini kim söyledi?
maç sonucu: galatasaray 0 - 5 chelsea.
bakın bu özgüvendir. sonuç ne olursa olsun. galatasaray o yıllarda da her maçta saldıran taraftı. ama hoca o zamanlar bu kadar olgun değildi ve elinde bu kadar atletik bir kadro yoktu.
o yolun sonu malum: 17 mayıs 2000 uefa şampiyonluğu.
ve hocanın meşhur "first of winner" vurgusu. "ilk ben konuşacağım, ben yıllardır bunu beklemişim". işte vizyon dediğiniz şey budur. bu ülke eğer yurt dışında başarılar kazanmaya başladıysa, bunun ilk kıvılcımını çıkartan da terim, ateşi bizzat yakan da terim.
o yüzden fatih terim vs aykut kocaman, fatih terim vs şenol güneş, fatih terim vs eşşeğin tenasül uzvu gibi kıyaslamaların hakikatte hiçbir anlamı yok. bunu bu kıyaslamaları yapan fenerliler de biliyor. o yüzden "adam gibi adam aykut kocaman" safsatasına sığınıyorlar.
türkiye "çirkeflik" ile "saldırganlık" arasındaki ayrımı yaptığı gün futbolda her şey yerine oturacak.
ilk defa bu gece 20 eylül 2012 fenerbahçe marsilya maçından sonra galatasaraylılara özenmemi sağlamış teknik adam..
adamın elindeki anahtar oyunculara bakalım. selçuk inan hamit altıntop burak yılmaz umut bulut vs..
bu adam bu kadroyla manchester united gibi bir devi kendi sahasında, kendi taraftarının önünde resmen kevgire çevirmiştir.
bir topu direkten dönmüş ve bir penaltısıda verilmemiştir.
1-0 kaybetmiştir ama real madrid yada barcelona teknik direktörleri bile gelse bu adamın daha üstünde oynatamazdı öyle bir cehennemde.
üstelik real madrid gibi elini koyduğun yerde yıldız futbolcu çarpan bir kulüp bile sadece bu kadarını yapabilecekken, bu adam mütavazi sayılabilecek kadrosuyla kırmızı şeytanlara kendi evlerinde futbol dersi vermiştir..
bu kocaman felaket denilen taktik bilgisi 0 sıfır olan arkadaşımızın böyle bir kadroyla manchester united gibi bir takımdan çok daha düşük seviyede bir takıma üstelik kendi evinde ! 2-0 sıfır kazanma durumundayken resmen maçı kendi elleriyle beraberliğe getirmiş hem fenerbahçeyi, hem taraftarı hemde oyuncuları rezil etmiştir.
20 eylül 2012 fenerbahçe marsilya maçında marsilya teknik direktörüne 2-0 olduktan sonra "fenerbahçe şu an ne gibi bir değişiklik yapsa sizin işinize yarar" diye sorsalar tam olarak bu kocaman felaketin yaptığı değişiklikleri söylerdi..
birde bazı gerizekalı renktaşlarım olan fenerbahçeliler bizim kocaman felaketimizi fatih terim ile kıyaslamış..
ulan akıl var mantık var, fatih terim nerde..
bizi kocaman gerizekalımız nerde..
manchester maçından sonra söyledikleri aslında neden mağlubiyete rağmen takımımızla gurur duyduğumuzun kanıtıdır. maçın bizim adımıza en iyileri dany, semih, hamit, eboue' dir. bence eboue ve özellikle o kadar eleştirilen hamit' in bu kadar iyi olmasının nedeni tecrübedir. maçtan sonra şunu söyledi hocamız:
''bugün dedim oturayım biraz, maç bir başladı oyuncularımı tanıyamadım. semih, semih değil vs. oturamadım mecburen kalktım daha ilk dakikada uyardım çocukları sürekli''
tartışmasız bu ülkenin yetiştirdiği en iyi teknik direktör. galatasaray yönetimi uzun süre çalışırsa ciddi başarılar yakalayabilir, zira geçen sene şampiyon olmadan önce takım rezalet iken fatih terim geldikten sonra toparlandı adam gibi futbol oynamaya başladı. kişilikleri bir kenara bırakalım yok aykut kocaman adam gibi adammış, fatih terim değilmiş falan, bunlar puan kazandırmıyor, bir fenerbahçeli olarak gözümde hep türkiyenin en iyi teknik direktörü olarak kalıcak adam.
ezeli rakibinin stadı'nda şampiyonluk kupası kaldırmış, dünyanın karakterini ve dehasını kabul ederek hakkını verdiği büyük teknik düşünür.
he türkiye milli takımı'nı ersun yanal'dan(yanlışım yoksa) nâgalip alıp, isviçre ile playoff oynayacak(ve averajla şampiyona dışında kalacak) şekilde koordine etmişliği de vardır geçmişte.
vaktiyle(lucescu'ya salya akmadan önce) sarı-lacivert renklere sahip bir takım yönetiminin ev kapısında köpek olmuşluğu da vardır.
haliyle de "uzanılamamış bir başka ciğer" olarak varlığını sürdürür kimi "kuş" beyinlilerin hayatında.
az önce 2 0 galatasarayın mağlubiyeti ile sonuçlanan maçtan sonra eboue nin pozisyonu için "kesinlikle penaltı değil ben olsam bir de hakemi aldatmaya yönelik hareketten eboue ye sarı kart verirdim" diyerek aklınca hakeme ve basına gönderme yaptığını zanneden aciz insandır.
fenerbahçeli hiçbir fanatik sevmez onu. neden sevsin ki ? fenerbahçe' nin yokları oynadığı 4 senede 4 lig şampiyonluğu, bir de uefa kupası getirmiştir takımına. ben de fenerbahçe fanatiği olsam ben de sevmezdim, ben de aziz yıldırım' ın yolundan gider başarıya laf atar, tesadüf derdim.
galatasaray' ı 5 kez lig şampiyonu yapmış, bir de uefa kupası kazandırmış, fenerbahçe fanatiklerinin şike ve şaibe tabirlerini icat etmesine yol açmış önemli teknik direktör.
Ertuğrul Sağlam ve şenol güneş'le beraber sadece türk futbolunun en iyi teknik direktörlerinden biri değil şerefsizliklerle dolu türk futbolunda bozulmadan dimdik ayakta duran 3 güzel insandan biridir.
(bkz: grande terim)
en iyi teknik direktör ve taktisyendir. hakkında eleştiride bulunanlar sırf orta sahayı geçmek için 40 m ya oyuncu alıp yine de geçemeyen bir takıma sahip olduklarını unutmasınlar.
