Küçüklerin en güzel yanı
-Evcilik oynarlarken izledim-
Korkmuyorlar gelin-güveyi olmaktan,
Ayaküstü evleniveriyorlar,
Evlerini bile dayayıp döşemeden.
Kim bilir,
Oyunu bile oyun diye oynamadıklarından!
Demek onlarda iç içe
Oyunla yaşam,
Düşle gerçek.
Bize gelince
Biz de evcilik oynuyoruz ama
Oyun olduğunu bile bile.
Gene de çok şey bekliyoruz evlilikten
Mutluluk bekliyoruz üstelik,
Bulduğumuzla da yetinmiyoruz ki!..
(bkz: rıfat ılgaz)
çocuklar için en iyi dramatik oyunlardan biridir. buradaki dramatik acıklı duygusal anlamında değil, paylaşım anlamında kullanılır. çocuklar kendilerini belki de en iyi evcilik oyunu ile ifade ederler. mış gibi yaparak anne, baba, kardeş, öğretmen vb. olurlar ve hayata karşı belli bir duruş sergilerler.
oynanırken, kimin anne, kimin çocuk olacağı konusunda başlayan uzun tartışma,taraflardan birinin:
'bu gün ben anne olayım, yarın sen olursun, hem sen geçen sefer iki kere anne oldun, ayrıca burası da benim odam!' demesiyle son bulur.
