Bugün marmarayda vantilatörle karşıya geçen bi abla gördüm. Baya böyle omuzlamış götürüyo. insanlar gittikleri yere artık böyle gidiyolar heralde.
Metronun gelirken yaptığı rüzgara hamdediyoruz. 5 dakikada bir kliması olan mağazaya girip bi şeyler bakıyomuş gibi yapıp biraz serinleyip tekrar dışarı gerçeğe sıcağa dönüyoruz. Bütün hayat yavaşlamış mayışmış gibi. Ağır çekimde ilerliyo her şey.
yemin ediyorum her sabah yatağa işemiş gibi kalkmaktan usandım lan. valla artık tuvalete gitme bile ihtiyacı hissetmiyorum vücut bütün suyu ter yoluyla atıyor. ve esmiyor. bir nefes bile esmeyen rüzgara serzeniştir.
