bir anda buluverir insan kendini burda, "ne, nasıl, neden" sorularını soramaz kendine. bir anda eskişehir içinde yer edinmeye başlar kendine. eskişehir küçüktür, ama bir o kadar da büyüktür. bir günde bitirsiniz bazen eskişehiri "sıkıldım" dersiniz, bazen 5 yıl yetmez. yetmedi dersiniz, bir 5 yıl daha olsa keşke.
kaldığınız sürece hayatınıza aklınızın ucuna gelmeyecek şeyler sokarsınız, giderken ise yanınıza hiçbir şey alamazsınız. ne varsa bırakırsınız orda. çünkü eskişehir böyledir. türlü güzel şeyleri yaşatır size ama hepsini eskişehir olduğu için yaşatır. başka bir yerde yaşayamazsınız bunları, eskişehir'de yaşarsınız, eskişehir olduğu için yaşarsınız.
gitmek için çabalarsınız kimi zaman, kimi zaman kalmak için bahaneler ararsınız. özler insan burayı. sadece özler ama. elinden özlemekten başka bir şey gelmez çünkü. bilir kişi hiçbir şeyi geri getiremeyeceğini. geri getirse de eskisi gibi olmayacağını.
Eskişehir, Türkiye'nin başkenti Ankara'nın, batısında yer alan bir ildir ve iç Anadolu Bölgesi'nde bulunmaktadır. Lületaşı çıkarımının tamamına yakını bu ildedir. plaka kodu 26'dır. nüfusu ise 741.739'dur.
öğrenci şehri diye tabir ederler doğru mudur bilemiyorum.
türkiye'nin en yaşanıcak şehiridir.
dilencisi, dincisi, kürdü bilmemnesi pek yoktur iyi insanlar yaşar burda. nüfus çok gençtir özgürlük vardır bu şehirde.
belediye başkanı dsp'li mükemmel ötesi bir insandır siz düşünün artık.
yok kardeşim yaşanacak şehir falan değil. öve öve nerde iti kopuğu varsa toplanacak , abim dayım pekeke diyen vatandaşlar! göç yapacak sürü gibi. burayı da karıştıracak. yok kardeşim işsizlik var bütün kuzenlerim işsiz iş yok burda valla bak. paran varsa gezmeye gel!
ömründe bir kere dahi olsun, atatürk stadında maç izlemenin zevkini tatmak için gidilmesi gereken yerdir. gidin görün ama yerleşmeyin, elleşmeyin bozmayın lan burayıda.
fenerli ol galatasaraylı ol beşiktaşlı ol ne olursan ol gene gel. atatürk stadının etrafını tavaf et, gir içerde maç izle, sevgi gör, coşku gör sonrada git.
sokakarında gezinirken farklı bir yerlerde dolaştığınızı anlayabileceğiniz bir yer eskişehir. bir öğrenci şehri. denizi olmamasına rağmen yapay da olsa deniz ve plaj getirmiş bir başkanları var. sanata değer veren bir başkanda ayrıca .
sokaklarında 4-5 yaşlarında çıplak ayaklı çingene çocuklarının dilendiği, gelişen inşaat sektörü yüzünden kürt amelelerin istila ettiği, aile baskısından kaçıp rahatlığı görüp sapıtan öğrencilerin de yaşadığı güzide şehrim...
ebeveynlerinden bir tanesi eskişehir'li olan bir insan olarak daima düşünmüşümdür yolum bir gün o eski şehire düşermi diye. yukarıdaki bazı yazilarda sehirlerinde cesitli etnik ve sinifsal gruplara ait insanlarin olmasindan sikayetci olan eskisehir'lileri okuduktan sonra pek de icimden gelmiyor gitmek. öyle ya, içinde yaşayan insanlar kendi etnik çeşitliliklerini unutturmak istercesine ciğeri beş para etmez bir cisme bürünebiliyorsa, bir sehrin binalarını ve sokaklarini görmenin ne anlami vardir?
her semtinde yeni bir yapılaşma hamlesi dikkat çeken şehir. hamamyolunda yürüyüş yolu onarılmakta, şehir içi yollar genişletilmekte ve yeni alışveriş merkezleri ile mağazalar açılmaktadır. her sene, anadolu ve osmangazi üniversitelerine yeni öğrenciler geldikçe, yepyeni sektörler hayata geçmekte, şehir ekonomisi kalkındığı gibi öğrenciler de iş imkanları bulabilmektedir.
eskişehir geleneklerinden ödün vermeyen ama çağdaşlığa da ayak uydurabilen bir şehirdir. bu dengenin tutturulması da eskişehir' i yaşanılır kılmaktadır.
gitme sansi bulamadim ama bozkirin ortasinda bir vaha oldugunu düsündügüm sehir. ertem sener'in tabiriyle cölde acan vaha gibi birsey sanirim eskisehir. bratislava ya inanilmaz benzettigim bratislava gibi heykeller kentine donüstürülmus. sehirlerin sadece icinde yasanilasi binalar toplulugu zanneden belediyecilik anlayisimiza tokat gibi cevap. bir kentin nasil ilgi cekici bir sekilde düzenlenebilecegini gösteren sehir. adi eski ama kendi super ultra modern yeni sehir.
tüm bu fikirlere gazetede tesadufen eskisehire ayrilmis bir eki okumam sebebiyet vermistir. resimleriyle bile beni kendine hayran birakmis en kisa zamanda ziyaret edilmesi gereken yerlerin basina yerlestirdigim sehir. bravo yilmaz baskan
yılmaz büyükerşen sayesinde artık çamuruyla cefasıyla değil avrupailiğiyle anılan şehir. lületaşının en çok çıkarıldığı yerdir. öğrenciler için idealdir.
ne kadar gelişirse gelişsin hala çok küçüktür, kendi halinde bir anadolu kentidir. bir endüstri kenti olmadığı/olmayacağı ve sunduğu bir turizm/hizmet vs. olmadığı için de ufak ufak kendini yenilemek suretiyle gelişmesini sürdürür. üniversiteleri tam bir nimettir, çok ama çok iyi yönetilen anadolu üniversitesi "bir üniversite bulunduğu şehri nasıl kalkındırır" adlı ödülle onurlandırılmalıdır. bulunduğu kenti adam eden yegane kuruluş olmasının temelinde de sosyal bilimler ağırlıklı bir üniversite olması ve teknik bilimlerden çok sosyal bilimlerin üniversitede söz sahibi olmasına bağlanabilir.
her ne olursa olsun inanılmaz pozitif gelişmeler yaşanmaktadır bu şehirde. türkiye'nin istisnasız en kaliteli belediye başkanına sahip olması hem şehri geliştirmekte hem de şehrin gelişmesi bu gibi insanları öne çıkarmaktadır. en başa dönersek, belki de bu kadar gelişmesine rağmen küçücük kalması en güzelidir. kurtarılmış bölge havasını hiç yitirmezse yakın gelecekte efsane olur...
minyatür bir başkent kıvamındadır. küçük olmasına rağmen idari ve sivil açıdan eksiği yoktur. ayrıca tepelerle çevrili olmasından dolayı ilk gidildiğine sanki bambaşka topraklara geçmişsiniz hissi uyandırır.
Eskişehirin bir endüstri kenti olmadığını iddiia eden kişileri içinde barındıran şehirdir. Arçelik buzdolabı fabrikası, Tülomsaş, 1.HiBM, Tusaş, Ford Otosan kamyon fabrikası, Hoover, Süsler, Sarar, Çetintaş, Alp havacılık, Paşabahçe, Toprak Seramik, Zeytinoğlu holding, ısıtaş, ICF, Kılıçoğlu tuğla, Şeker Fabrikası ve koca organize sanayi ve baksan sanayideki onca kobiyi bilmez bunlar. Bu kadar endüstri Türkiye' de daha nerede vardır acaba ?
kıçıkırık iki heykelle kalkındığını zanneden şehir.ulan arka sokaklar çamur içinde.mimari bilgi sıfır,estetik sıfır,heykelcilik desen o da bi halta benzemiyor.sokaklarında da beyoğlu özentiliği hat safhadadır.*
2 üniversitesi olan , üniversite okuma hayallerinin kurulduğu favori şehirlerin başında gelmesine rağmen bence pahalı bir şehir. ha bide unutmadan mutasıp insanların uğramaması gereken bir yermiş bir akraba yaz okuluna gitti mübarek nasıl şehir iyi mi diye soruyoruz adamdaki cevap çok ilginç hiç kapalı yok çok rahatlar rahatsız olmuş herhalde...söyleyim dedim.
