Hayatımın en az 8 senesinin geçtiği ve bu 8 senede yaşanan değişimleri düşününce şaşırmamanın mümkün olmadığı şehir. Jazzgır, VIP, Arkabahçe, Harabe, Varuna, Doors, Hayal Kahvesi, Riverside, Glow, Up&Down, Hayal Kahvesi ve Buda gibi kafe ve barlara sahip(ti). Çok şey değişti çoook...
yüksek hızlı trenin hizmete girmesiyle birlikte Ankara'dan gelen yerli turist sayısının artması ve bunun sonucunda zaten canlı olan şehrin canlılığın bi nebze daha arttığı gözlenmektedir. öğrenci nüfusunun çokluğu ile bilinir. eğer Ankara'da oturuyorsanız trenle ucuza gidip, günübirlik bir gezinti yapabilirsiniz. istasyonun karşısında köfte veya papağan'da ciğ börek yiyebilirsiniz. tatlı olarak süreyya pastanesinde petifür yiyip, odunpazarı'nda kurşunlu külliyesinin içerisindeki lületaşı müzesini gezebilir ve yakınlarda bulunan atlıhan el sanatları çarşısından lületaşı anahtarlık, takı, sigara ağızlığı gibi hediyelik eşyalar alabilirsiniz. lületaşı demişken önemli bir özelliğini de söylemek gerekir diye düşünüyorom. Şöyle ki ; lületaşının nikotini emdiği söylenmektedir. Bu yüzden sigara ağızlığı ve pipo gibi araçların lületaşından yapılanı makbuldür. Ayrıca öğrendiğim kadarıyla özel istek üzerine ustalar , nargile lüleside yapıyorlarmış lületaşından. Eğer gezmek istiyorsanız adalar, doktorlar, hamam yolu ve ismet inönü caddesini de söylemek lazım. Ben yürümeyeyim yorulurum diyenlere de tramvaya binip şehri dolaşmak önerilebilir.
istanbul'dan sonra başka yerde yaşanmaz diyen bir insanı* tabiri caizse g** etmiş bir şehirdir. çayla paralel giden yol, çayın içindeki motor gezisi, tramway yolu ve bir caddede, her sokağın başında duran hayvan heykelleri, her biri ayrı güzeldir. insanları ise çok yardımseverdir. şehirdışından geldiğinizi anladıkları anda sizin için seferber olurlar. şuraya gidin şunu yapın diye önerilerle daha kolay gezmenize yardımcı olurlar.
ayrıca çiğböreği meşhur diye duyum aldık, denedik, gerçekten de meşhur olmayı haketcek kadar güzel yapmışlardı.
aylardan mayıs günlerden salı ve ayın tam tamına 26'sı ve gündüz sıcaklığı 18-19 derece. insanın içini haziran da bile üşütecek kadar zalim bir batı şehridir eskişehir.
gece sıcaklığı an itibariyle 5 derecedir. bu mevsimde bu sıcaklığın görülebileceği nadir yerlerdendir. elektrikli ısıtıcı emir beklemekte yaz uykusuna yatmıştı halbuki.
kaldırımlarında arada sırada insan öbekleri gördüğüm şehir. birileri modern hayata* ya da bu şehre tepkili ve "ben bu şehrin içine sıçarım!" diyerek öbekleri bırakmakta yer yer.
an itibariyle bardaktan boşalırcasına yağmur yağan bunun yanında hayvansı şiddette gökgürültülerine şahit olan güzide memleket. ha bir sorun var o da hava. sokayım ulen böyle havaya demeden edemiyor insan. uykudan uyandırıyor insanı bangır bangır. bir uçak geçer uyanırsın, bir gök gürler uyanırsın. ne sikime uyuyacaz biz.
gençler tarafından çok sevilmesinin, hakkında sayfalarca entry girilmesinin, yerlere göklere sığdırılamamasının yegane sebebi: türkiye'deki kaşar kızların, motorların %80'inin üniversite öğrencisi kisvesi altında bu şehirde toplanmış olmasıdır. cinsel özgürlüğün doyasıya yaşandığı, emmeli gömmeli, bol motorlu bir ilimizdir. anadolu üniversitesi sağolsun...
sürekli hava durumunu takip ettiğim. başımı yastığa her koyduğumda oralara gittiğimi hayal ettiğim. şu an telefonla da olsa kendimi orda hissederek gerçekten mutlu hissettiren süratımdaki anlamsız gülücüklerin sorgulanmasına yol açan şehir.
komiktir ama kimi zaman başka şehirden gelen bir rüzgar olsa da sarsa bedenimi dersiniz ya. yada verdiğim soluk o şehre gitse de saçlarından süzülse yarenin diye istersiniz ya. bu komedyanın bile aslında ne kadar arzulanır olduğunu bana öğreten şehir.
eski püskü yolları olan. şehir olabilmeyi iki tane üniversite barındırdıktan sonra becerebilen ve dört beş sene öncesine kadar bana hiç bir anlam ifade etmemesine rağmen üç sene öncesinden öyle bir şehrin varlığını önemsediğim ve tam olarak üç aydır da her kaldırım taşına her tozuna duvarına dahi dokunmak istediğim ama bir o kadar da uzak olmaktan mütevellit kimi akşamları yanlız olduğumu hissettiren şehir..
birde trabzonla özdeşleştirmeye çalıştığım şehirdir. sanki trabzonda eskişehirdir uzak olunca buradan. *
ankara tarafından girerken sanayi şehri sandığınız içerisine doğru ilerledikçe küçük bir kasaba kadar samimi ve sıcak olduğunu anladığınız ve içinde yaşayan birisine aşıksanız parisle kıyasladığınız şehirdir eskişehir...
yeri geldiğinde romantik* yeri geldiğinde savruk* yeri geldiğinde arabesktir* eskişehir...
ve yaşanılasıdır...
