Ayrıldığında unutamadığın unuttuğunda ayrılamadığın saçma sapan bir kişilik. Sen barışalım dersin barışmaz sonra sen unutursun gelir unutamadım der ve avucunu yalar.
Ortada bi bok yokken, durup dururken ayrılınca unutulması daha zor olandır..
Aslında ortada bir şey vardır ama atlatılmayacak kadar büyük değildir..
Ama araya mesafeler girer 3 ay, o kafasında bitirir, sen hiç bitirmek istmessen daha kötüdür..
Gelirsin, dersin ki " tekrar deneyelim, bi konuşalım.. "..
istemez..
derler ya, kadın bitirince bitirir.. Yaşadım, gördüm, nefret ettim...
nefret ettikçe daha çok sevdim..
hatıraları, anıları, fotoğrafları attım... fotoğrafları sildim...
fotoğrafları sildim, ama her gün yok feysbuktu, yok twitter'dı, yok instagramdı sürekli profillerine girip, ufacık ufacık fotoğraflara bakıp kendime daha çok acı çektirdim...
bunları yapmasam da, rüyalar acı cektirdi bana..
her rüyamda, her kabusumda hatta, beynimin her noktasında o olmaya başladı..
insan diyor ki, hiç görmüyüm bi daha, karşıma çıkmasın, varlığından haberim bile olmasın ama nafile..
tam kafandan çıkardığın anda, ummadığın bi dolmuş sırasında geliyor ve karşına çıkıyor..
sen de her gün aynı saatte dersin olmasa bile, o dolmuş sırasına girip, ulan belki tekrar karşıma çıkar da bi kere daha görüp, kendime daha çok acı çektiririm diyosun..
bitiriyosun kendini, yoruyosun...
ama iyileşiyorum, hissediyorum..
her geçen gün beni daha iyi yapıcak biliyorum.. ve sen eski sevgili..
umarım, beni adam yerine koymayışının acısını çok çok fazlasıyla çekersin.
beter olursun, hiç istemediğin bi hayatın, hiç mutlu olmayacağın biriyle birlikte olursun.
hep yanlış insanlar çıkar karşına ve hiç bir zaman adam yerine dahi konmassın..
beter ol ki, adam yerine koyulmamak nasıl bir şey anla. sürekli tekerrür et, yerinde say..
O kadar da kötü değilDiR, hatta oldukça hoş insanDIR. Böylece artık hayatlarına gönül rahatlığı içinde devam edebilirler. Hem arada eski sevgiliyle içilen bir kahvenin tadına doyulmaz. Ama gidenin, giderken koparttığı yerlerin yarası sızlamaya devam eder. Enkaz halinde bırakıp giden "terk eden"in ettiği iki telefonla, bir e-mail o kadar da nefis şeyler değildir.
belli bir yaştan sonra herkesin hayatına giren kişi. bu kadar çok örneği olup da bu kadar farklı olan bir kişi de var mı hayatta bilmiyorum herhalde. bu zamana kadar yaşanan ilişkilerdeki her insanı eski sevgili gibi çok ortak bir isimle anıyoruz; ama herkesin farklı anıları var bu kişiyle ilgili. aslında anılar da benzer, herkes aşkta başkalarının yaşadığı şeyleri az çok yaşıyor (aldatılma, sevme, sevişme vs.), bunun farklı olmadığını da biliyor; ama yine de farklıymış gibi triplere girip eski sevgili şöyle, eski sevgili böyle diye binlerce, milyonlarca tanım yapıyor. hayır bir de geçmişte yine bu isimle andığın başka insanlar olmuş, ama sen yeni birine koşarken onun bir gün eski olacağını hiç aklına getirmeden, veya getirsen bile gelen düşünceyi umursamadan yeni bir suya yelken açıyorsun. yine aynı kişiye dönüşüyor bu kişi de ve sen de yine aynı şikayetleri ediyorsun.
şu insanoğlu çok ilginç bir varlık. geçmişi hem çabuk unutuyor, hem de hiç unutmuyor.
aslında hepimiziz o eski sevgili. o yüzden bu kadar merak konusu. "o bizim aklımıza gelirken biz de onun aklına geliyor muyuz? geliyorsak nasıl geliyoruz?" sorularını akla getirir.
Bazıları belki çok mutlu olacaktır, belki bir başkası ile evlenmiştir ama yine de ömrünün sonuna dek onun kalbinin bir köşesinde senin yokluğunun sızladığını bilirsin ya, hatta eminsindir pis bir egoyla işte böyle zamanlarda daha da bir garip hissettirir eski sevgili.
"Geçen haftasonu evlendi, çok da iyi birine benziyordu gelin hanım, meslektaşlar bir de..." cümlesi ile başlayan bir evlilik haberinin başrolündedir kendisi. 2013'ün evlendirdiği diğer eski sevgililer gibidir ama bir farklıdır aslında. Bu sefer üzen değil, çok üzülendir. Hatta o kadar çok üzülendir ki, bir ömür pişman olunandır. Bir gün olur ya karşına çıkarsa, özür dilenecek ve affı beklenecek olandır. iyidir, düzgündür, özeldir... çok özeldir... Ama kırılmıştır, vicdansızca üzülmüştür...
Yine de bundan bir kaç ay önce merak etmiştir seni, linkedinden profiline bakmış hesabını kapatmayı unuttuğundan yakalanmıştır. işte bundan bir kaç ay sonra evlendiğini duyarsın. Bir kaç ayda evlilik olmayacağına göre hep aklında olduğunu bilirsin...
Tüm anılar gelir sarar, nerden baksan 10 yıl öncesine dair, yarım yamalak ama hep masum anılar. tutmaya kıyamadığı eline, öpmeye kıyamadığı dudaklarına bakarsın... Bir de ondan sonra defalarca kez kırılan incinen kalbine... acaba? dersin... Ama bir yandan da bilirsin olmamasını ne kadar istediğini, hatta onu da ikna etmek için ne kadar uğraştığını... Yine de garip his gelir.. hüzün gelir, sevinç gelir...
bazen eski sevgili, çok kırılan çok üzülen ve bir ömür pişmanlık duyulacak olandır. 20 yaşımın aklıyla demiştim ki "bugün değil de bir 10 yıl sonra çıksa karşıma, ben kırıldıktan döküldükten sonra, işte o zaman gerçekten değerini bilirdim. Ama bugün daha hiçbir şey yaşanmamışken ona asla hak ettiği değeri veremiyorum ve ben de biraz kırılmak istiyorum"
Sen misin bunu diyen ey klorak lekesi... Al işte sana, bol bol kalp kırıklığı, bol bol drama...
özlenmeyendir, iğrenilendir. hayatı size zehir edip, sonrasında defolup gidendir. gözünüzün içine baka baka aldatandır, aldattığını öğrendiğinizde pişkin pişkin laf yarışına girendir. allah belasını versin kişisidir.
