bu sefer unut demeye geldim sana. git demeye. gerçi hiç gelmiş miydin ki? ilk bunu çözmemiz gerek di mi? ama çözemicez çünkü cevapları sen yerine yine ben vericem.
ilk defa bu oluyo. sevmekten bahsediyorum sevmemek kastım. ilk defa öylesine sevgili oldum. sonra alışıyosun zaten.
üzgünüm ama sana kızdığım ve yüzüne çarptığım ne varsa ben de aynısı yaptım tek fark ben yakalanmadım. üzgünüm. ama sevmiyorum..
Twiitter'de takip eder, insagtram'da fotografını beğenir. Heyecanlanirsin, eskiler gozunun onune gelir, ah ulan ne salakmisim ben dersin. Ama is isten geçmiştir, gider bir bardak soğuk su icer, kufrederek yatarsın .
o eski sevgililer diyerek andıklarımız, zamanında hayallerine dalıp dalıp ölecekmiş gibi sandıklarımız; ruhsal ve bedensel orgazmlarımıza sebep olanlar değil miydi..
şimdi, onlar ve de biz başkalarını mastürbe etmişiz nedir yani!
ağzım dolu dolu söyleyebildiğim kelimenin sahibi. küçüğüm benim.
tamam biliyorum, seni çok üzdüm. 5 sene boyunca nefretle aşkı, aynı kazanda karıştırdık. Evet, çok zorladık bazı şeyleri ama hala benim için çok değerlisin lan. Tuttuğum hiç bir el, öptüğüm hiç bir dudak bana aynı tadı vermiyor be güzel çocuk.
Biliyorum ben istedim ayrılmayı ama; mutlu ol bari ya. olur mu ?
aniden karşınıza çıkar ve içinizden ''geldi yine tipini siktiğimin'' dersiniz. Ayarsızdır eski sevgili. Herşeyi berbat edebilir. Dost olmaya çalışanında da itina ile uzak durunuz. (bkz: eski sevgiliden dost olmaz)
eski sevgili hakkında en büyük hayal kırıklığı unutulabilir olduğunu anlamaktır.
kendinizden bile korkarsınız, nasıl yapabildim diye. söylenirsiniz kendinize; yalanmış mı bütün sevgim, onunki kadar.
Eski sevgililerden nefret ediyorum, rahat bırakın. Hele ki sevgilinizin hala onu düşünüp düşünmediğinden şüphe ediyorsanız ve çocuğun başının etini gereksiz yiyorsanız, pişman olup sırnaşıyor sanız ve sonra bunu tekrar yapıyorsanız. Peki insan neden bu kadar korkar? Çünkü sevmeye başlamışsınızdır, elinden kayıp gitmesinden korkarsın. içinden dualar edersin ama onu sevmediği bir şeye zorlamak doğru mu olur hiç. Olmaz zorlamam zaten ama ben onu seviyorum. Unutmuş olmasını ve hep kendimin hüsnü kuruntu yapmış olmamı istiyorum.
hep bir aşk hikayem olsun istemiştim. hikayeyi yazdıracak kadını da bulmuştum sonunda. beraber yazmaya başladık hikayemizi. giriş bölümü çok güzeldi, gelişme bölümü ise kusursuz. tam son tarafa gelip hikayeyi mutlu bir sonla tamamlayacaktık ki, yüreği mücadele içinde geçecek mutlu bir sona yetmedi. yarım bırakıp gitti beni.
ben onunla beraber bir yol çizmiştim. birlikte yuva kurup aynı sıcak yuvamızda çocuklarımızla birlikte mutlu mesut yaşayıp beraber ölecektik. oysa o; yarı yolda sıkılıp kendine bir yol çiz diyerek hayalkırıklıklarımı omzuma yükleyip beni kaosun içinde bırakarak defolup gitti.
hani bir hikayem olsun istemiştim ya; yola çıkarken yarım kalabilecek bir hikayenin sızısının hiç geçmeyeceğini düşünememiştim...
