dün yanlışıkla aradım kendisini. 2 senelik sevgilimdi ve 1 yıldır ayrı olduğumuzu göz önüne alırsak o zamanlarda ''ödemeli'' olarak da numarasinin kayitli olduğunu mazur görürsünüz. eh, öğrencilik hali kontörlüyüz o zamanlar.
yeni bir telefon aldim, hatti degistirdim. kontrol ediyorum numaralardan gidenler olmuş mu falan diye.
bir baktim,
''x ödemeli''
durdum, bir nefes çektim. tıkladım, silmek için. ama namussuz tıklayınca otomatik olarak aradı. iptal da edemedim ödemeli diye. sinirden kendimi sikicem ama görmen lazim.
bir baktim ''aranilan kişi kapadı'' yazdı. yani açmıştı telefonu, açmıştı... bir mutlu oldum amk anlatamam.
sonra mesaj attim durumu yukardaki gibi anlattim, ''önemli degil olur öyle'' dedi.
vücudunuza yapışan bir sülük gibidir. hissetmezsiniz ilk başlarda sonra yavaş yavaş varlığını hissettirir. inceden bir acı, üzüntü olur. sonra tıpkı bir sülük gibi fena canınızı yakar ve sizi ağlatmayı başarır.
aptallığın ve bencilliğin dibine vurmuş olan kişidir şu anda benim için. neden bitti diye yaşanan güzel günlerin hıncını almaya çalışır ki bir insan? gerçi insan kısmı da irdelenebilir bir şey şimdi.
Birlikteyken ölüp geberdiğiniz fakat nasıl bir mutasyonsa ayrıldıktan aylar sonra nasıl çıkmışım lan ben bunla diyebileceğiniz bir kavramdır eski sevgili. Kendinizi zamanında abazanlıkla suçlayabilirsiniz. Sakin olun yok öyle bir şey, sadece sevdiğiniz için kusurlarını görmemişsinizdir..
nedendir bilinmez erkeklerin daha çok canını acıtır eski sevgili. kızların kendini çabuk toparlamasından mıdır nedir her erkeğin bağrında bir yara gibi durur mutlaka birileri.
