tevazunun doruğunda gezinen bir müzisyen. söylediği türküleri insanın içine işleten şahsiyet. bir "pencereden kar geliyor" türküsü söyler insanın içini dondurur.
pencereden kar geliyor türküsünü konserlerinde söylemeyen, sebebine gelince ise "ben o hataya bi kere düştüm, onu söyleyince ağlamam geliyo" diyen, seslendirdiği tüm parçaları hayranlıkla dinlediğim üstat kişilik.
pencereden kar geliyor adlı güzide eseriyle istemedende olsa mecburiyetten koşullardan şu lanet olası hayat döngüsü yüzünden, annemi her bırakıp yollara koyulduğumda kulağımda çınlayan ama kalbimde ağlayan bir şarkı bıraktığı için kızsammı üzülsemmi sevinsemmi denklemleriyle uğraşırken gözümden damlayan tek yaşla kendini hatırlatan tapınası müzik adamı, adam gibi adam.
rock star olma heveslerinin ortasında, vakitsiz bi sabah internet gezisinde,müziğini nefsinin taşkınlıkları gibi mütavazıdan öte bir alçakgönüllülük ve olağan bir şeymiş gibi anlattığı bir söyleşine tanık olunduğunda, eline sazları alıp neler yaptığını ki onlar olmadan neler yaptığını hatırlayıp ''ne yapıyoruz ulan biz'' dedirtip,insanı aktif icraatçılık sanrısından dinleyici sıfatına koyuveren .özetle insana haddini inanılmaz güzel bir sekilde bildiren,yetmiyosa bir kere değil defalarca düşün diyen, sesleri birbirleriyle tanıştırıp güzelce sohbet etirmeyi çok iyi bilen bir güzel insan.
erkan oğur kulakla dinlenmez, ruh ile dinlenir. o çalıp söylerken kendinden geçmektedir. siz ise onu dinlerken zaten dünyadan çok uzak bir boyuttasınızdır. ayrıca herkes tarafından tanınmamaktadır. tanımayan insanlar için çok ama çok üzülmekteyim..
perdesiz gitarı iyi çalan, hatta belki de dünyada en çok çalan adamdır, ama perdesiz gitarın mucidi filan değildir. zaten perdesiz gitar icat edilecek bir şey değildir.
klasik gitarı perdesiz olarak icra eden ilk kişidir. zaten mucid olduğuna dair herhangi bir söylemi de yoktur. mevzu; akustik, elektrik, bass gitarın aksine sustain sıkıntısı had safhada olan klasik gitar ile bu işe kalkışması ve başarılı olmasından ibarettir.
erkan oğur'dan önce günümüz klasik perdesiz gitarını icra eden tarih tarafından not alınmış ve gözümden kaçan biri varsa bana iletin, gerekli eklemeleri yapayım.
ortaasyadan kopup gelen bin yıllık çalıp-söyleme(ozanlık) geleneğini günümüze en özgün haliyle taşımaya and içmiş ve bunda da gayet başarılı olmuş üstad.
özellikle 1997'de çıkardığu "gülün kokusu vardı" albümü, insanın ölmeden önce mutlaka dinlemesi gereken albümlerdendir, enfestir.
14 kasım 2009 odtü kkm kemal kurdaş salonu'nda ismail hakkı demircioğlu ile birlikte verdiği konserde, uzun süreden beri söylemediği pencereden kar geliyor'u, bisin ilk türküsü olarak, büyük istek üzerine söylemiştir. sonra da,
"keşke bu şarkıyı kaydetmeseydim. bir kadın söylemeliydi zaten bunu. ibrahim tatlıses de kızdı bana bu türküyü söylediğim için; 'annem' denmezmiş, 'anam' denirmiş. biz de sustuk, söylemedik..."
