politik yazılarını okumuyorum, bilmiyorum, ama ece hanım cok kendime benzettigim bir hanım. o cocukca nesesi, o kusup kusup bir dondurmaya barısması, o umutsuzluklardan umut yaratması filan. ne bilim. okurken cok kendimi buldugum bir kadın.
politik kimligiyle ilgilenmiyorum.
ondan okuduklarım:
-iceriden kıyıdan konusmalar
-muz sesleri
-dugumlere ufleyen kadınlar
-olmayan kuşlar ansiklopedisi
-iyilik güzellik
-ikinci yarısı
cok mert, cok durust, cok kisilikli bir durusu olduguna da inanıyorum.
bu da onu cok sevmemi saglıyor.
