dönmemek üzere çekip gitmek en asil davranış.
eğer çekip gittikten sonra geri dönersen en ezik davranış. o saatten sonra karşısındaki insanın o kişiye saygısı da kalmaz. ***
bardağın taştığı andır. taşmasına bir damla yetmiştir. önceki dönüşlerde bardakta yer vardır ama sadece doldurmak için dönülmüştür. son damla, son gidiştir.
büyük cesaret gerektirir.
aslında hiç kimse giderken tekrar dönmeyeceğini bilmez ama dönemezsem korkusu insanın içini kemirdiğinden çoğu çekip gitmeyi göze alamaz. oysa ki gittikten sonra o kararı verebilecek kadar kaçma isteği ile dolu olduktan sonra insan bir daha dönmez..
defalarca prova edilmiş gidiştir. çok kere gidip dönmüş, bir şekilde yenilmiş, boyun eğmişsinizdir. ama bir gün, o an geliverir. hiç yapamayacağınızı sandığınız o vakit gelmiş, gong vurmuştur.
yerleşik kuralların bunaltıcı gölgesinden, sürekli konuşup konuşma hakkı tanımayan egoist toplumdan, futboldan tat almaya engel olan fanatiklerden uzaklaşıp doğanın orta yerinde, yemyeşil bir ormanda yepyeni bir hayat kurmak için kaçmak.
dönmemek üzere tek gidiş ölmektir. fütursuzca çekip gitmişsindir arkanda gidişinle uğunup kalan insanlar bırakarak, ama bu uğunuşlar sadece gidişin için değil bir daha dönmemek üzere gidişin içindir.
uygulaması çok zor fakat en asilce davranıştır. bu yoldan dönmek demek kendi kişiliğinizden ödün vermek demektir. zaten bu kararı verdiyseniz çok düşünülmüş olmalıdır. düşünülmeden verilen bu çekip gitmeler sizi kişilik yönünden bozguna uğratacaktır. saygınlığınızı bir daha kazanamamak üzere kaybedersiniz.
