ülkücü bir bünyenin ''ülkücüler bu ülkenin göreceği güzel günlerin teminatıdır'' dediği anda ortaya çıkan paradokstur.tarihsel kronolojileri incelendiğinde karşımıza çıkan güzelleştirme etkinliklerinin ürünü olan katliamlar ve güce biat edip,gücün yanında olmanın en en yalın halini sergiledikleri tavırlar görüldüğünde bu paradoksun paradoks olamayacağı düşüncesi ortadan kalkar.
güzel kavramının ironi ve ütopyalar daki kullanımı ile ülkücü güzelleştirme etkinliklerinin sonucunda ulaşılmak istenen vasıf olarak kullanımı arasındaki zıtlığın ürünüdür bu paradoks.yani bir nevi distopik bir güzel kavramıdır.
