kişi yahut gruba yönelik ağır eleştiri ve sözlü sataşmanın (bkz: sanat) biçimidir.
özünde, fiziksel münakaşanın yerine sözü koymaktır. yumruk atmak yerine kaleme, mikrofona yahut mısraya sarılırsın; mesele de böylece başka bir mecrada devam eder.
biz vakti zamanında bu adaba pek riayet etmedik. normalde önce diss gelir. yine de nasipler dağıtıldı, ardından kayıt alındı.
“diss'imizi vermeden üzerine geliriz; gökdeniz ve ikimiz, nemesis gibiyiz.” hesabı yani.