aile bireyleriyle birlikte eski günleri tekrar hatırlamama neden olan sezon başladığından beri gözümü kırpmadan izlediğim programdı.
(bkz: teşekkürler okan)
uyuyup uyandıktan sonra sağlam kafayla düşünüldüğünde 90'lara damgasını vuranların arasında jale'yi, birkaç iyi adam'ı, ve volkan'ı unuttukları farkedilen program.
"90lar" temalı bölümüyle, amatör ruh ve imkanla çekilmiş o eski kliplerdeki bazı gülümseten detayları yeniden anımsatmış program. birkaçı;
kenan doğulu - yaparım bilirsin: teknik olarak adını bilmesem de görüntüyü döndürme hadisesi sonucunda davulun "yamaha" olan markasının "ahamay" olarak karşımıza çıkması, harflerin tek tek simetriye aykırı olmamasından ötürü fazla da göz tırmalamaması...
rafet el roman - amerika: babalar gibi telecaster'ı, tüm şarkı boyunca aynı akoru saniyede 7 kez basan solak vatandaşımız rafet el roman'ın ters tutması...
birçok anısını 90 lı senelerde yaşamış bir adam olarak, 13-14.12.2008 tarihli 5 saatlik yayının ardından, sabaha doğru 4 buçuk civarı beni çalışma masama alıkoymuş ve boş bir deftere sayfalar dolusu yazı yazmama bahane olmuş, o anları/anıları tam da unutulmaya ramak kalmışken yeniden hatırlatmasıyla ağızda farklı bir tat bırakmış program. hem kendi adıma hem de toplum olarak, neyin nereden gelip nereye gittiğini bir kez daha anımsatmasına minnettarım. eyvallah, derim.
aydın dogan discosunun kralı, kendince bir kutsama gecesini daha eda etmiş, "ben ne büyük bir kralım ki kimse düşünmedi ben yaptım yine" tarzı iniltiler içinde tamamlanmış bir geceyi daha eda etmenin huzurunu yasamıstır, kendi çapında kraldır, aydın dogan medyasının kralı.
şuana kadarki en güzel bölümünü dün gece sergileyen programdır. önce nostalji olur diye sıkılacağımı zannetsem de eğlence sahiden doruktaydı. programın temposu hiç düşmedi ve bence okan bayülgen de önceki programlarından daha fazla eğlendi.
hakkında an itibariyle 635 entry girilmesini dün gece itibariyle haketmiş programdır kanımca.
90'lı yıllarda çocuk olan her bünyeyi hissiyatlandırmıştır illa ki.90'larda çocuk olanlara dahil, Tv önünde büyüyen ve büyütülen, tüketim endüstrisinin ve populer kültürün tam merkezine oturtulan bir kuşağın çocuğu olarak; büüyklerimin bana hadi aboneyim aboneyimi söyle ablalarına dediğini hatırladım mesela.bugünün çocukları esra eron'un ya da petek dinçözün saçma danslarını izlerken ben sabah şekerlerinde muratla şebnemin kötü bond taklidi danslarını izliyordum.
küçük küçük kızlar demet akalın'ın ya da gülben ergen'in şarkılarını söylerken biz gurbette yorgun düştün be ceylan diyoduk otobüs yolculuklarında.Elimizde dandik adının popsi mi she mi olduğunu hatırlamadığım müzik ve genç kız dergilerrinden poster kesip asıyorduk odalarımızın duvarına.
En büyük derdimiz rafet el roman'ın şarkısındaki gibi seni seviyorum diyebilmek, kim kimi seviyor, kim kimden hoşlanıyor'u öğrenebilmekti belki de.
Çocukluğumuzdu işte....
dvd'siz,mp3 süz,internetsiz,yine yüzeysel yine populer ama bizim çocukluğumuz olduğu için temiz,masum...
dün kü programı ile tadı damağımızda kalmış olan. hiç bir zaman başından sonuna kadar izleyemediğim halde gece televizyonun başından kalkamadım. eski günlerimize geldik gittik. gülay' ın kafasının iyi olduğunu düşünmeden edemedim. bir ara sarhoş gibi sallanıyordu şarkıyı söylerken çünkü. performansını hiç beğenmedim. * ama buna karşın tayfun' a bayıldım.
hiç bitmesin diye içten içe dua ettiğim ve birkaç hayal kırıklığı dışında çok eğlendiren bir program olmuştur. her seferinde şöyle bir denk gelip 5 dakika katlanamadan direkt olarak zapladığım disko kralı dün geceki program sayesinde kesintisiz * 4 saat izletmiştir kendisini. klibi dönen şarkıcılar arasında gözlerim nazan yeşiltan, rengin ve jale'yi aradı bu programda. keşke onlardan da birçokları ah canım ahmet gibi çat kapı dalsalardı programa. bir de söylemeden edemeyeceğim gülay hanım sen gelmez oldun 'dan başka hiçbir şarkıyı canlı söylemesin mümkünse yahu bu kadın yüzünden kanal değiştirmedim dedim ya cesaretin var mı aşka'yı söylerken sesini kısmak zorunda kaldım.
bu hafta o dönemin haber programları, dizileri, eğlence programları yılbaşı, bayram kutlamaları üzerinde pek durulmadı. gönül isterdi ki en azından programın bir saati bunlara ayrılabilirdi.
iyi programdı, güzel programdı, vs... ama birkaç cümle kafamda döndü durdu geceden beri. yahu tamam kör ölur badem gözlü olur. 90'lar güzeldi çünkü biz çocuktuk, hayat gailemiz yoktu, pembe gözlüklerimiz vardı... 20'lerde çocuk olmuş olsaydık eğer *, 20'ler de güzel gelecekti bize. velakin sanırım tayfun* şöyle bir cümle sarfetti dün akşamki programda ''bizim ticari kaygımız yoktu, sadece müzik için müzik yapıyorduk''. bu bana biraz zorlama, biraz da yaşanan duygusal yoğunluğun söylettiği bir lafmış gibi geldi. ticari kaygı tabi ki vardı. ne yani satılan albümlerden, konserlerden para almıyor muydunuz sayın abilerim? ticari kaygı olmasaydı 90'larda pıtrak gibi hergün bir şarkıcı çıkmazdı. ki hatırlıyorum o zaman yine aynı sanatçılar bu durumdan çok şikayetçi gözükürler, ''ahhhh, nerede o eski kaliteli günler'' diyerek veryansın ederlerdi. ayrıca madem ticari kaygınız yok, neden şimdi albüm yapmıyorsunuz? çünkü müzik piyasası zaten bitik. kimse çıkıp da ah canım ahmet'e ya da mansur ark'a para yatırmaz.
90'lar iyiydi güzeldi de işin bir de bu boyutu vardı, diye hatırlıyorum ben naçizane. daha bunamadık evel allah.
90'lı yıllarda çocukluğunu geçirmiş herkesin, dün gece bayılarak izlediğine inandığım program.
özellikle o yıllara ait görüntüleri izlerken çocukluğuma gittim resmen. bence okan bayülgen, 90'lı yıllar konusunu birkaç program daha devam ettirmeli ve programa levent yüksel, sertap erener, emel müftüoğlu, aşkın nur yengi gibi isimleri çağırmalı. haydi okan devamını bekliyoruz bu güzel işin.
bu hafta 90'ların popçularını toplayan programdır. haftaya da özlem tekin, teoman, şebnem ferah'ı bekliyorum ben. ama onlar ağır abi/abla oldukları için gelmezler. programa gelmek için unutulman gerekiyor galiba.
dün geceki disco kralı ile okan bayülgen, kendisini okan bayülgen olarak hatırlatmayı başarmıştır. son yıllarda baştan sona kadar izlediğim tek okan bayülgen programıydı. süperdi...
gülay'ın güzel sesini ve sesini nasıl kullanabileceğini herkese göstermek adına şarkıyı bok etmesi, harun kolçak'ın kimsenin kolay kolay hatırlayamadığı bir şarkıyı zorla çalmaya başlayıp sanatçı arkadaşlarından dahi pek katılım olmayınca maymun olması, ahmet'in şarkı sözlerini unutması ve yonca evcimik'in gecenin ilerleyen saatlerinde sürekli mahkeme duvarı gibi bir suratla oturması dışında muhteşem bir geceydi. tam bir 90'lar popu aşığı ve arşivcisi olarak büyük keyifle izledim. burak kut'un sesinin ne kadar güçlü ve harika olduğunu, adamın ne kadar coşkulu olduğunu hep beraber gördük. gökhan semiz ve kerim tekin'i anmaları herkesi duygulandırdı. 80'li yıllarda doğup 90'larda çocuk ya da genç olmuş herkesi etkileyebilecek bir programdı. keşke bir kaç kez daha bu formatla program yapsa okan bayülgen. orada olmayan ve adı anılmayan daha bir çok emekçisi var çünkü o yılların.
aynı başlıktaki girdimi sadece bu haftalık çürüten programdır. okan bayülgen' in sık sık eleştirdiği reyting maymunluğundan kurtulduğu programdır aynı zamanda. neticede beni benden almış, çocukluğumu buruk bir sevinçle yaşatmıştır. eğer her hafta adam akıllı program yapacaksa, kıçını başını sallamaktan vazgeçecekse okan bayülgen, razıyım ulan çürümeye yeter ki doğru düzgün içerikli bir program olsun kodumun tv sinde.
okan bayülgen'in yaptığı en güzel program olmuştur son 2-3 yıl içinde. aslında haftalardır kötü giden program için bir şeyler yapması gerekiyordu ve bunu da hitap ettiği kesimin gençlik yıllarına denk gelen 90lardan seçmesi hiç de şaşırtıcı değil, çünkü her ne kadar ben bu şarkıları dinlemiyorum diyen adamlar bile "bu sabah 8.15 vapurunda" dediğimde bir şeyler hatırlar, geçmişine döner ve şarkının devamını getirir mutlaka. ancak sonuç olarak, muhteşem bir program ortaya çıkarıldı ve belki de son bir ayda televizyon karşısında geçirdiğim süreyi, tek gecede egale etmeme neden oldu. hem kulağımızın hem de gözümüzün pasını sildi. esas ben şimdi gelecek haftayı merak ediyorum, bakalım bunun üstüne neler yapabilecek...
Zamanının 80'ler makinası gibi detaydan çok genelde 90'lar müziğinden hareket edildi. Buna rağmen çok ama çok başarılı bir programdı. 'Şerefsizim, aklıma gelmişti gibi' olcak ama 80'ler makinasında abime 'keşke 90'lar da olsa be hacı...' demiştim. Sağol okan, 3 yıl sonra beni mahçup etmedin. Devamı haftaya...
bu akşamki daha doğrusu geceki programla beni geçmişe doğru götürmüş ve gülümsememi sağlamıştır.. okan bayülgen her daim zekasına ve hayata bakışına hayran olduğum bir insan ama bu ve buna benzer programlarla ne denli kaliteli işler yapabildiğini göstermektedir..
sadece tayfun'dan hadi yine iyisin'i bekledim ama çalmadılar. neyse lime wire sağolsun artık.. *
ahmet'in unuttuğu şarkıyı "gel diyooorum sev diyooorum şimdi beniiii dayanamıyoor yüreğiimm" diyerek evde bağıra çağıra söylememe sebep olmuş tadı damakta kalmış program.
