DiNLERiN TARiH içerisindeki paralel yolculukları hakkında düşünmektir ve içinden çıkılmaz bir karmaşanın bilinen tarihle izah edilemesidir.
komünyon, kutsal varlığın etine ve kanına ortak olmak anlamına gelir ve incelendiğinde totemik kökten geldiği farkedilebilir. bu daha önce eleusis te ekmekle, dionysos a inananlar tarafından şarapla, mithra dininde ise ekmek, şarap ve su ile yapılmakta idi. mithra dininde daha önce birtakım takdisler, örneğin vaftiz e rastlarsınız. hristiyan pazarı, yahudilerin sebt, kaldelilerin de tabu sayılan günü ile birebir örtüşür.
hristiyanlık tanrısı, yahudi peygamberlerin yehovasının kopyasıdır sadece şekil değiştirerek göksel bab haline girmiştir. bütün ilkel tapınışlarda kutsal olan, kutsal olmayanda nasıl yüksekse kalde deki tepeler nasıl ovalara hakimse, onun yaşadığı gökde yeryüzünden yüksektir. gök tengri neyse göksel babada odur aslında.
perseus nasıl danae dan doğmuşsa, isa da bir bakireden doğmuştur. oda dionyes ve horus gibi düşmanlarından mücizevi bir şekilde kurtulur. dionysos ve zagreus gibi ölüp, sonra attis ve temmuz gibi baharın başlangıcında dirilir. ölümün bazı ayrıntılarına babilonya da rastlamak mümkündür. tıpkı mithra ya olduğu gibi onada bir kurtarıcı sıfatıyla tapılır. teslis düşüncesi zaten birkaç dinde birden daha önce vardır. bakire meryem tıpkı izis in, iştar ın, astarte nin, kibele nin yaptığı gibi insanların sevgi dolu bir dindarlığa olan eğilimini tatmin eder. meryem tıpkı demeter gibi ıstıraplı bir annedir. isayı kucağında taşıyan madonna tasviri ise küçük horus u kolları arasında tutan izis in tasvirinin aynısıdır. şeytan iran ın ahura mainyu sudur. melekler, iblisler, azizler animizmdeki ruhlarla birebir örtüşür. son yargı gününe zerdüşt ün mazdeizminde daha önce rastlanır. hristiyanlığın verdiği ölümsüzlük sözüne daha önceki orpheus ve dionysos gizli ayinlerinde rastlayabilirsiniz.
daha ilginç örtüşmeler vardır.
aztekçe tanrı teo dur. yunanca theos.
gökyüzü anlamına gelen attlan, yunan da atlas olarak karşımıza çıkıverir.
inka ay bakireleri, hristiyan klisesinin rahibelerine o kadar benzer ki şaşırır insan.
tiahvanoca uygarlığında(güney amerika aztek öncesi bir uygarlık) ağlayan bir tanrı vardır. sakallı, beyaz ve çarmıhla birlikte betimlenmiştir.
latincede augus güç artışı anlamına gelir ve roma krallarına augustus sıfatı verilir. christ mesih demektir ve aynı kökten gelir.
mısırda neter isimli tanrı, tıpkı isa gibi ölümden sonra dirilişi bekler.
ibranice aden cennet demektir. akad dilinde edenu olarak aynı anlamla karşımıza çıkar ve akadlara sümerlerden geçtiği bilinmektedir.
yunan dili ile azteklerin konuştuğu nahvalt dili arasında çok sıkı etimolojik bağlar olduğu saptanmıştır. aynı şekilde aztek ve inka dillerinde öztürkçe kelimeler ve inanış benzeşmeleri saptanmıştır.
kırgan insanları olarak adlandırılan bundan 4000 yıl önce anadolu ve avrupaya güney rusya ve kazakistandan gelen atlıların ahriman(angra manyu) olarak adlandırdığı tarihteki ilk kötü ruh, şeytan betimlemesi tüm uygarlıklarda peşpeşe kendini göstermeye başlar. mazdacı iran tek tanrıcılığında tanrıdır. yahudilikte kötücül ama aynıdır. romada loki adını alır. belial, baal, masterna, lucifer, azaziel ki eski ahitte baş melek aggiegel i çağrıştırmaz değil. şitan ve astaroth.
yunan mitolojisinde homeros odysseus bile tanrıları kandırıyordu der ve ekler hepimiz her zaman bir başkasının şeytanıyız.
kadınlar demon un yaratıklarıdır ve kötü betimlenmiştir. müslümanlığa kadar devam eder etkisi.
kuetzalkoat,kukulcan ve viracocha isadır aslında.
tüm bu veriler ışığında dinlerin tek elden çıkmışcasına birbirini örttüğü bir gizem kalır insana.
