Az sonra sevdiğim bir hanımefendi kardeşimle buluşup dert dinleyeceğim. Hayata dair, ilişkisine dair sorunları var.
Ben oradan bakınca dert babası gibi mi duruyorum? Doğru evet öyleyim.
Peki bu sizlerin, benim 49 yıllık üst kullanım hakkımı almış gibi her başınız dara düşünce, "abi, güzelim, canım, kardeşim, kamkileytam bi' oturalım konuşalım ya" deme hakkınız olduğunu mu gösterir? Evet olabilir.
Ya bıktım ya. Ben kendi meselelerimi çözemiyorum, yok takoti çikoti, o böyle dedi bu böyle yaptı... Off.
Allah için beni 1 kadeh dinlediniz mi? Yok. Mastor gelsin derdimle dertlensin, üstümden atayım, hem fikir verir.
O kadar sevmiyorum ki, birinin bana mutsuzluklarından,dertlerinden bahsetmesini, hatta bu konuda 5 dk bile benim için çok fazla.
Mutluluğundan, hayallerinden, güzel şeylerden bahseden insanı abartısız sabaha kadar dinlerim.
Hayatımda artık Kötü enerjiye hiç tahammülüm yok.
