Bana göre denizin tanımı kendini dünyadan koparmış ve kendi başına yeni bir gezegen oluşturmuş harika ötesi rengarenk su cümbüşüdür. Cümbüş olmak bence o kadar da fena değil.
Denizden bahsettim, uçsuz bucaksız maviliğinden. Öfkesini dalga dalga yapıp nasıl köpürterek vurur kıyıya. Sevginin rengarenk bir türüdür, huzur veren. Yalnız değildir; martısı, vapuru, balığı bir de ona aşık ben…
Ne çok şey kaçırıyoruz hayattan. Dünün pişmanlığı, yarının endişesiyle yaşanamayan bugün. Ya bol geliyoruz hayata ya dar kalıyoruz.
Derinleştikçe duygular, sessiz çığlıklar atarsın. Anlatırsın, anlatırsın ama kim ne kadar alır anlayamazsın. Üşür mü insan temmuz akşamında bu sıcak havada ? Üşürmüş, üşürmüş hem de iliklerine kadar...
Vapur ol, yelken ol, duman ol. Haydi ne duruyorsun, at kendini denize! Atalım kendimizi denize. Belki içimizdeki çocuğun dışında her şey dalga olur da köpüre köpüre vurur sahile… / A.G.
Deniz... Denizi gören onunla yanlız kalan hiç kimse denizi bırakamaz. Hergun görsen de sıkılmazsın denizden. Rüzgarı eskilere götürür, batan güneş geleceğe umutla bakmana neden olur çünkü yeniden doğacaktır yılmadan ,vazgeçmeden daha parlak. Dalgalar doğanın gücünü gösterir korkutur ama aynı zamanda güçlendirir. Her zaman gidilir denize mutluyken, aşıkken ,hüzünlüyken sonuçta her zaman huzur verir sana o kadar çömerttir işte.
Dalgaları o kayalıklara çarpan, sabahlara kadar o kayalıklara vuran. Tıpkı sonu deniz olan ama karaya vuran bir insan cesedi gibi. "Ve her dalga belki bir insanın parmak izi."
O kayalıklarsa bütün bu olan bitene rağmen denize aşık.
Allahın en güzel lütfudur deniz. Dünyadaki en güzel şeydir deniz. Bakıp bakıp dalarım ona, gözlerim dalgalarının içinde kaybolur. Birden iki damla yaş süzülür gözümden içimdeki ben dışıma çıkar. Şu dünyada kimsem olmasın ama deniz olsun.
Bir fotograflik ışık bile yok. Fakat yildizlar... *
Ortalama karaya 50 km oldugunda telefon cekmeye basliyor. Bazen wodofone 45 km de kaliyor 58 km civarina kadar ciktigi da oluyor. Efsane sahiden. Uydudan sebekelerden aliyor olmali. Yine de efsane. Kutluyorum lan. Boru değil.
tuzlu sulardan oluşan, dalgalı, büyük sıcaklık değişimleri yaşamayan, bu şekilde "sıcaklık aküsü" görevi gören coğrafi oluşum.
edebi olarak bakarsak, şiirlere konu olan, insanı duygulardan duygulara atan bir yerdir. kenarına kurulan şehirler en güzel şehirler, kenarında yetişen sebze meyve en lezzetlisi, kokusuyla güneşiyle büyüyen kızlar en güzelleri olur.
6 gün önce evindeydim, hatta 10 sene önce gömleğimi astığın bahçende.
herşey aynı ama sanki küçülmüş gibi.
odana girip çaldığım resmini hatırladım birden.
lan bişi dicem, hadi evlendin tamam da niye çocuk yapıyorsun vicdansız.
