bizim bir abi afrika da demir çelik fabrikasında çalışıyordu. erimiş çelikten tava, tencere filan yapıyorlar.
iş kazası çok fena biri erimiş çeliğe düştü öldü. tamamen eridi adamı çıkartamadıkları için kalıplara döktüler aynı çelikle tava yapıldı adam.
mezarı bile olmadı. ya insanlık dramı.
Veya çatalı tabağına batıran çocuğun “anne, babam da zeytinyağlı taze fasulyeyi çok severdi” demesi.. veya bayramda mezarlık ziyareti yerine mutfakta bir fatiha okumaları..