köy çocuklarına, kasaba çocuklarına, kenar mahalle çocuklarına, fakir çocuklarına elini uzatmış ve cumhurbaşkanlığı makamlarına kadar taşımış olan yönetim sistemi.
iyi de bu mantıkla monarşi de amasya'nın sapa bir köyünde doğmuş yoksul bir çocuğun günün birinde başbakan (sadrazam) olabildiği sistem. bakın aday değil, direkt başbakan.
Said Nursi'nin övdüğü ama aynı zamanda eleştirdiği bir sistem. Ancak şimdi öğrendim ki said nursi laik cumhuriyeti değil dindar bir cumhuriyeti seviyormuş.
Türkiye özelinde ülkeye getirdikleri :
Kitlesel eğitim,
Kitlesel sağlık,
Ulaşım ve şehircilik altyapısı,
Aksaya tıksıya da olsa endüstrileşmiş ekonomi ( günümüz krizinden bağımsız),
Ormanlaşmış bir Türkiye*,
Metropolleşmiş kentler olan, halkın kendi kaderini tayin etme hakkına yine kendisinin sahip olduğu rejim.
* Cumhuriyet'in ilk yıllarında sanayi tarama tetkik enstitüsü başkanı olup, Cumhuriyetin ilk devresinde Türk iktisadiyatında önemli yetkiler almış bulunan Şevket Süreyya Aydemir, ikinci Adam eserinde o yıllarda (1960lı yıllar ) Türkiye'nin 8,5 milyon hektar arazi olup bunun da aşağı yukarı %10'a tekabül ettiğini, sağlıklı bir memlekette bu oranın en az %20 olması gerektiğini belirtiyordu. Bugün Türkiye'nin orman envanteri 22 milyondur ve nispet olarak %30'a yakındır. Cumhuriyet değerlerinden bahsederken en ihmal edilen konulardan biri bize temiz oksijen sağlayan ormanlarımızın gösterdiği sevindirici çoğalmadır.
bir yönetim biçimidir. diğer yönetim biçimleri gibi. ama bizde öyle bir kutsiyet atfedilir ki adına marşlar yazılmıştır, halbuki normal olandır cumhuriyet. bizde sürekli göze sokulur.
islam namına, allah namına kurduk onun rızası için koruyoruz. ehli sefahet boşuna sahiplenmeye çalışmasın. çünkü hürriyet islamın en birinci esasıdır. hürriyet olmadıkça iman olmaz.
arapça kelimedir. işin garibi arapça'ya dair ne varsa dilimizden atılmalı diyenler bu kelimeyi ölümüne savunurlar.
not: cumhuriyete karşı değilim sadece çifte standardı ortaya koyuyorum. takılmayın böyle şeylere. cumhuriyet rejimini değil kelimenin kökenini tanımlamak istedim.
cumhuriyet; 3 kıtaya yayılmış bir imparatorluk kurmuş hanedanın varisinin, rize'nin dağ köyünden çıkmış gariban bir sandalcının çocuğuna "cumhurbaşkanım" diyerek saygı duymasını sağlayan sistemdir.
cumhuriyet olmasaydı, rizeli bir garibanın oğlu ile bir hanedan üyesi temas edebilir miydi?
bir hanedan üyesi halkın içinden gelen birine saygı gösterir, onun doğum gününü kutlar mıydı?
cumhuriyet saraylarda doğanlara değil, gariban vatandaşlara da devleti yönetme, söz sahibi olma fırsatı sunan bir rejimdir.
atatürk' ün medeni bilgiler kitabında cumhuriyeti tanımlarken değindiği fasıllardan biri: (cumhuriyetçilik ilkesini kavramak bir yana dursun türkiye cumhuriyeti mensupları olarak hepimizin, -bizim yerimizi alacak gelecek nesillerin de- muhakkak kavraması gereken girizgahlardan)
"Cumhuriyette, Meclis, Reisicumhur ve hükümet halkın hürriyetini, emniyetini ve rahatını düşünmek ve temine çalışmaktan başka bir şey yapamazlar. Çünkü bunlar bilirler ki kendilerini iktidar ve salâhiyet (yetki) mevkiine muayyen (belirli) bir zaman için, getiren irade ve hâkimiyetin sahibi olan millettir ve yine bunlar bilirler ki iktidar mevkiine saltanat sürmek için, değil millete hizmet için getirilmişlerdir. Millete karşı vaziyet ve vazifelerini suistimal eyledikleri takdirde şu veya bu tarzda, millî iradenin, kendi haklarında dahi tecellisine maruz kalabilirler. Millet tarafından, millet namına, devleti idareye mezun kılınanlar için, icabında millete hesap vermek mecburiyeti, lâubalilik ve keyfî hareketle telif kabul edemez.
Halbuki, kuvvetinin ve salâhiyetinin Allah' tan geldiğini ve yalnız ona karşı, âhirette, hesap verebileceğini farzeden ve devleti, memleketi mevrus bir malikâne kabul eyleyen bir hükümdar, her türlü kayıttan kendini vareste görür. Böyle bir idarede, milletin benliği hürriyeti mevzuubahis dahi olamaz. Binaenaleyh, salâhiyeti mahdut (sınırlı) dahi olsa hükümdarlık şekli demokrasiye, hâkimiyeti milliye prensibine mutabık değildir. Hükümetin, mahdut insanların, sınıfların, elinde bulunması dahi millet mevcudiyetinin asla kabul edemeyeceği bir keyfiyettir. Bütün milletin ekseriyetle, devlet idaresine iştirakine mani olan bu "oligarşi" usulü de bir zümrenin, kendi menfaatlerini temin için umum millete ait hâkimiyeti, gaspından başka bir şey değildir."
insanların kendi kendini yönettiğini düşünmesi için yalandan seçimler düzenlenen, ekonomik olarak elinde sermayeyi bulunduran sınıfın her halükarda iktidarda kaldığı, iktidardan düşeceği an darbeler ile tutunduğu, halkın fikirlerinin her an her yerde baskı ile bastırıldığı sistem?
