başına oturduğunuzda kalkamadığınız oyun. en çok konuşulan oyunlar bile 2 saâtte bayarken civilization, europa universalis 3 gibi strateji oyunları 5-6 saâtte bile sıkmazlar. bilgisayar başında oturmaktan kıçınız ağrır, sikiniz taşağınız bile uyuşur ama bu oyunlardan bıkmazsınız.
bir de intro'sunu bir türlü geçemiyorum. arkadaş, oyunu her açışımda 10 dakika izlemek zorunda mıyım? tamam, şahane intro ama her seferinde falan... ohaaa!
oynanış özelliklerine gelirsek:
cengiz han'ı alın rahat edin. oyunda teknolojinin fark yarattığı dönemde atlı okçular bir geliyor aman aman! zaten cengizli devleti'nin olayı olan atlıların +1 ilerleme puanı var. bir de bunların okları salladıktan sonra da hareket edebilmek gibi bir güzellikleri var. bir de okların uzaktan atılmasını falan da düşününce oyunun en hayvani askerî ünitesi ortaya çıkıyor. kaldı ki çağın en güçlü atlısı knight 3 birim gidiyor. altıgen uzaktaki bir piyadeye bir yaklaş, okları fırlat, arazi ol. mikro için muazzam bir şey bu. bir salaklık sonucu köşeye sıkışmazsanız çoooooook büyük avantaj.
oyunun en önemli püf noktalarından biri de kent devletler. bunlara yatırım yapın. ekinizde avucunuzda ne varsa verin gitsin. o kadar büyük fark yaratıyorlar ki..! asker odaklı olanlar çatır çatır asker veriyor. hiç uğraşmıyorsunuz asker basmayla falan. kültür, ticaret, bilim odaklı olanlar da az değil. bir de bunların kaynaklarını keyfinize göre kullanma durumu var. oooooooohhh! bunun için siam mıdır nedir, onu öneririm.
japonya'nın olayı hasar almış askerî ünitelerin bile tam güçle vurması, bu da kullanmayı bilince önemli bir avantaj oluyor ama bir atlı okçu değil.
önerim, olabildiğince hızlı biçimde yeni kentler kurmanız. gelişimlerini zaten yavaş yavaş yaparsınız. rakiplerinizle aranızı elinizden geldiğince iyi tutun. çıkarlarınız doğrultusunda arada savaşa girebilirsiniz ama suyunu çıkartmayın. almanya'yla oynadığım son save'imde çin'le ve ispanya'yla aram iyiydi. çin'le dost ve müttefiktim. gelin gelelim, ispanya, benim de gözüm olan ve çin'in dibindeki topraklara üst üste iki kent kurdu. çin "saldıralım mı?" dedi. barıştan yana olsam da toprakların gittiğini görünce dayanamadım ve "10 tur ver" dedim. hemen peşine ispanya "dost olalım mı?" dedi. reddettim. 5 tur sonra daldım ispanya'ya. çin daha savaş ilân etmeden ispanya'dan o iki kenti aldım. barış antlaşmasında da ellerinde avuçlarında ne varsa aldım. çin de kumda oynuyor hâlâ. ispanya da savaşa karşın benden nefret etmiyor, yalnızca guarded takılıyor. ki 15-20 tur sonra gene dost oluruz.
haaaa, sosyal politika konusuna gelirsek: ne yapın edin faşizm ağacını açın. hangi haritada oynarsanız oynayın en kritik hammadelerden biri çok az oluyor. faşistler hammaddeleri iki kat verimli kullanıyorlar. bu da elinizi çok güçlendiriyor. rasyonalizmi de ihmâl etmeyin. evet, din daha erken açılıyor ve ilk dönemlerde daha etkili ama orta çağ'dan sonra zararı yararını geçiyor.
wonder yapın la! ciddi söylüyorum, wonder'ların her biri mis gibi özellikler veriyor imparatorluğunuza. bu nedenle teknolojiye önem verin.
ekleme: bu yazıdan hemen sonra girdim, oynadım. oyundan çıkışım yaklaşık bir saât önceydi. 11 saât başka hiçbir şey yapmadan, helâ ve kahve dışında başından kalkmadan oynadım. vay babanın şarap çanağına be sid meier! böyle oynu mu olur, kardeşim?
Bence serinin en seksi oyunu. DLCleri ile birlikte oynamak şart koşulmuş. Yoksa saatlerce oyunun başında durulmuyor. Onun dışında bazı modlar çok eğlenceli. istediğiniz fanteziyi yapabiliyorsunuz.
Mesela: Earthmod2014 adlı modda türkiyeyi seçmiştim ve RTE olarak oynuyordum. Politikalar kısmına girip monarşiyi seçmiştim ve Türkiye imparatorluğunu kurmuştum kafama göre. Ondan sonra aynı modun başka bir oyununda ise Kazakistan ve Özbekistanla kanka olarak ülkü birliğini kurmuştum. Sonra gitmiştim başka bir oyunda komünizmi getirmiştim türkiyeye.
Noels Earth modunda da ikinci dünya savaşı ve soğuk savaş dönemi boyunca amerikayı yönetmiştim. Vietnamı fethedip dünya görüşünü world congresste oylarımızla özgürlük yapmıştım. Sovyetleri yıkıp, ikinci dünya savaşını bitirip kahraman amerika olduk. Yetmiyormuş gibi türklerden istanbulu, ruslardandan da gürcistanı politikayla (kan dökmeden) aldım.
Hatta öyleki alaskada mgscilik oynadım (giant death robot ürettim alaskada), afganistana ajan yolladım (big boss reis) ve rusları afganistandan çektirdim.
En sonunda ise japonları bana savaş açmaları için kışkırttım. Kekolar da savaş açtılar tabi. Sonra savaş açınca japon halkı çok mutsuz olup japonlar devrim yaptı. Yani onlarıda kapitalist yaptık nıhahaahaa.
Özet: modlarla türkiye imparatorluğunu kurmaktan, turan devletini kurmaya, sonra amerikayı seçip dünyayı karıştırmaya kadar zevkli modlara sahip. Müzikleri ile çok gaza getiren ve her yerde reklamını yapmadan duramadığım serinin beşinci oyunu.
oyunun içerisinde ömer faruk tekbilek tarafından seslendirilmiş gönüller sultanı adlı bir ilahi vardır ki başlı başına oyunu oynama sebebidir. yunus mu dersiniz, solo ney mu dersiniz, daha sayamadığım o kadar güzel parçalarla bir soundtrack hazırlanmış ki, oynayanlar nezdinde kültürümüzü eurovision saçmalığından daha iyi temsil etmektedir.
enfestir.
bakın]
not: altındaki yabancı yorumlarını okumanızı tavsiye ederim.
Çoğu müziği gerçek hayata dayanır mesela moğol imparatorluğu müziği aslında bir moğol türküsü keza hun imparatorluğu müziği de gerçek bir müzik olan 2000 yıllık çin bestesi li ling si han 'dan başkası değildir keza osmanlı imparatorluğu seçince de mehter marşı çalar.
ilk önce Hepsiburada.com'dan almayı denediğim, muvaffak olamayınca Muğla'daki Gamer-Market com'dan getirttiğim hevesle oynamayı beklediğim muhteşem oyun.
Gel gör ki bu ürünün Türkiye distribütörü Aral Ticaret, kutunun içine Steam şifre kodunu koymayı unutmuş ve şimdi de bulamıyor. En aşağı on gün daha bekleyeceğiz.
Ondan sonra Amazon.com'dan şurdan burdan ürün alınca ülkeni düşünmüyorsun parayı elin yabancısına veriyorsun diye sitem ediyorlar. Böyle mallıklar yapmıyorlar da ondan tercih ediyoruz.
bence dünyanın en zor strateji oyunudur. ki ben tam bir strateji hastasıyımdır, age of serisi, command conquer, starcraft vs tarzı bütün strateji oyunlarını oynamış bitirmiş, tekrar tekrar başlamış insanım, civilization ile ilk tanıştığımda trene bakan öküz gibi bakmıştım "lan nolyo amk" diye.
oyunda her şey iyi giderken, haritadaki en güçlü ulusken bir bakmışsın diğer tüm uluslar kendi aralarında ittifak kurup sana dalıyor ve her şey tepetaklak gidiyor ve bunun gibi oyunu hem zorlaştıran ayrıca keyifli hale getiren bir çok ayrıntı ve özellik var. belki de gerçek hayata en yakın strateji oyunu olmasının da nedeni bu kadar ayrıntılı olması.
bir tile içine 50 tane tank koyamadığımız civilization versiyonu. kurduktan sonra beğenmeyip kaldırdığım ve yıllar sonra civ 4'ü makinama* tekrar kurmama ve akabinde saatlerce makina başında kalmama neden olmuş oyun.
