Ya şu adam hakkında da atıp tutanlar yok mu bitiyorum size beyler. Müthiş beyinsizsiniz gerçi bunu zaten biliyorum ama düşünürken bile coğrafyadan kurtulamıyorsunuz ha.
Ergen kitabı değildir.
Bukowski okumak için 30 yaş üstü olmak da fayda var yoksa kapatisenizin yetmediği şeylere böyle atıp tutarsınız işte.
insanı tamamen olduğu gibi, her türlü yapmacılıktan arınmış, tüm iğrençliği ve çirkinliğiyle anlatan bir diğer amerikan yazar. şiirlerini kalbimizde saklıyoruz.
Edit : O kadar cahilsiniz ki bir şey diyemiyorum :d.
Umursamazlığının, isyankar ve sert dilinin altında yatan sebepler vardı bukowski'nin;
O da yıllar boyunca babasından gördüğü şiddet ve yediği dayaklardı.
Gençliğini Mutsuzluk ve umutsuzlukla geçirmiş, o günleri kazandığı her kuruşu içkiye yatırarak unutmayı denemişti.
Nihayetinde onun tarzı da buydu;
Okurlarını argoyla ve boş vermişlikle tavlıyordu.
Gün gelip de sözlerinin insanların sosyal medya platformunda birbirine giydirme malzemesi olduğunu görse,
Belki yaşadığı hayatın ona kazandırdığı bu dilin ortalıkta harcandığını görür ve yakınır, belki de her zaman yaptığı gibi hiç umursamazdı;
Kim bilir?
“ Yalnızlıkla beslenen biriydim; yalnızlığımı alırsanız yemegimi ve suyumu almış kadar olursunuz. Yalnız kalamadığım her gün gücümden bir şeyler alıp götürür. Bununla övünmüyorum ama önemliydi benim için. Odanın karanIığı güneşti bana. “
Sokak edebiyatının öncülerinden yazar. Üslubu Tarantino filmlerinde aşırı hissedilir. Belli ki Quentin’i epey etkilemiş. Bir de kendisinin fırsatçılık edip düzmeceyle birkaç bin dolar kaldırdığı rivayet edilir. Demek ki kendisi de kitaplarının ana karakterleri gibi aşağılık ve dipte biriymiş.
Sosyal medyadaki edebiyat sayfalarında bir bukowski'dir gidiyor, paylaşılıyor. Bazı aforizmaları güzel eyvallah da fazlaca abartıldığını düşünüyorum.
Sıkıntı şu ki; adamın söylediği her şey doğruymuş, güzelmiş gibi kabul edilmesi. Ben ise birkaç kez bana ters ifadeleriyle karşılaştım.
Alman asıllı; Amerikalı, yazar, şair. ilk öyküsünü yirmi dört yaşındayken yayımlayan Bukowski, otuz beş yaşında şiir yazmaya başladı. Ayrıca alkolik olduğu da bilinir.
Bazı sözleri:
“Eğer ruhunuzu kaybediyorsanız ve bunun farkındaysanız, hala kaybedecek bir ruhunuz var demektir.”
“Bende küçük şeylerden mutlu olabilirim ama bu kadar bokun arasında o küçük şeyleri çıkarmaya üşeniyorum.”
Bazı insanlar hiç delirmez, kim bilir ne korkunç bir hayat sürüyorlar.Sıkıcı olan insanlar dünyanın dört bir yanında. Daha fazla sıkıcı insan üretiyorlar. Korku filmi gibi. Dünya sıkıcı insanlarla dolu.
çokça kendımden parçalar buldugum eserleri yazmış olan adam. Zaman zaman dolu gözlerle , zaman zaman da içimdeki yaramaz çocucugun kıpraştıgını hissederim okurken.
Biliyor musun Sebastian, bazen Tanrıyı hiç anlamıyorum.
- Tanrı mı efendim? Hangi Tanrı?
- O ne demek öyle Sebastian? Kaç tane Tanrı var ki?
- Bilmiyorum efendim. Sizce kaç tane var?
- Elbette bir tane var Sebastian. O da bildiğimiz Tanrı. Hani şu adaleti sağlayan.
- Adalet mi efendim? Hangi adalet?
- Yeryüzündeki ve öteki dünyadaki adalet elbette Sebastian.
- Efendim, beni affedin ama ben yeryüzünde adalet göremiyorum.
- Saçmalama Sebastian. Elbette yeryüzünde adalet var.
- Bence yok efendim.
- Neden böyle düşünüyorsun Sebastian?
- Çünkü eğer yeryüzünde adalet olsaydı efendim, fakir bir köylünün tek oğlu savaşta ölmezdi ve kralın oğulları da bugün hayatta olmazlardı. Çünkü o tek oğul, kralın oğulları rahat yaşantılarına devam etsinler diye öldü.
- Saçmalama Sebastian! O fakirin oğlu, ülkemiz için öldü ve şehit oldu. Şehitlik, bir insanın ulaşabileceği en üst rütbedir. Krallıktan bile daha üstündür şehitlik rütbesi.
- O zaman herhalde kral hazretleri oğullarını ve hatta kendisini hiç sevmiyor olsa gerek efendim.
- Neden böyle söyledin Sebastian?
- Çünkü şehitlik gibi üst bir rütbe dururken, sadece krallıkla yetinmeyi seçiyor da ondan efendim.
- Seni anlamıyorum Sebastian. Ne söylemeye çalışıyorsun?
- Sadece gerçekleri efendim.
- Sen delirmiş olmalısın Sebastian. Tanrı sana akıl versin.
- Hangi Tanrı efendim? Adalet dağıtan mı? Yoksa bunca adaletsizlik karşısında kılını bile kıpırdatmayan mı?
- Ne saçmalıyorsun sen? Sadece bir tane tanrı var. Tanımıyor musun onu?
- Ne yazık ki, tanıdıklarımın içinde hiç tanrı yok efendim. Zaten fazla bir tanıdığım da yok. Yan köşkün uşağı olan meslektaşım Filip, bizim köyün nalburu Moris ve bir de savaşta tek oğlu ölen şu zavallı köylüyü tanıyorum efendim. Ama hiç tanrı tanımıyorum. Siz tanıyor musunuz?
~Charles Bukowski / Pis Moruğun Notları
