diyalektisize grup üyeleriyle 1968-1982 arasında çıkardıkları 10 albümü, 1995 ve 2003te çıkardıkları 2 albümle de süsleyerek, 60ların 70lerin 80lerin 90ların ve 2000lerin grubu olabilme başarısını gösterebilen safkan ingiliz atı kıvamında köklü bir progressive rock grubu. jazzodelic süsleme sanatıyla süplemente edilmiş, emprovize fortifikasyonuyla süspansiyel kalitesi artırılmış güzeller güzeli progressive rock akımının (bkz: canterbury scene) özellikle soft machine ile birlikte en büyük temsilcisi.
nisan 1971'de çıkardıkları in the land of grey and pink albümündeki, birbirinden kör sınırlarla ayrılmış 8 bütünleşik kısımdan oluşan 23 dakikalık nine feet underground adındaki progressive rock destanı kıvamındaki şarkılarıyla camel başta olmak üzere bir çok grubu etkilemişlerdir. özellikle camel'in ilk albümünden six ate isimli şarkısında (yazar burada ate isim diyerek ateizm propagandası yapmıyor) nine feet underground güneşinden kopmuş bir dünya atmosferi vardır. albümle aynı adı paylaşan in the land of grey and pink, golf girl ve winter wine da, altın kaplamalı 71 model karavanımızın diğer ağır topları olarak göze çarpmaktadır. ayrıca dünyanın en çok huzur veren şarkılarından biri olan, the world is yours'a da değinmeden bir caravan yazısı yazmanın imkansızlığını gözetip, oradan da hello hello, strange, strange gibi ingilizce dilbilgisi derslerinde gösterilmesi pek de muhtemel olmayan ikilemelerle adlandırılan, dinlenilmesi gerekli caravan şarkılarından bahsetmek noktasına geliyorum.
son olarak, yes ile birlikte progressive rock açısından taşıdığı anlamlı değerden ötürü, caravan diğer gruplarla karşılaştırılması teklif dahi edilemez bir grupken, in the land of grey and pink gibi bir albümünün "en iyi 40 kozmik rok albümü" sıralamasında rak gruplarının bile gerisinde kalarak 19. olmasını esefle kınıyorum.
(bkz: rok ile rak müziğin farkı)
neredeyse camel kadar büyük ingiliz progressive rock grubu.
68 tarihli debutlarından itibaren 72-73'lere kadar yaptıkları tüm albümler tarzın öncüllerinden, köşe taşlarındandır.
kapanmış mekan. güzel bir yerdi, iki kattan da sahneyi izleyebiliyordunuz. electric circus adlı bir 80ler hard n heavy grubunu izlemeye gidiyorduk oraya. ses sistemi de iyiydi. dorock gibi gotik hatun çatalı ve bira göbeği dolu, arkadaşınızı kesinlikle işitemediğiniz izbe bir yer değildi, yazık oldu.
23 aralık cumartesi günü 3 grubun oldugu bir "death" gecesi düzenlemiş mekan. Gel gelelim grupların kalitesine , 8 YTL yi hak edip etmemesine.
Ortada 8 YTL ye(bu 8 ytl ye de takmış değilim,sorun paralı olması.2 ytl olsaydı gene aynı şeyi yazacaktım yani canım ; caktın ? ) değecek grubun olmadıgını ,son grubun calıştıgı sarkıları calamamasından sonra anladım. Boyle uzgun uzgun indiler sahneden, mahcup oldular.E yavrucum ne diyeyim ki size de ben.
Nitekim sonrasında cıkan heavy metal grubuyla kendimizi bulduk biraz. slayer olsun,megadeth olsun, manowar olsun, dio olsun , güzel şeyler bunlar.
Taksimde yıllardır bulunan, saygınlıgını hic kaybetmemis ,Savaş abi nin meshur air guitar teknıkleriyle guncellıgını koruyan, sağlam metal bar.
(bkz: istiklal caddesi)
